Taberî, meleklerin 'yeryüzünde fesat çıkarıp kan dökecekler' sözünün Âdem'in bütün zürriyetini kapsayan genel bir hüküm olarak anlaşılamayacağını, bunun ancak halifenin (Âdem'in) zürriyetinden bir kısmına özgü bir vasıf olduğunu belirtir. Ayrıca 'Âdem'e öğretilen isimler' konusunda müfessirler arasında ihtilaf bulunduğunu aktarır; kimi bunun sadece zürriyet ve meleklerin isimleri olduğunu, kimi ise hayvanlar, kap-kacak gibi her şeyin ismini kapsadığını söylemiştir. Taberî, zahir-i tilâvete (ayetin görünür lafzına) en uygun ve doğruya en yakın görüşün, Allah'ın Âdem'e her şeyin ismini öğrettiği görüşü olduğunu tercih eder.

وأولى هذه الأقوال بالصواب وأشبهها بما دل على صحته ظاهر التلاوة قول من قال في قوله

Zemahşerî'ye göre ayette geçen fail, ya melekler (ölüm veya azap melekleri) olup 'yıdribûne' onların halidir, ya da 'yeteveffâ' fiilinde Allah'a ait bir zamir bulunup melekler mübteda olarak merfû, 'yıdribûne' ise haberdir. Mücahid'den nakille 'edbârahüm' kelimesinin onların arka taraflarını (setr edilecek yerlerini) ifade ettiği, ancak Allah'ın kerim olduğu için kinaye yaptığı belirtilir; yüz ve arka özellikle zikredilmiştir çünkü buralara vurmakta zillet ve ceza en şiddetli olandır. 'Zûkû' ifadesi ise 'yıdribûne' üzerine, bir söz (kavl) takdiriyle atfedilmiştir; yani melekler onlara 'tadın, cennet kapılarında size müjdelenen mükafat vaktinizin geldiğini' söylerler.

وعن مجاهد : وأدبارهم : استاههم ، ولكن الله كريم يكنى ، وإنما خصوهما بالضرب . لأن الخزي والنكال في ضربهما أشده

Bu metinde Râzî, meleklerin isimleri bilmediklerini itiraf etmelerinin, teklifin ancak hem küllî hem cüz'î idrake sahip varlıklara (insana) yönelik olduğunu gösterdiğini aktarır. Ayrıca meleklerin küllîyi idrak edip cüz'îyi (Âdem'in aldığı lezzetleri) idrak edemediği, hayvanların ise sadece cüz'îyi idrak edip küllîden mahrum olduğu; insanın ise her ikisini idrak ettiği için hakiki teklife muhatap kılındığı görüşü nakledilir. Metnin sonunda ayetteki 'emanet' konusuna işaretle Âdem'in emaneti kabul edip emin olduğu, ondan sonra gelenlerin ise yeniden bir ahd ve emanet tazelemesi gerektiği belirtilir.

وقال بعضهم في تفسير الآية إن المخلوق على قسمين مدرك وغير مدرك ، والمدرك منه من يدرك الكلي والجزئي مثل الآدمي ، ومنه من يدرك الجزئي كالبهائم ثم تدرك الشعير الذي تأكله ولا تتفكر في عواقب الأمور ولا تنظر في الدلائل والبراهين ، ومنه من يدرك الكلي ولا يدرك الجزئي كالملك يدرك الكليات ولا يدرك لذة الجماع والأكل

Kurtubî'ye göre bu ayette Allah'ın Âdem'e öğrettiği isimler, tüm eşyanın isimlerini kapsayan geniş kapsamlı bir bilgidir; İbn Abbas, İkrime, Katade, Mücahid ve İbn Cübeyr'den nakille bu isimlerin küçük-büyük her şeyin isimlerini içerdiği görüşü aktarılır. Ayrıca öğretmenin bir tür ilham yoluyla mı yoksa Cebrail aracılığıyla mı gerçekleştiği, meleklere sunulanın isimlerin mi yoksa isimlendirilen şahısların mı olduğu gibi tartışmalar da nakledilir. Sûfî âlimlerin bu öğretmeyi Hakk'ın Âdem'e bahşettiği bir bilgi ve koruma olarak yorumladığı da belirtilir.

وأختلف أهل التأويل في معنى الأسماء التي علمها لآدم عليه السلام فقال أبن عباس وعكرمة وقتادة ومجاهد وأبن جبير : علمه أسماء جميع الأشياء كلها جليلها وحقيرها

İbn Kesîr, Allah'ın Âdem'e öğrettiği 'isimler'in mahiyeti konusunda selef arasındaki farklı görüşleri sıralar: hayvan isimleri, insanların birbiriyle anlaştığı tüm kavram isimleri, kap-kacak isimlerinden sürtünmeye varan her şeyin ismi, her canlı ve nesnenin ismi, melek isimleri, yıldız isimleri veya zürriyetinin isimleri gibi rivayetler nakledilir. İbn Cerîr'in meleklerle zürriyet isimlerini tercih etmesini aktarır fakat bu tercihin gerekçesini (akıl sahiplerine has ifade kullanılması) zorunlu bulmayarak, bu ifadenin tağlîb yoluyla akılsız varlıkları da kapsayabileceğini belirtir.

واختار ابن جرير أنه علمه أسماء الملائكة وأسماء الذرية لأنه قال وهذا عبارة عما يعقل وهذا الذي رجح به ليس بلازم فإنه لا ينفي أن يدخل معهم غيرهم ويعبر عن الجميع بصيغة من يعقل للتغليب

Beydâvî'ye göre Allah'ın Âdem'e isimleri öğretmesi, ya doğrudan zaruri bir bilgi yaratması ya da kalbine ilka etmesi şeklinde gerçekleşmiştir; bu, önceden bir dil sözleşmesine (ıstılaha) ihtiyaç duymaz. Âdem'e öğretilen şey, eşyaların hakikatleri, özellikleri, isimleri, ilimlerin esasları ve sanatların kanunları gibi kapsamlı bir bilgidir. Meleklere arz edilen ise isimlerin kendisi değil, o isimlerin delalet ettiği müsemmalardır; meleklere yöneltilen 'isimleri söyleyin' talebi ise onların halifelik iddiasındaki acizliklerini ortaya koymak (tebkît) amacı taşır.

والمعنى أنه تعالى خلقه من أجزاء مختلفة وقوى متباينة، مستعدا لإدراك أنواع المدركات من المعقولات والمحسوسات، والمتخيلات والموهومات. وألهمه معرفة ذوات الأشياء وخواصها وأسمائها وأصول العلوم وقوانين الصناعات وكيفية آلاتها.