Taberî, 'sicîl' kelimesinin anlamı üzerinde tefsir ehlinin ihtilaf ettiğini nakleder. Bazı müfessirler (Mücahid, Said b. Cübeyr, Vehb, İbn Abbas'tan bazı rivayetler) bunun Farsça 'seng ve gel' (taş ve çamur) ifadesinin Arapçalaşmış hali olduğunu söylerken, Katade ve İkrime bunun sadece 'çamur' anlamına geldiğini belirtmiştir. İbn Zeyd ise 'sicîl'in dünya semasının özel adı olduğunu, Lut kavmine bu semadan taş yağdırıldığını söylemiştir; ayrıca Basra dilcilerinden bazıları kelimenin 'sert/şiddetli' anlamına geldiğini, bazıları 'gönderilmiş' (irsal edilmiş) manasından geldiğini, bazıları da 'sicilledir' (yazılmış/verilmiş) kökünden geldiğini ileri sürmüştür.

واختلف أهل التأويل في معنى سجيل، فقال بعضهم: هو بالفارسية سنك وكل

Zemahşerî'ye göre Cebrail kanadını Lut kavminin şehirlerinin altına koyup onları göğe kaldırmış, semâ ehli köpek havlamalarını ve horoz seslerini işitecek kadar yükseltmiş, sonra onları alt üst edip üzerlerine sicilden (pişmiş çamurdan) taşlar peşlerinden gönderilmiştir. 'Sicil' kelimesinin, 'حجارة من طين' ifadesinin de delalet ettiği üzere Farsça 'seng ve gil' (taş ve çamur) tabirinin Arapçalaşmış hali olduğu, ya da zalimler üzerine gönderilmesi anlamıyla 'أسجله' (gönderdi) kökünden geldiği görüşleri nakledilmiştir. Ayrıca 'وإنها' ifadesindeki zamirin bu köylere, yani onların kalıntılarına işaret ettiği belirtilmiştir.

قيل هي كلمة معربة من سنككل ، بدليل قوله : { حجارة } من طين وقيل : هي من أسجله ؛ إذا أرسله لأنها ترسل على الظالمين

Bu müfessire göre âyetteki 'ce'l' (kılma) ifadesi azabın kendisidir ve âyet, bu emrin şart, azabın da onun cezası/karşılığı olduğunu göstermektedir; ayrıca Cebrail'in Lut kavminin şehirlerini kanadıyla söküp göğe yükseltip ardından yere çarptığına dair rivayet nakledilmekte ve bu olay iki yönden mucize sayılmaktadır. Râzî ayrıca 'sicîl' kelimesi hakkında dokuz farklı görüş (Farsça asıllı olması, sicl/kova, taş, gönderilmiş olma, verilmiş olma, yazılmış olma, cehennem, dünya göğü, çamur gibi) sıralamaktadır.

روي أن جبريل عليه السلام أدخل جناحه الواحد تحت مدائن قوم لوط وقلعها وصعد بها إلى السماء حتى سمع أهل السماء نهيق الحمير ونباح الكلاب وصياح الديوك ، ولم تنكفىء لهم جرة ولم ينكب لهم إناء ، ثم قلبها دفعة واحدة وضربها على الأرض

Kurtubî'ye göre yağdırılan taşların aslı topraktır; zamanla güneş etkisiyle taşlaşmıştır ve bu, dolu (su taşı) ile karıştırılmasın diye 'min tîn' kaydı getirilmiştir. Ayrıca ayetin bağlamında Cebrail'in Lût kavminin beş köyünü (Sedûm, Amûrâ, Dâdûmâ, Da've ve Katem) kanadıyla göğe yaklaştırıp sonra baş aşağı çevirdiği, dördünün helak edilip Da've'nin kurtulduğu nakledilmektedir.

وإنما قال : ( من طين ) ليعلم أنها ليست حجارة الماء التي هي البرد حكاه القشيري

İbn Kesîr, Lût kavminin şehri Sedom'un yerle bir edilişini açıklarken, bu helâkin başka bir ayette geçen 've etrafındaki alt üst edilmiş şehirler' ifadesiyle aynı olaya işaret ettiğini belirtir. Ardından Süddî'den nakledilen bir rivayeti aktarır: Cebrail, Lût kavminin şehrini yedi kat yerin dibinden söküp göğe kadar kaldırmış, gök ehli köpek havlamalarını ve horoz seslerini işitmiş, sonra şehri tersyüz ederek halkını helâk etmiştir.

وقال السدي لما أصبح قوم لوط نزل جبريل فاقتلع الأرض من سبع أرضين فحملها حتى بلغ بها السماء حتى سمع أهل السماء الدنيا نباح كلابهم وأصوات ديوكهم ثم قلبها فقتلهم

Beydâvî'ye göre 'emrimiz geldiğinde' ifadesi azabımızın ya da azap emrimizin gelmesi anlamındadır; şehirlerin alt üst edilmesi bu emre bağlı bir sonuç olarak zikredilmiştir. Gerçekte bu işi yapan görevli melekler olduğu halde, işin büyüklüğünü göstermek için fiil Allah'a nispet edilmiştir. Üzerlerine yağdırılan taşlar (sicil) pişmiş kilden taşlardır ve bunların 'nadid' (dizili/art arda) ve 'müsevveme' (işaretli) olması farklı şekillerde açıklanmıştır; taşların zalimlerden uzak olmadığı ifadesi ise her zalim için bir tehdit içerir.

فأسند إلى نفسه من حيث إنه المسبب تعظيما للأمر فإنه روي: (أن جبريل عليه السلام أدخل جناحه تحت مدائنهم ورفعها إلى السماء حتى سمع أهل السماء نباح الكلاب وصياح الديكة ثم قلبها عليهم)