Taberî'ye göre Kur'an, cehalet ve dalaletten şifa veren, körlükten kurtaran bir ışıktır; ancak bu şifa ve rahmet sadece iman edenler içindir, çünkü onlar Kur'an'daki farzları uygular, helalini helal, haramını haram bilirler ve böylece cennete girerler. Kâfirler için ise Kur'an ziyadesiyle hüsran ve helak sebebidir, zira kendilerine emir veya nehiy geldiğinde inkâr edip ona uymazlar, bu da önceki hüsranlarına hüsran, pisliklerine pislik katar.

وننزل عليك يا محمد من القرآن ما هو شفاء يستشفى به من الجهل من الضلالة، ويبصر به من العمى للمؤمنين ورحمة لهم دون الكافرين به، لأن المؤمنين يعملون بما فيه من فرائض الله، ويحلون حلاله، ويحرمون حرامه فيدخلهم بذلك الجنة، وينجيهم من عذابه

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen ifade, kâfirlerin ayeti/hakikati yalanlamaları ve inkârları sebebiyle uğradıkları bir 'noksanlık/eksiklik' anlamını taşımaktadır. Bu eksiklik, onların tekzip ve küfürlerinin bir sonucu olarak açıklanmaktadır.

أي نقصانا لتكذيبهم به وكفرهم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Kur'an'ın kendinde hidayet olduğunu ancak bu hidayete ancak müminlerin (ebrarın) nail olabileceğini belirtir. Mümin Kur'an'ı işittiğinde ondan faydalanır, onu ezberler ve iyice kavrar; buna karşılık Kur'an'ın faydası ve etkisi genel değil, müminlere has bir özelliktir.

الآيات الدالة على اختصاص المؤمنين بالنفع بالقرآن لأنه هو في نفسه هدى ولكن لا يناله إلا الأبرار كما قال تعالى وقوله وقال إذا سمعه المؤمن إنتفع به وحفظه ووعاه أي لا ينتفع به ولا يحفظه ولا يعيه فإن الله جعل هذا القرآن شفاء ورحمة للمؤمنين

Beydâvî'ye göre Kur'an, müminler için dinlerini düzeltme ve nefislerini ıslah etme bakımından hastalara şifa veren ilaç gibi bir şifa ve rahmettir. Buradaki 'min' harfi beyaniyye olabilir, yani Kur'an'ın tamamı bu şekilde şifadır; ya da tab'îziyye olabilir, yani bir kısmı (Fatiha ve şifa ayetleri gibi) hastalıktan şifa verir. Ayet zalimlerin ise ancak hüsranını artırdığını belirtir çünkü onlar Kur'an'ı yalanlamış ve inkâr etmişlerdir.

ومن للبيان فإن كله كذلك. وقيل إنه للتبعيض والمعنى أن منه ما يشفي من المرض كالفاتحة وآيات الشفاء.