Taberî'ye göre bu ayet Hz. İbrahim'e gelen elçilerin, Lut kavmi hakkında kendisiyle tartışmasına son vermesini istemelerini anlatır; onlara azabın kesinleştiğini ve Allah'ın hükmünün infazının artık geri döndürülemez olduğunu bildirirler. Ayrıca metinde ikinci bir husus olarak, kendisine yöneltilen teklifin (kendisiyle ilgili olayın) unutulup kimseye anlatılmaması, yani o konudan yüz çevrilip söz edilmemesi gerektiği belirtilir.

يقول تعالى ذكره مخبرا عن قول رسله لإبراهيم: وذلك قيلهم له حين جادلهم في قوم لوط، فقالوا: دع عنك الجدال في أمرهم والخصومة فيه : بعذابهم، وحق عليهم كلمة العذاب، ومضى فيهم بهلاكهم القضاء

Zemahşerî'ye göre bu ifade 'kavl' (söz) fiilinin mahzuf/takdir edilen bir öznesine dayanır; yani meleklerin ona söylediği anlamı kastedilmektedir. Bu, Allah'ın kaza ve hükmüdür ki bu hüküm ancak doğruluk ve hikmetten neşet eder. Azap kavme mutlaka inecektir; ne tartışmayla ne duayla ne başka bir şeyle geri çevrilmesi mümkün değildir.

على إرادة القول : أي قالت له الملائكة وهو قضاؤه وحكمه الذي لا يصدر إلا عن صواب وحكمة ، والعذاب نازل بالقوم لا محالة ، لا مرد له بجدال ولا دعاء ولا غير ذلك

Razi'ye göre önceki lafızda (اقتربت الساعة gibi ifadelerde) bu emrin/olayın hangi şeyle geleceğine dair bir delalet bulunmuyordu; bu yüzden Allah bu boşluğu tamamlayarak onlara gelecek olan azabın 'geri çevrilemez' (غير مردود) bir azap olduğunu açıkça bildirmiştir. Bu ifade, o azabı defetmeye veya reddetmeye hiçbir yol bulunmadığını göstermektedir.

ولم يكن في هذا اللفظ دلالة على أن هذا الأمر بماذا جاء لا جرم بين الله تعالى أنهم آتيهم عذاب غير مردود ، أي عذاب لا سبيل إلى دفعه ورده

Bu müfessire göre metin, Allah'ın azabının o kavme mutlaka ulaşacağını, üzerlerine ineceğini ve kendilerinden hiçbir şekilde savuşturulup engellenmeyeceğini ifade etmektedir.

أي عذابه لهم أي نازل بهم أي غير مصروف عنهم ولا مدفوع

İbn Kesîr'e göre bu ayet, o kavim üzerinde Allah'ın hükmünün kesinleşip infaz edildiğini, azap ve helâk sözünün hak olarak gerçekleştiğini, kendilerine gelecek şiddetli azabın günahkâr topluluktan geri çevrilemeyeceğini ifade etmektedir.

أي أنه قد نفذ فيهم القضاء وحقت عليهم الكلمة بالهلاك وحلول البأس الذي لا يرد عن القوم المجرمين

Beydâvî'ye göre İbrahim'in korkusu geçip elçilerin melek olduklarını anlamasıyla müjde geldiğinde, Lut kavmi hakkında Allah'ın elçileriyle tartışması, 'İçinde Lut var' sözüyle ifade edilmiştir. Bu mücadelenin sebebi İbrahim'in halim, çok tövbe eden ve Allah'a yönelen bir kişi olması, kalbinin yumuşaklığı ve insanlara karşı aşırı merhametidir. Meleklerin 'Ey İbrahim, bundan vazgeç' demesi, Rabbinin emrinin ezeli hükmü gereği kesinleştiğini ve bu azabın ne mücadele ne dua ile geri çevrilemeyeceğini bildirmek içindir.

إن إبراهيم لحليم غير عجول على الانتقام من المسيء إليه. أواه كثير التأوه من الذنوب والتأسف على الناس. منيب راجع إلى الله، والمقصود من ذلك بيان الحامل له على المجادلة وهو رقة قلبه وفرط ترحمه.