Taberî'ye göre bu ayette Allah, Hz. Muhammed'e putperestlere hitaben namazının, kurbanının, hayatının ve ölümünün sadece kendisine mahsus olduğunu ve Rabbinin kendisine bunu emrettiğini söylemesini buyurmaktadır. Ayrıca Hz. Muhammed'in bu ümmetten bu gerçeği ikrar edip Rabbine boyun eğen ilk kişi olduğu belirtilmektedir. Metinde 'nüsük' kelimesinin bu bağlamda 'kesim/kurban' anlamına geldiği aktarılmaktadır.

وأنا أول من أقر وأذعن وخضع من هذه الأمة لربه، بأن ذلك كذلك

Bu müfessire göre her peygamberin İslâm'ı (teslimiyeti), kendi ümmetinin İslâm'ından önce gelir; yani peygamber, tebliğ ettiği topluluktan önce bizzat kendisi teslimiyet ve itaat içinde olan kişidir.

لأن إسلام كل نبي متقدم لإسلام أمته

Bu müfessire göre ibadetlerin herhangi bir şekilde yapılması yeterli değildir; ibadetlerin tam bir ihlasla eda edilmesi gerekir. Râzî, âyetteki ifadeyi namazın sahih olmasının şartının ihlasla birlikte kılınması olduğuna dair en kuvvetli delillerden biri sayar. Ayrıca 'nüsük' kelimesinin, bazı görüşlere göre bizzat kurban (zebîha) anlamına geldiğini, âyette namaz ile kurbanın bir arada zikredildiğini belirtir.

وهذا يدل على أنه لا يكفي في العبادات أن يؤتى بها كيف كانت بل يجب أن يؤتى بها مع تمام الإخلاص وهذا من أقوى الدلائل على أن شرط صحة الصلاة أن يؤتى بها مقرونة بالأخلاص

İbn Kesîr, âyetteki 'bu ümmetten' ifadesini, Peygamber (s.a.v.)'den önceki tüm peygamberlerin de aynı esasa, yani Allah'a şirksiz ibadete davet ettiklerine dair genel bir kural olarak açıklar. Şeriatları farklı olsa da dinleri birdir; bu, hadiste geçen 'biz peygamberler topluluğu ana bir baba ayrı çocuklar gibiyiz, dinimiz birdir' ifadesiyle desteklenir. 'Aynı babadan farklı annelerden çocuklar' benzetmesi, peygamberlerin ortak temel inancına, farklı şeriatların ise ayrı annelere işaret eder.

نحن معاشر الأنبياء أولاد علات وديننا واحد

Beydâvî'ye göre âyetteki 'salât' ve 'nüsük' kelimeleri kişinin bütün ibadetini, yahut kurbanını veya haccını ifade eder; 'mahyâ' ve 'memât' ise hayatta iman ve itaat üzere olmayı ve bu hal üzere ölmeyi, ya da vasiyet ve tedbir gibi ölüme bağlı hayırlı işleri, ya da bizzat hayat ve ölümün kendisini kastedebilir. Bütün bunların Allah'a ait olması, içlerinde başkasına hiçbir ortaklık bulunmaksızın O'na has kılınmış olmaları anlamındadır. Peygamberin 'ilk müslüman' olması ise her peygamberin İslâm'a girişinin kendi ümmetinin İslâm'ından önce gelmesi sebebiyledir.

قل إن صلاتي ونسكي عبادتي كلها، أو قرباني أو حجي. ومحياي ومماتي وما أنا عليه في حياتي وأموت عليه من الإيمان والطاعة، أو طاعات الحياة والخيرات المضافة إلى الممات كالوصية والتدبير، أو الحياة والممات أنفسهما.