Taberî'ye göre bu ayet, Hz. Peygamber'den mazeretsiz olarak izin isteyip savaştan geri kalanların Allah'a ve O'nun birliğine gerçekten iman etmeyen kimseler olduğunu bildirmektedir. Bu kişilerin kalpleri Allah'ın birliği, itaat edenlerin mükafatı ve isyan edenlerin cezası hususunda şüphe içindedir ve bu şüphe onları hak ile batılı ayırt edemeyecek bir şaşkınlık haline sürüklemiştir; bu da münafıkların vasfıdır. Ayrıca bazı ilim ehli, bu iki ayetin Nur suresindeki bir ayetle nesholduğunu söylemiştir.

وكان جماعة من أهل العلم يرون أن هاتين الآيتين منسوختان بالآية التي ذكرت في سورة النور

Bu müfessire göre ayetteki ifade münafıklara işaret etmektedir ve sayıları otuz dokuz kişidir. 'Yeترددون' (bocalarlar) ifadesi tereddüt ve şaşkınlık halini anlatır, çünkü tereddüt şaşkın kimsenin tabiatıdır, tıpkı sebat ve istikrarın basiretli kimsenin tabiatı olması gibi. Ayrıca 'عدة' kelimesinin farklı kıraatleri (izafetli/izafetsiz, harekeli farklılıklarla) dilbilimsel açıdan ele alınmıştır.

يعني المنافقين ، وكانوا تسعة وثلاثين رجلا { يترددون } عبارة عن التحير ، لأن التردد ديدن المتحير ، كما أن الثبات والاستقرار ديدن المستبصر

Kurtubî bu görüşü İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete dayandırır: 'la yeste'zinüke ellezine yü'minune billah' ayetinin hükmü, Nûr sûresindeki 'İnnemâ-l-mü'minûne ellezîne âmenû billâhi ve resûlihi...gafûrun rahîm' ayetiyle nesh edilmiştir. Buna göre ayetteki 'gidip gelme' ifadesi, kişilerin dindeki şüphe ve tereddütleri sebebiyle bocalamalarını anlatır.

لا يستأذنك الذين يؤمنون بالله نسختها التي في النور إنما المؤمنون الذين آمنوا بالله ورسوله إلى قوله غفور رحيم أي في شكهم يذهبون ويرجعون

İbn Kesîr'e göre bu ifadeler, ahiret sevabını ummayan ve getirilen (dinî hakikat) hususunda şüphe içinde bulunan kimselerin durumunu tasvir eder. Bu kişiler kararsız bir tutum içindedirler; ne bir tarafa ne diğer tarafa yönelirler, bir adım öne bir adım geri atarak tutarsızlık gösterirler. Sonuçta bunlar Allah'ın saptırdığı, hiçbir sabit noktaya bağlanamayan şaşkın ve helak olmuş kimselerdir.

أي يتحيرون يقدمون رجلا ويؤخرون أخرى وليست لهم قدم ثابتة في شيء فهم قوم حيارى هلكى لا إلى هؤلاء ولا إلى هؤلاء

Beydâvî'ye göre gerçek müminlerin âdeti cihad için izin istemek değildir; içlerinde samimi olanlar cihada koşarlar, hatta izin beklemeden davranırlar, izin istemekten geri kalmak ise haydi haydi söz konusu olmaz. Ayette 'Allah'a ve ahiret gününe iman edenler izin istemez' ifadesi, izin isteyip cihaddan geri kalmak isteyenlerin ancak Allah'a ve ahirete inanmayanlar, kalpleri şüpheye düşmüş kimseler olduğunu bildirir. Bu kimseler şüphe içinde bocalayıp dururlar (yeterdüdün/yetahayyerûn).

أي ليس من عادة المؤمنون: أن يستأذنوك في أن يجاهدوا فإن الخلص منهم يبادرون إليه ولا يتوقفون على الاذن فيه فضلا أن يستأذنوك في التخلف عنه

Bu müfessire göre bu geçiş (imandan inkâra intikal) yalnızca Allah'a ve ahiret gününe imanın yokluğunda gerçekleşir; bu yokluk şüpheden kaynaklanabileceği gibi, kesin ret ve inkârdan da kaynaklanabilir. Ayet, buradaki inkârın şüphe ve tereddütten (rayb) kaynaklandığını belirtir ve bu, şüphe içinde olan kişinin Allah'a mü'min sayılmadığını gösterir. Şüphenin yeri kalp olduğundan, marifet ve imanın da yeri kalptir; çünkü bir zıddın bulunduğu mahal diğer zıddın da mahallidir.

معناه أن الشاك المرتاب يبقى مترددا بين النفي والإثبات