Taberî'ye göre bu ayet, elde bulunan esirlerin Peygamber'e ihanet etmesi durumunda bunun yeni bir şey olmayacağını, çünkü onların daha önce de Allah'a karşı küfür ve ahit bozma yoluyla ihanet etmiş olduklarını ve bu yüzden Bedir'de Allah'ın onları müminlerin eline düşürdüğünü bildirir. İbn Abbas rivayetinde bu ifadenin Abbas ve arkadaşları hakkında, iman ettiklerini söylemelerinin sözde bir ihanet olup olmadığı bağlamında geldiği belirtilir. Ayrıca Katade'den nakledilen bir olayla, Peygamber'e ihanet eden ve müşriklere katılan bir kişinin (İbn Ebî Serh) kıssası bu ayetin tefsiriyle ilişkilendirilir.

يقول تعالى ذكره لنبيه: وإن يرد هؤلاء الأسارى الذين في أيديكم خيانتك: أي الغدر بك والمكر والخداع، بإظهارهم لك بالقول خلاف ما في نفوسهم يقول: فقد خالفوا أمر الله ممن قبل وقعة بدر، وأمكن منهم ببدر المؤمنين

Zemahşerî'ye göre ayette geçen 'hıyanet isteme' ifadesi, esirlerin İslam üzerine yaptıkları bağlılık sözünü bozmaları, dinden dönmeleri ve küfür içinde atalarının dinini tercih etmeleri anlamına gelir; bu, Bedir günü görüldüğü gibi her akıllı kişiye yüklenen ahdin nakzedilmesidir. Eğer hıyaneti tekrarlarlarsa Allah'ın onlara imkan vereceği belirtilir. Ayrıca bir başka görüşe göre buradaki hıyanetten kasıt, ödemeyi taahhüt ettikleri fidyeyi vermemeleridir.

نكث ما بايعوك عليه من الإسلام والردة واستحباب دين آبائهم في كفرهم به ونقض ما أخذ على كل عاقل من ميثاقه كما رأيتم يوم بدر فسيمكن منهم إن أعادوا الخيانة . وقيل : المراد بالخيانة منع ما ضمنوا من الفداء

Bu metinde Râzî, ayetteki 'yahtânûne enfusehum' ifadesindeki hıyanetin neye işaret ettiğini tartışır ve üç görüş nakleder: birincisi dinde hıyanet yani küfür, ikincisi fidye konusunda verdikleri sözü tutmama, üçüncüsü ise esirlikten serbest bırakılırken Peygamber'e karşı savaşmayacaklarına ve müşriklerle ittifak kurmayacaklarına dair verdikleri ahdi bozmalarıdır. Râzî ayrıca 'ihtiyân' kelimesinin 'hıyanet'ten türeyişini 'iktisab'ın 'kesb'den türeyişine benzeterek bunda bir fazlalık ve şiddet anlamı bulunduğunu belirtir. Son olarak, Bedir'de müminlerin onlara galip gelmesinin, Allah'a karşı yaptıkları hıyanetin bir cezası olduğunu ve bunun Peygamber için, ahdini bozan herkese karşı galip geleceğine dair bir müjde içerdiğini aktarır.

فقال صاحب ( الكشاف ) : الاختيان من الخيانة ، كالاكتساب من الكسب فيه زيادة وشدة . المسألة الثانية : أن الله تعالى ذكر ههنا أنهم كانوا يختانون أنفسهم ، إلا أنه لم يذكر أن تلك الخيانة كانت فيماذا

İbn Kesîr'e göre bu metinde ifade edilen, kâfirlerin daha önce -Bedir öncesinde- sözlerle açığa vurdukları küfürlerinin, Bedir günü esirlere yapılanla ilişkilendirildiği bir açıklamadır. Yani metin, kâfirlerin gösterdikleri sözlerin küfrü ifade ettiğini ve bunun Bedir esirleri bağlamında değerlendirildiğini belirtir.

أي فيما أظهروا لك من الأقوال أي من قبل بدر بالكفر به أي بالأسارى يوم بدر

Beydâvî'ye göre ayet, esirlerin kalplerinde hayır (iman ve ihlas) bulunması durumunda alınan fidyeden daha hayırlısının verileceğini ve bağışlanacaklarını bildirir; bu bağlamda Hz. Abbas'ın fidye kıssası zikredilir. Esirlerin ihanet etmeleri hâlinde, daha önce Allah'a küfür ve ahdi bozmakla ihanet ettikleri belirtilir ve Bedir günü olduğu gibi Allah'ın onlara yine imkân/fırsat vereceği (Peygamber'e karşı onları güçsüz kılacağı) ifade edilir.

إن يعلم الله في قلوبكم خيرا إيمانا وإخلاصا. يؤتكم خيرا مما أخذ منكم من الفداء.