Taberî'ye göre Allah'tan korkup emirlerine uyan ve yasaklarından kaçınan kimseye, ayetler hakkında dalga geçenlerle oturup onlardan yüz çevirmemesi, onların yaptığına razı olmadıkça ve kendisi Allah'a karşı takva üzere olduğu sürece bir günah gerektirmez. Ancak bu kimselerin o meclisten uzaklaşmaları gerektiği, kendilerine hatırlatma yapılınca kalkmaları öğütlenmiştir. Bu hüküm daha sonra Medine'de inen bir ayetle nesh edilmiştir.

فليس عليه بترك الإعراض عن هؤلاء الخائضين في آيات الله في حال خوضهم في آيات الله شيء من تبعة فيما بينه وبين الله، إذا لم يكن تركه الإعراض عنهم رضا بما هم فيه، وكان لله بحقوقه متقيا

Zemahşerî'ye göre bu ayette, âyetleri hakkında alay edip batıla dalanların meclisinde oturan takvâ sahiplerine, o kimselerin işledikleri günahlardan hiçbir sorumluluk düşmez. Ancak müttakilere düşen görev, batıla dalanları işittiklerinde onları hatırlatmaktır; bu hatırlatma, onların yanından kalkıp gitmek, onlara duyulan hoşnutsuzluğu açıkça göstermek ve onlara öğüt vermek şeklinde gerçekleşir.

وما يلزم المتقين الذين يجالسونهم شيء مما يحاسبون عليه من ذنوبهم { ولاكن } عليهم أن يذكروهم { ذكرى } إذا سمعوهم يخوضون ، بالقيام عنهم ، وإظهار الكراهة لهم ، وموعظتهم

Bu kısa metin parçası, kendi başına anlaşılır bir tefsir görüşü içermiyor; şirk, büyük günahlar ve fahiş günahlardan bahseden bir ifadenin devamının kesildiği görülüyor. Metin eksik/kopuk göründüğünden ayet hakkındaki tam görüş bu parçadan çıkarılamamaktadır.

الشرك والكبائر والفواحش ويكون قوله :

Bu müfessire göre âyette geçen 'oturanlar' ifadesi müminlere işaret etmektedir; dolayısıyla eğer müminler oturur da (savaşa gitmezlerse), onları (münafıkları/geri kalanları) hatırlatmaları, onlara dair uyarıda bulunmaları gerektiği belirtilmektedir.

أي فإن قعدوا يعني المؤمنين فليذكروهم

İbn Kesîr'e göre bu ifade, kâfirlerin ayetler hakkında alay konuşmalarından uzaklaşıp onlarla oturmayanların sorumluluklarından ve günahlarından beri olacağını bildirir. Bir başka görüşe göre ise anlam, onlarla oturulsa bile hesaplarından hiçbir şeyin müminlerin üzerine olmayacağıdır; ancak bu görüş sahipleri bunun Medine'de nazil olan Nisa suresindeki ayetle nesh edildiğini iddia etmişlerdir.

إذا تجنبوهم فلم يجلسوا معهم في ذلك فقد برؤا من عدتهم وتخلصوا من إثمهم

Beydâvî'ye göre takvâ sahiplerinin, alay edenlerle birlikte oturmalarından dolayı onların günahlarından hesaba çekilmeleri söz konusu değildir; onlara düşen görev, bu kişileri hatırlatarak uyarmak, boş sözlerden ve kötü davranışlardan men etmek ve bu tür şeylerden hoşnutsuzluklarını göstermektir. 'Lealle' zamiri ya bu uyarı sonucu kişilerin bu davranışlardan utanç veya rahatsızlık duyarak vazgeçmelerine, ya da takvâ sahiplerinin o meclislerde bulunmalarına rağmen takvâlarının zedelenmeden sabit kalmasına işaret edebilir.

ولكن عليهم أن يذكروهم ذكرى ويمنعوهم عن الخوض وغيره من القبائح ويظهروا كراهتها