Taberî bu ayette Allah'ın müminlere hem ekinlerinden hem hayvanlarından rızıklanmayı helal kıldığını, buna karşılık müşriklerin bunların bir kısmını kendilerine haram kıldıklarını ve Allah'a pay ayırırken şeytana (putlarına) da pay ayırdıklarını belirtir. Ayrıca 'hamûle' ve 'ferş' kelimeleri hakkında birçok farklı görüş nakleder; kimileri hamûleyi büyük develer, ferşi küçük develer olarak, kimileri hamûleyi deve-sığır, ferşi koyun-keçi olarak yorumlamıştır. Taberî kendi tercihini de belirterek hamûlenin yük taşınabilen her hayvana, ferşin ise yere yakın küçük cüsseli hayvanlara işaret eden bir sıfat olduğunu söyler.

والصواب من القول في ذلك عندي أن يقال: إن الحمولة هي ما حمل من الأنعام، لأن ذلك من صفتها إذا حملت، لا أنه اسم لها كالإبل والخيل والبغال

Bu bölümde Râzî, ayetteki 'vav' harfinin öncesindeki ifadeye atıf oluşturduğunu ve takdirî anlamın 'Allah'ın size rızık olarak verdiği sekiz çift hayvandan yiyin' şeklinde olabileceğini belirtir. Ayrıca 'zevc' (çift) kavramını dilbilimsel olarak inceleyerek, bir şeyin tek başına olduğunda 'ferd', kendi cinsinden bir başkasıyla birlikte olduğunda ise her ikisinin 'zevc' olarak adlandırıldığını açıklar.

الواحد إذا كان وحده فهو فرد ، فإذا كان معه غيره من جنسه سمي زوجا ، وهما زوجان

Kurtubî'ye göre ayetteki 'hamûle' ve 'ferş' kelimeleri hakkında âlimler arasında farklı görüşler bulunmaktadır. Hamûle, yük taşımaya güç yetiren büyükbaş hayvanlar (özellikle deve, bazı görüşlere göre sığır, at, katır, eşek de dahil) olarak; ferş ise koyun-keçi gibi küçükbaş hayvanlar veya vücutlarının küçüklüğü sebebiyle yere döşenmiş gibi görülen hayvanlar olarak yorumlanmıştır. En-Nehhâs'ın naklettiği en güzel görüşe göre hamûle, yük taşımak için boyun eğdirilmiş hayvanlar; ferş ise Allah'ın deri ve yünden yarattığı, üzerine oturulup döşenen şeylerdir.

قال النحاس : ومن أحسن ما قيل فيهما أن الحمولة المسخرة المذللة للحمل والفرش ما خلقه الله عز وجل من الجلود والصوف مما يجلس عليه ويتمهد

İbn Kesîr, 'hamûle' ve 'firâş' kelimelerinin farklı sahâbe ve tabiîn müfessirlerince nasıl anlaşıldığını sıralar; kimi bunları büyük-küçük develer, kimi deve-at-katır-eşek karşısında koyun, kimi de deve-sığır karşısında koyun olarak açıklar. En sonunda Abdurrahman b. Zeyd b. Eslem'in görüşünü -hamûlenin binilenler, firâşın ise yenilen ve sağılanlar olduğunu- güzel bulup tercih eder.

وهذا الذي قاله عبد الرحمن في تفسير هذه الآية الكريمة حسن يشهد له قوله تعالى

Beydâvî'ye göre 142. ayette hayvanlardan yük taşımaya elverişli olanlar (hamûle) ile yere yakın küçük olup döşek gibi kullanılanlar veya kesime uygun olanlar (ferş) yaratılmıştır; Allah'ın helal kıldığından yemek emredilmiş, şeytanın adımlarına uyarak kendiliğinden helal-haram belirlemek yasaklanmıştır. 143. ayette ise sekiz eş (koyun ve keçiden erkek-dişi çiftler) sayılarak müşriklere, bunlardan hangisinin haram kılındığını -erkek mi, dişi mi, yoksa dişilerin rahminde taşınan mı- bilgiyle ortaya koymaları meydan okumasıyla sorulmaktadır.

كلوا مما رزقكم الله كلوا مما أحل لكم منه. ولا تتبعوا خطوات الشيطان في التحليل والتحريم من عند أنفسكم. إنه لكم عدو مبين ظاهرة العداوة.