Bu müfessire göre ayetteki 'tövbe eden' ifadesi, hırsızlık yapanlardan Allah'ın hoşnut olmadığı isyandan, O'nun razı olduğu itaate dönen kimseyi kastetmektedir; buradaki 'zulüm' hırsızın Allah'ın yasakladığı şekilde insanların mallarına saldırmasıdır. Mücahid'e göre ise buradaki tövbe, hırsıza uygulanan haddin (el kesme cezasının) kendisidir. Abdullah b. Amr'dan nakledilen rivayette, eli kesilen bir kadının 'tövbe var mı?' sorusuna Hz. Peygamber'in 'bugün sen günahından annenden doğduğun gün gibisin' cevabını verdiği ve bu ayetin bunun üzerine indiği belirtilir.

وكان مجاهد فيما ذكر لنا يقول: توبته في هذا الموضع، الحد الذي يقام عليه

Zemahşerî'ye göre bu ifade, mastarın (masdarın) fâile değil mefûle (nesneye) izafe edilmesi şeklinde bir yapıdır; bu okuyuş, 'بعد ما ظلم' şeklindeki kıraatle açıklanmaktadır. 'فأولائك' işaret ismi, 'من' lafzına değil, onun ifade ettiği manaya (mana çoğulluğuna) râcidir.

من إضافة المصدر إلى المفعول ، وتفسره قراءة من قرأ ( بعد ما ظلم ) { فأولائك } إشارة إلى معنى ( من ) دون لفظه

Bu metne göre ayet, tövbe edenin tövbesinin Allah tarafından kabul edileceğine delalet eder; ancak 'ıslah etti' ifadesi tövbenin sadece samimi niyet ve doğru azimle olması gerektiğini gösterir, salt lafızla yetinilmez. Ayrıca kesme (had) uygulanmadan önce tövbe edilirse had düşer mi meselesinde tabiin âlimlerinden bazıları ayetin sonundaki 'Gafûr Rahîm' ifadesinin cezanın (haddin) düşmesine delalet ettiğini söylerken, cumhur bu görüşe katılmayıp haddin imtihan/ibret için yine de uygulanacağını belirtmiştir. Son olarak metin, tövbenin kabulünün Allah üzerine vacip olmadığını, çünkü Allah'ın bunu bir lütuf ve ihsan fiili olarak övgüyle zikrettiğini, vacip olan şeylerin edasıyla övünülmeyeceğini ifade eder.

دلت الآية على أن قبول التوبة غير واجب على الله تعالى لأنه تعالى تمدح بقبول التوبة ، والتمدح إنما يكون بفعل التفضل والإحسان ، لا بأداء الواجبات

Kurtubî'ye göre hırsızlık cezası (el kesme) tövbe ile düşmez; had, hırsızın Allah'a karşı işlediği günahın kefareti olarak uygulanır, tövbesi ise kabul edilir ama ceza sakıt olmaz. Bazı Şâfiîler'in muhâribin (yol kesenin) yakalanmadan önce tövbe etmesiyle cezasının düşmesine kıyasla hırsız için de aynı hükmü savunmalarını, İbnü'l-Arabî'nin sözleriyle reddeder; çünkü muhârib ile hırsız ve zâni arasında durum ve hikmet farkı vardır. Ayrıca ayette hırsızlık ayetinde erkek önce, zina ayetinde kadın önce zikredilmiştir; bunun sebebi erkekte mal sevgisinin, kadında ise şehvetin daha galip olmasıdır. Son olarak zina haddinin organ kesme değil de recim/celde olmasının hikmetini üç sebeple açıklar: hırsızın elinin yerine diğer eli kalır, el kesme zâhir bir zecir iken zina cezası bâtındır, ve zina organının kesilmesi nesli iptal eder.

وإذا ثبت أن الحد لا يسقط بالتوبة فالتوبة مقبولة والقطع كفارة له

İbn Kesîr'e göre bu ayet, hırsızlıktan sonra tövbe edip Allah'a yönelen kişinin, Allah ile kendisi arasındaki hesapta bağışlanacağını bildirir; fakat çalınan malların sahiplerine geri verilmesi veya bedelinin ödenmesi gerekir. Cumhur bu görüşte olup Ebu Hanife, elin kesilmesi durumunda malın telef olmuşsa bedelinin ödenmesinin gerekmediğini söylemiştir. Bu hüküm çeşitli hadis rivayetleriyle (şemle hırsızı, Mahzumiyeli kadın, deve hırsızı vb.) desteklenmektedir.

أي من تاب بعد سرقته وأناب إلى الله فإن الله يتوب عليه فيما بينه وبينه فأما أموال الناس فلا بد من ردها إليهم أو بدلها عند الجمهور وقال أبو حنيفة متى قطع وقد تلفت في يده فإنه لا يرد بدلها

Beydâvî'ye göre hırsızlık suçu, korunaklı bir yerden (hırz) çalınan malın çeyrek dinar veya değerinde olması durumunda el kesme cezasını gerektirir; bu miktar konusunda âlimler arasında farklı rivayetlere dayanan görüş ayrılığı vardır. Kesilecek yerin bilek (rüsğ) olduğu, çoğunluğun görüşüdür; Hâricîler ise omuzdan kesileceğini söylemiştir. Tövbe eden hırsızın günahı bağışlanır ancak el kesme cezası çoğunluğa göre bununla düşmez, çünkü bunda çalınan kişinin hakkı vardır.

وإنما توجب القطع إذا كانت من حرز والمأخوذ ربع دينار أو ما يساويه