Bu müfessire göre ayet, Hz. Peygamber'e Yahudilerin ihanetini hatırlatmak amacıyla Âdem'in iki oğlunun (Hâbil ve Kâbil) kıssasını anlatmasını emretmektedir; kurban takdim eden ve birinin kurbanı kabul edilirken diğerininki reddedilince kıskançlıkla kardeşini öldürmesi olayı zikredilir. Taberî, kurban sunanların Âdem'in sulbünden iki oğlu mu yoksa İsrailoğullarından iki adam mı olduğu konusundaki görüşleri değerlendirip, doğru görüşün Âdem'in iki oğlu olduğunu tercih eder. Ayrıca kurbanın bu ümmetteki karşılığının namaz, oruç, sadaka ve zekât gibi salih ameller olduğunu belirtir.

وأولى القولين في ذلك عندي بالصواب، أن اللذين قربا القربان كان ابني آدم لصلبه ، لا من ذريته من بني إسرائيل. وذلك أن الله عز وجل يتعالى عن أن يخاطب عباده بما لا يفيدهم به فائدة

Zemahşerî'ye göre namazın kötülükten alıkoyucu olması, onun huşû ile kalp ve organlarla eda edilmesine bağlıdır; namazı böyle koruyup zayi etmeyen kişinin namazı gerçekten fahşâ ve münkerden nehyeder. Namazı gözetmek kişiyi bir gün mutlaka çirkin işlerden vazgeçmeye sürükler; ayrıca ifade, hiçbir namaz kılanın bu hükümden çıkmayacağı anlamına gelmez, sadece bu özelliğin namazda bulunduğunu ifade eder.

وعلى كل حال إن المراعي للصلاة لا بد أن يكون أبعد من الفحشاء والمنكر ممن لا يراعيها . وأيضا فكم من مصلين تنهاهم الصلاة عن الفحشاء والمنكر ، واللفظ لا يقتضي أن لا يخرج واحد من المصلين عن قضيتها

Kurtubî bu ayeti öncesiyle bağlarken, Yahudilerin ahitleri bozması ve zulmünün Âdem'in oğlunun kardeşine yaptığı zulme benzediğini belirtir; Peygamber'e karşı tuzak kuranların önceki peygamberleri öldürdüğü gibi Kabil'in Habil'i öldürdüğünü anlatarak kıssanın gerçek bir hadise olduğunu, uydurma hikayelerden olmadığını vurgular. İki oğlun kimliği konusunda Hasan el-Basrî'nin Âdem'in sulbünden olmayıp İsrailoğullarından iki kişi olduğu görüşünü nakleder, ancak İbn Atıyye'nin bu görüşü yanlış (vehm) bulduğunu ve doğru görüşün cumhur müfessirlerin dediği gibi bunların Âdem'in öz oğulları Kabil ve Habil olduğunu aktarır. Kurbanların mahiyeti, kıskançlığın sebebi ve kız kardeşlerle evlendirme meselesine dair çeşitli rivayetleri sıralar, Cafer es-Sadık'tan nakledilen farklı bir kıssayı ise sahih bulmadığını belirtir.

والصحيح أنهما ابناه لصلبه هذا قول الجمهور من المفسرين وقاله بن عباس وبن عمر وغيرهما وهما قابيل وهابيل

Beydâvî bu ayette Âdem'in iki oğlu Kâbil ve Hâbil kıssasını aktarır; kız kardeşlerin evlendirilmesi meselesinde Kâbil'in kıskançlığı sebebiyle kurbanının kabul edilmemesi ve bunun üzerine Hâbil'i tehdit etmesi anlatılır. Hâbil'in cevabı, reddin kendi taksiratından kaynaklandığını, Allah'ın ancak müttakilerden kabul ettiğini vurgular. Beydâvî ayrıca bunun İsrailoğullarından iki kişi olabileceği rivayetini de nakleder ve Hâbil'in kardeşine el kaldırmamasının Allah korkusundan ve daha faziletli olanı tercihten kaynaklandığını belirtir.

قال إنما يتقبل الله من المتقين في جوابه أي إنما أتيت من قبل نفسك بترك التقوى لا من قبلي فلم تقتلني، وفيه إشارة إلى أن الحاسد ينبغي أن يرى حرمانه من تقصيره ويجتهد في تحصيل ما به صار المحسود محظوظا، لا في إزالة حظه فإن ذلك مما يضره ولا ينفعه

Bu müfessire göre Habil ile Kabil'in kıssasında kurbanın kabulü takva şartına bağlıdır; kurban sahibinin günahlardan sakınması sebebiyle kabul gerçekleşmiştir. Ayrıca Hz. Nuh tufanından sonra gemide kalanların hepsinin hak din üzere olup sonradan ihtilafa düştükleri, insanların önce tek ümmet iken sonra ayrıldıkları belirtilir. Metin ayrıca İslam ile imanın aynı şey olduğunu bu ayetin zahirinden çıkarır.

إنما صار القربانين مقبولا والآخر مردودا لأن حصول التقوى شرط في قبول الأعمال

İbn Kesîr, ayette anlatılan iki kardeşin Hâbil ve Kâbil olduğunu, kurbanlarını sundukları zaman Allah'ın koyun sahibi olan Hâbil'in kurbanını kabul edip diğerinin kurbanını kabul etmediğini belirtir. Cumhurun görüşüne göre koyun sunan Hâbil, ekin sunan ise Kâbil'dir ve kabul edilmeyen kişi kıskançlıkla kardeşini öldürmüştür. Müfessir bu kıssayı nakleden farklı rivayetleri ve selef alimlerinin görüşlerini bir araya toplayarak aktarır.

ثم المشهور عند الجمهور أن الذي قرب الشاة هو هابيل وأن الذي قرب الطعام هو قابيل