Taberî, ayetteki 'sarrâ' ve 'darrâ' ifadelerini sırasıyla bolluk/rahatlık hali ve darlık/sıkıntı hali olarak açıklar; müttakilerin mallarını her iki durumda da Allah yolunda harcadıklarını belirtir. Öfkeyi yutanları, intikam almaya güç yettiği halde bundan vazgeçip nefsini tutanlar; insanları affedenleri ise günahlarına ceza vermeye kadir oldukları halde bundan vazgeçenler olarak tanımlar. Ayrıca ayetteki 'ihsan' kavramını, bu vasıflarla amel eden kişilerin fiilleri olarak yorumlar ve müttakilik mertebelerini üçe ayırır: emri kabul etme, tasdik üzere sebat, ve nafile amellerle Allah'a yakınlaşma.

والضراء: مصدر من قولهم: قد ضر فلان فهو يضر إذا أصابه الضر، وذلك إذا أصابه الضيق والجهد في عيشه

Râzî'ye göre bu ayet, Allah'ın infakı ve muttakilerin sıfatlarını zikretmesinin sebebini, cennetin muttakiler için hazırlanmış olmasıyla ilişkilendirir; insanın bu sıfatları kazanarak cenneti kazanabilmesi için bu vasıflar sayılmıştır. İnfakın öncelikle zikredilmesi, onun meşakkatli bir ibadet olması ve o dönemde düşmanla mücahede ile fakir müslümanlara yardım ihtiyacı sebebiyle en şerefli ibadet olmasındandır. Ayrıca 'kazm-ı gayz' (öfkeyi yutma), gayzını dışa vurmayıp içinde tutma anlamına gelir ve bu sabır ve hilm kapsamında bir vasıftır.

ومعنى قوله : الذين يكفون غيظهم عن الامضاء يردون غيظهم في أجوافهم ، وهذا الوصف من أقسام الصبر والحلم

Kurtubî, 'kâzımîn el-gayz' ifadesini öfkeyi içine gömüp dışa vurmama, gücü yetse de karşılık vermeme olarak açıklar; 'el-âfîne an en-nâs' ifadesindeki 'nâs' kelimesinin bazı müfessirlerce köleler/hizmetçiler olarak özel, İbn Atıyye ve Zeyd b. Eslem gibilerce ise insanların zulüm ve kötülüklerinden genel olarak af anlamında yorumlandığını belirtir. Bu vasfın Allah'ın sevgisine vesile olan büyük bir ibadet ve nefis mücadelesi olduğunu, konuyla ilgili hadis ve şiirlerle desteklediğini aktarır.

وكظم الغيظ رده في الجوف ويقال : كظم غيظه أي سكت عليه ولم يظهره مع قدرته على إيقاعه بعدوه

İbn Kesîr'e göre bu ayet, sıkıntı ve bollukta, hoşa gitmeyen ve gitmeyen durumlarda, sağlık ve hastalıkta yani her halde infak edenleri; kendilerine gazap gelse bunu içlerinde tutup açığa vurmayan ve buna ek olarak kendilerine kötülük yapanları da bağışlayanları nitelemektedir. Gazabı yenip açığa çıkarmamak ile kişilerin haklarını da bağışlamak birlikte zikredilmiş, bunun ihsan makamlarından olduğu belirtilmiştir.

أي إذا ثار بهم الغيظ كظموه بمعنى كتموه فلم يعملوه وعفوا مع ذلك عمن أساء إليهم كظم الغيظ والعفو عن الناس

Beydâvî'ye göre 'mağfirete koşma' ifadesi, İslam, tövbe ve ihlas gibi mağfireti gerektiren sebeplere yönelmeyi ifade eder. Cennetin genişliğinin göklerle yerin genişliğine benzetilmesi, temsil yoluyla genişlik vasfını abartılı biçimde anlatmak içindir ve bu durum cennetin yaratılmış olup bu âlemin dışında bulunduğuna delildir. Ayette geçen infak, gazabı yenme ve insanları bağışlama nitelikleri müttakilerin övücü sıfatları olarak zikredilmiştir.

وذكر العرض للمبالغة في وصفها بالسعة على طريقة التمثيل، لأنه دون الطول. وعن ابن عباس كسبع سموات وسبع أرضين لو وصل بعضها ببعض، أعدت للمتقين هيئت لهم، وفيه دليل على أن الجنة مخلوقة وإنها خارجة عن هذا العالم.