İbn Kesîr'e göre bu metin parçası, sözü edilen kişinin/varlığın kendisine nispet edilen vasfa gerçekten layık ve ehil olduğunu belirtmekte, ardından sözün devam ettiğini ifade etmektedir.

أي وكان أهلا لذلك ثم قال

Beydâvî'ye göre Allah İbrahim'e daha önceden (Musa, Harun ya da Muhammed'den önce, veya peygamberliğinden/ergenliğinden önce) rüşd/hidayet vermiştir ve bu vergi O'nun İbrahim'i tam olarak tanıması ve ehil bulmasıyla ilişkilidir. İbrahim'in babasına ve kavmine 'bu heykeller nedir' sorusu, onların taptığı putları küçümseme ve bu heykellere tapmalarını kınama amacı taşır; çünkü temsil/heykel ruhsuz bir suret olup ne zarar ne fayda verir. Kavminin cevabı ise atalarını taklit ettiklerini belirterek, ibadetlerinin gerekçesini soran zımni soruya bir cevap niteliğindedir.

ما هذه التماثيل التي أنتم لها عاكفون تحقير لشأنها وتوبيخ على إجلالها، فإن التمثال صورة لا روح فيها لا يضر ولا ينفع

Taberî'ye göre bu ayet İbrahim'in kavminden ve akrabalarından putlara tapınmaktan kurtarılıp doğru yola (Allah'ın tevfiki ile) hidayet edildiğini anlatır; bu durum Musa, Harun ve Muhammed'e (sav) yapılanla benzerdir. Mücahid'den nakledilen görüşe göre bu hidayet İbrahim'e küçükken verilmiştir; Katade ise ayetteki ifadeyi Allah'ın ona hidayetini verdiği ve onun tevhid ehli, yakin sahibi olduğunu bildiği şeklinde açıklamıştır.

هديناه صغيرا

Bu müfessire göre âyette Allah'ın kulunu bilmesi, o kişide bulunan olağanüstü hâlleri, şaşırtıcı sırları ve razı olunan sıfatları bilmesi anlamındadır; bu bilgi onu halil (dost) edinmeye layık kılmıştır. Ayrıca nübüvvetin, geleceğinde onun hakkını yerine getirecek, ona yakışmayanlardan sakınacak ve kavmini nefret ettirecek şeylerden uzak duracak kişiye tahsis edildiği belirtilir. Nimet türlerinden ilki olan hüküm/hikmet kelimesi ile ilim kelimesine tenvin getirilmesinin de bu ilim ve hükmün şanının yüceliğine delalet ettiği ifade edilir.

واعلم أن إدخال التنوين عليهما يدل على علو شأن ذلك العلم وذلك الحكم

Kurtubî bu ayette geçen 'rüşd'ün İbrahim'e daha önceden verildiğini nakleder. Ferrâ'ya göre bu, nübüvvetten önce yıldız, güneş ve ay üzerinde düşünüp delil aramaya muvaffak kılınmasıdır; bir başka görüşe göre ise Musa ve Harun'dan öncedir ve rüşd burada nübüvvet anlamındadır. Kurazî ise rüşdü 'salâh' (nübüvvete layık ve elverişli olma hali) olarak açıklar.

أي وفقناه للنظر والاستدلال لما جن عليه الليل فرأى النجم والشمس والقمر