Taberî'ye göre bu ayette geçen ifade, hilallerin insanlar için vakit ölçüleri olarak yaratıldığını açıklar; bu vakitler oruç, iftar, hac, menâsik, kadınların iddet süreleri ve borçların vadesi gibi konularda kullanılır. Ayrıca ayetin, evlere arka kapılardan girme âdetiyle ilgili bir olay üzerine indiği ve Allah'a itaatle bu tür fuzuli davranışlardan sakınmanın felaha vesile olacağı belirtilir.

جعلها الله مواقيت لصوم المسلمين، وإفطارهم، ولحجهم، ومناسكهم، وعدة نسائهم، وحل ديونهم

Zemahşerî'ye göre 'lealleküm tüflihûn' ifadesi, kulun bu emirleri yerine getirirken kesin bir güvenle değil, umut ve arzu ile amel etmesi gerektiğini, amellerine güvenip dayanmaması gerektiğini gösterir. Ayrıca bu bağlamda kulun kalbi en meşgul, üzüntüsü en çok olduğu anlarda dahi Rabbini zikirden geri durmaması gerektiğine bir işaret vardır; bunun örneği olarak Hz. Ali'nin Sıffin günlerindeki hitabelerinin belagat ve incelikleri gösterilir. Ayrıca metinde Hac suresindeki secde ayetleri meselesine ve bu konudaki fıkhi ihtilafa (Şafiî iki secde, Ebu Hanife bir secde görüşü) yer verilmiştir.

وفيه إشعار بأن على العبد أن لا يفتر عن ذكر ربه أشغل ما يكون قلبا وأكثر ما يكون هما ، وأن تكون نفسه مجتمعة لذلك وإن كانت متوزعة عن غيره

Kurtubî bu bölümde birkaç ayrı konuyu ele almaktadır: 'kي تفلحوا' ifadesinde Said b. Cübeyr'in zikri Allah'a itaat olarak tanımladığını nakleder; hesabın çabukluğunu Allah'ın her şeyi ilmiyle ihata etmesine bağlar; hamrin (içki) necis olup olmadığı konusunda cumhurun necaset hükmüne vardığını, Rabîa, Leys b. Sa'd ve Müzenî'nin ise onu tahir kabul edip sadece içilmesinin haram olduğunu söylediklerini aktarır; ayrıca hac aylarında evlere arkadan girme âdetinin nesh edilişini İbn Abbas'ın rivayetiyle açıklar.

قال سعيد بن جبير : الذكر طاعة الله تعالى فمن أطاع الله فقد ذكره ومن لم يطعه فليس بذاكر وإن كان كثير التسبيح

Beydâvî'ye göre ayetin ilk kısmı, hilallerin farklı hallerinin hikmeti hakkında sorulan soruya cevaben, ayların insanların işlerini ve özellikle hac ibadetinin vaktini belirlemede alâmet olduğunu bildirir. İkinci kısımda ise, Ensar'ın ihramlıyken evlere kapıdan girmeyip arkadan girmeyi bir tür 'birr' (iyilik) sayma âdetleri eleştirilir; asıl birrin takva sahibi olmak, evlere kapılarından girmenin ise sıradan bir davranış olduğu belirtilir. Metin ayrıca bu ikinci kısmın öncekiyle bağlantısını, sahâbenin kendilerini ilgilendirmeyen konuları sorup asıl önemli olanı sormayı ihmal etmelerine bir tenbih olarak da açıklar.

كانت الأنصار إذا أحرموا لم يدخلوا دارا ولا فسطاطا من بابه، وإنما يدخلون من نقب أو فرجة وراءه، ويعدون ذلك برا، فبين لهم أنه ليس ببر وإنما البر: بر من اتقى المحارم والشهوات

Bu müfessire göre metin, birbirine karışmış birden fazla ayet tefsirini içermektedir; bunlardan biri 'birr'in takvayı da içine alan kapsamlı bir kavram olduğu, iyiliği emredip kendini ihmal etmenin akılca çirkin görüldüğü konusudur. Ayrıca cihad ayetinin sebatı emrettiği, bunun tahayyüz ve tahrif ayetiyle çelişmediği; Hucurat ayetinde müminlerin Allah Resulünün önüne geçmemesi ve takvanın onları çekişmeden alıkoyacağı; müminler arası kardeşliğin sadece iman bağıyla sınırlı olduğu (kâfir kardeşe miras kalmaması gibi) ve Cuma günü teklifinin hikmeti gibi çeşitli konular ele alınmıştır.

وليس من العقل أن يشفق الإنسان على غيره أو أن ينصح غيره ويهمل نفسه

İbn Kesîr'e göre hilallerin yaratılması, insanlar için oruç, orucu bozma vakti, kadınların iddet süresi ve hac vaktini bilmelerine vesile kılınmıştır. Ayrıca ayette geçen 'evlere arkalarından girmeyin' hükmü, cahiliye Araplarının ihramlıyken veya benzer durumlarda evlerine kapıdan girmeyip arkadan girme âdetini terk etmelerini emretmek amacıyla inmiştir; bu âdet iyilik zannedilse de Allah bunun asıl iyilik olmadığını, gerçek iyiliğin takva olduğunu bildirmiştir.

جعل الله الأهلة مواقيت للناس فصوموا لرؤيته وأفطروا لرؤيته فإن غم عليكم فعدوا ثلاثين يوما