Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın çocuğu olmadığını, ortağının bulunmadığını ve zillet gerektirecek bir yardımcıya ihtiyacının olmadığını bildirir; çünkü rablık iddiasında olan birinin başkasının yardımına muhtaç, aciz ve zelil olması düşünülemez. Ayet ayrıca Hz. Peygamber'e Rabbini söz ve fiille tazim etmesini ve O'na itaat etmesini emreder.

لأن رب الأرباب لا ينبغي أن يكون له ولد فيكون عاجزا ذا حاجة إلى معونة غيره ضعيفا، ولا يكون إلها من يكون محتاجا إلى معين على ما حاول

Zemahşerî, ayetin sonundaki hamd emrinin öncesindeki nefy ifadeleriyle (çocuk, ortak ve zilletten münezzeh olma) nasıl bağlandığını sorgular ve cevap olarak, bu vasıflara sahip olanın her nimeti bahşetmeye kadir olduğunu, dolayısıyla hamdin bütün türlerini hak edenin ancak O olduğunu belirtir. Ayrıca ayetin faziletine dair, Hz. Peygamber'in Abdülmuttalib oğullarından bir çocuk konuşmayı öğrenince bu ayeti ona öğrettiğine ve İsrâ sûresini okuyup ana-babayla ilgili kısımda kalbi ürperen kimseye cennette büyük bir mükafat (kantar) verileceğine dair rivayetler nakleder.

فإن قلت : كيف لاق وصفه بنفي الولد والشريك والذل بكلمة التحميد ؟ قلت : لأن من هذا وصفه هو الذي يقدر على إيلاء كل نعمة ، فهو الذي يستحق جنس الحمد

Kurtubî bu bölümde İsrâ sûresinin sonundaki 'ولم يكن له ولي من الذل' ifadesinin Yahudi ve Hıristiyanların Allah'a çocuk isnad eden sözlerini reddettiğini nakleder; Mücahid, Kelbî ve Hasan b. Fadl'ın bu ibareyi Allah'ın kimseyle ittifak yapmaya, yardımcıya veya veliye ihtiyacı olmadığı şeklinde açıkladıklarını belirtir. Ayrıca 'Allah ekber' lafzının Arapçada tazim için en beliğ ifade olduğu ve bu ayetin Tevrat'ın hem başlangıcı hem de hatimesi olduğu bilgisini aktarır. Devamında Kehf sûresinin faziletine dair çeşitli hadisleri sıralar.

ولم يكن له ولي من الذل يعني لم يذل فيحتاج إلى ولي ولا ناصر لعزته وكبريائه

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın hiç kimseyle ittifak yapmadığını ve kimsenin yardımına muhtaç olmadığını, zilletten kurtulmak için bir veliye ihtiyacı bulunmadığını beyan eder; O tek başına yaratan, tedbir eden ve takdir edendir, ortağı yoktur. Ayet ayrıca Yahudi, Hristiyan, Arap müşrikleri, Sabiî ve Mecusilerin Allah'a çocuk, ortak veya veli isnat eden batıl inançlarını reddetmek için inmiştir. Rivayetlere göre bu ayet 'izzet ayeti' olarak anılmış ve Hz. Peygamber ailesine öğretmiştir.

بل هو تعالى خالق الأشياء وحده لا شريك ومدبرها ومقدرها بمشيئته وحده لا شريك له

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın çocuk edinmemesini, mülkte ve ulûhiyette ortağı bulunmamasını ve kendisini zilletten koruyacak bir yardımcıya ihtiyaç duymamasını, O'ndan cins ve gayr-i cins hiçbir şeyin kendisine ortak veya yardımcı olmasını nefyettiğini ifade eder. Hamdin Allah'a tahsis edilmesi, O'nun zâtının kâmil, yaratmada tek ve mutlak nimet verici olmasından, diğer her şeyin ise noksan, mülk altında ve nimete muhtaç olmasından kaynaklanır. Ayette 'tekbir' emrinin hamde eklenmesi, kulun ne kadar tenzih ve tazimde bulunsa da Allah'ın hakkını tam olarak yerine getiremeyeceğini itiraf etmesi gerektiğine dikkat çeker.

نفي عنه أن يكون له ما يشاركه من جنسه ومن غير جنسه اختيارا واضطرارا، وما يعاونه ويقويه، ورتب الحمد عليه للدلالة على أنه الذي يستحق جنس الحمد لأنه الكامل الذات المنفرد بالإيجاد، المنعم على الإطلاق وما عداه ناقص مملوك نعمة، أو منعم عليه

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın çocuk edinmemesi, mülkte ortağı olmaması ve zillet sebebiyle bir veliye/yardımcıya muhtaç olmaması şeklindeki tenzih sıfatlarını zikreder. Râzî, Hıristiyanların İsa'yı Allah'a evlat nispet etmelerini reddederek, çocuğun ancak zayıf ve muhtaç olan varlıklar için düşünülebileceğini, Allah'ın ise kemal-i in'am sahibi olduğu için buna ihtiyacının olmadığını açıklar. Ayrıca hamd ile tekbirin birleştirilmesinin, Allah'ın zatında, sıfatlarında, fiillerinde, hükümlerinde ve isimlerinde tazim edilmesini gerektirdiğini çeşitli açılardan izah eder.

أن الولد هو الشيء المتولد من جزء من أجزاء شيء آخر