Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın arıların karınlarından çıkardığı ve insanlar için şifa olan farklı türden içeceğin (bal), arıları evler edinmeye, yer ürünlerini yemeye sevk edip yönlendiren tek bir yaratıcının varlığına açık bir delil ve hüccet olduğunu bildirmektedir. Bu durum, O'nun benzeri olmayan bir ve tek olduğuna, O'na ortak koşulamayacağına ve ilahlığın ancak O'na has olduğuna işaret eder.

إن في إخراج الله من بطون هذه النحل: الشراب المختلف، الذي هو شفاء للناس، لدلالة وحجة واضحة على من سخر النحل وهداها لأكل الثمرات التي تأكل، واتخاذها البيوت التي تنحت من الجبال والشجر والعروش، وأخرج من بطونها ما أخرج من الشفاء للناس، أنه الواحد الذي ليس كمثله شيء، وأنه لا ينبغي أن يكون له شريك، ولا تصح الألوهة إلا له

Kurtubî bu bölümde öncelikle 'ننبت' kelimesinin kıraat farklılıklarını (nûn ile veya yâ ile okunması) ve bunun dil bakımından anlam farkını açıklar; ardından 'نبت' fiilinin türevlerini, kullanımlarını ve Arap dilindeki farklı anlamlarını örneklerle ortaya koyar. Devamında ayetin bağlamını bitkilerin ve arının yaratılışındaki ibret ve hikmete bağlayarak, zayıf bir yapıya sahip arının olağanüstü sanatının ancak Allah'ın ilhamıyla mümkün olduğunu, bu durumun O'nun kudretine delil olduğunu vurgular.

ونبت البقل وأنبت بمعنى وأنشد الفراء : رأيت ذوي الحاجات حول بيوتهم * قطينا بها حتى إذا أنبت البقل أي نبت وأنبته الله فهو منبوت على غير قياس

İbn Kesîr, tek bir su ile topraktan çeşit çeşit tat, renk, koku ve şekilde bitkilerin çıkarıldığını belirtir. Bu çeşitlilik, Allah'tan başka ilah olmadığına dair bir delil ve hüccettir. Ayrıca zayıf yaratılışlı arı gibi canlıların uzak yerlere gidip meyvelerden toplayarak bal gibi güzel bir şey üretmesindeki ilham da, düşünen kimseler için yaratıcının azameti, takdiri ve müsahhar kılmasına dair bir işarettir.

أي إن في إلهام الله لهذه الدواب الضعيفة الخلقة إلى السلوك في هذه المهامة والاجتناء من سائر الثمار ثم جمعها للشمع والعسل وهو من أطيب الأشياء لآية لقوم يتفكرون في عظمة خالقها ومقدرها ومسخرها وميسرها

Bu müfessire göre gökten inen su ile yetişen bitkiler iki kısımdır: biri hayvanların otlaması için, diğeri insanın gıdası için yaratılmıştır; bazı ayetlerde hayvan yemi önce, insan gıdası sonra zikredilirken bazı ayetlerde bu sıra tersine çevrilmiştir. Ayrıca tek bir tohumdan çıkan bitkinin toprakta neminin etkisiyle nasıl büyüdüğü, dallar, yapraklar, çiçekler ve meyveler verdiği anlatılarak bu sürecin Allah'ın varlığına delil olduğu vurgulanır. Aynı toprak ve gök etkilerine tabi olan cisimlerin tat, renk, koku ve tabiat itibariyle birbirinden farklı çıkması da kadir, hakim ve rahim bir failin varlığına akli bir delil olarak sunulur.

فدل صريح العقل على أن ذلك ليس إلا لأجل فاعل قادر حكيم رحيم

Beydâvî'ye göre âyette zikredilen ekin, zeytin, hurma ve üzüm gibi meyvelerin sayılması ve sıralanışı bir hikmete dayanır; hayvani gıdaya dönüşecek olan ekinin önce zikredilmesi, onun gıdaların en şereflisi olmasındandır. Ayrıca âyetin sonundaki 'düşünen bir topluluk için ibret vardır' ifadesi, tohumun toprakta çatlayıp kök ve gövde çıkarmasından, yaprak, çiçek ve meyvelerin farklı şekil ve tabiatlarda ortaya çıkmasından, bunun ancak seçici ve kudretli bir failin fiiliyle mümkün olduğunun anlaşılmasına işaret eder.

إن في ذلك لآية لقوم يتفكرون على وجود الصانع وحكمته