Taberî'ye göre ayetteki 'el-cânn' ifadesi burada cin türünün babası olan İblis'i kastetmektedir; Allah İblis'i insandan önce 'nâr es-semûm'dan (öldürücü ateşten/kavurucu ateşten) yaratmıştır. Bu bağlamda Âdem'in yaratılışından önce var olan İblis'in, Âdem'e üstünlük iddiasıyla secdeden kaçınmasına da işaret edilmektedir.

وعني بالجان ههنا: إبليس أبا الجن، يقول تعالى ذكره: وإبليس خلقناه من قبل الإنسان من نار السموم

Zemahşerî, 'semûm' kelimesini şiddetli, gözeneklere (mesamlara) kadar işleyen sıcak ateş rüzgarı olarak açıklar. Bir görüşe göre bu semûm, Allah'ın cin taifesini kendisinden yarattığı ateşin yetmiş parçasından bir parçasıdır. Ardından Hicr suresindeki Âdem'in yaratılışı, meleklerin secdesi ve İblis'in isyanına dair kıssayı aktarır.

من نار الحر الشديد النافذ في المسام . قيل : هذه السموم جزء من سبعين جزأ من سموم النار التي خلق الله منها الجان

Bu müfessire göre 'câh' kelimesi, Hz. Âdem'den önce yaratılan cin türünün babası olarak yorumlanır; ona 'câh' denmesinin sebebi gözlerden gizlenmesidir, tıpkı ceninin anne karnında gizli olmasından dolayı bu ismi almasına benzer. Ayrıca cinlerin ateşten yaratılışı meselesi felsefi ve kelami açıdan tartışılarak, ateşten hayat ve akıl yaratmanın Allah için mümkün olduğu ileri sürülür. Şeytanların meleklere yakınlaşamaması ve şihaplarla yakılması da güçlü ateşin zayıf ateşi söndürmesi örneğiyle açıklanır.

وقال ابن عباس في رواية أخرى : الجان هو أب الجن وهو قول الأكثرين . وسمي جانا لتواريه عن الأعين ، كما سمي الجنين جنينا لهذا السبب ، والجنين متوار في بطن أمه

Kurtubî'ye göre 'el-Cânn' ifadesi âdemin yaratılışından önce yaratılan İblis'i (cinlerin atası) ifade eder; İblis gözlerden gizlendiği için 'câan' diye adlandırılmıştır. Cinlerin/İblis'in yaratıldığı 'nâru's-semûm' hakkında farklı görüşler nakledilmiştir: kimine göre bu ateş cehennem ateşinin yetmişte biri kadardır, kimine göre öldürücü sıcak bir rüzgardır, kimine göre dumansız bir ateştir ve yıldırımlar da ondan meydana gelir. Ayrıca meleklerin nurdan, cinlerin ateşten (mâricin min nâr) yaratıldığına dair Hz. Peygamber'den nakledilen hadis zikredilmiştir.

وقال الحسن : يعني إبليس خلقه الله تعالى قبل آدم عليه السلام وسمي جانا لتواريه عن الأعين وفي صحيح مسلم من حديث ثابت عن أنس أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال : ( لما صور الله تعالى آدم عليه السلام في الجنة تركه ما شاء الله أن يتركه فجعل إبليس يطيف به ينظر ما هو

İbn Kesîr'e göre insanın yaratılışından önce cinlerin 'nâr-ı semûm' (öldürücü ateş/zehirli ateş) ile yaratıldığı bildirilmektedir. Bu semûmun ne olduğu konusunda farklı görüşler nakledilmiştir: İbn Abbas onu öldürücü bir zehir olarak tanımlarken, bazıları gece-gündüz esen zehirli sıcak rüzgar, bazıları da geceleyin semûm gündüzün ise harûr (kavurucu sıcaklık) olduğunu söylemiştir. İbn Mesûd'dan nakledilen bir rivayette ise bu semûmun, insanların bildiği semûmun yetmişte biri kadar olduğu belirtilmiştir.

قال ابن عباس هي السموم التي تقتل وقال بعضهم السموم بالليل والنهار ومنهم من يقول السموم بالليل والحرور بالنهار

Beydâvî'ye göre insan, sesi çıkabilen kuru bir çamurdan (salsâl), suyla uzun süre temas ederek kararmış balçıktan (hamein), belirli bir şekle sokulmuş halde yaratılmıştır. 'Mesnûn' kelimesi, yüz hatları verilmiş/şekillendirilmiş anlamına gelebileceği gibi, kokuşmuş anlamına da gelebilir. Cân ise cinlerin atası veya İblis olabileceği gibi, insan kelimesinin türü ifade ettiği gibi cin türünü de ifade edebilir; ayrıca ateşten yaratılış ifadesi, Allah'ın kudretinin kemalini ve haşrin imkanına işaret eden bir mukaddime niteliğindedir.

من صلصال من طين يابس يصلصل أي يصوت إذا نقر. وقيل هو من صلصل إذا أنتن تضعيف صل. من حمإ طين تغير وأسود من طول مجاورة الماء