Taberî, {مهطعين} kelimesinin anlamı konusunda müfessirler arasındaki ihtilafı nakleder: bir grup 'koşarak, hızlanarak' anlamına geldiğini söylerken, başka bir grup 'gözünü kırpmadan sürekli bakmak' olarak yorumlar, üçüncü bir görüş ise 'başını kaldırmamak' şeklindedir. Taberî kendi tercihini belirtirken Arap dilinde el-ihtâ' kelimesinin 'sürat/hızlanma' anlamının, 'gözünü kırpmadan bakma' anlamından daha meşhur olduğunu söyler ve bunu şairlerden getirdiği beyitlerle destekler.

والإهطاع في كلام العرب بمعنى الإسراع أشهر منه بمعنى إدامة النظر، ومن الإهطاع بمعنى الإسراع، قول الشاعر

Zemahşerî bu ifadenin muhatabının Hz. Peygamber olması durumunda iki yön taşıdığını belirtir: biri Allah'ın zalimlerin yaptıklarından gafil olmadığı hususunda Peygamber'in zaten bildiği şey üzerinde sabit kılınmasıdır (tesbît). Ayrıca metinde 'mühtiîn' kelimesinin açıklaması da yer alır; bu kelime davetçiye doğru hızla koşmak anlamına gelir, bir başka görüşe göre ise gözünü gördüğü şeye dikip gözünü kırpmadan bakmayı sürdürmek demektir.

إن كان خطابا لرسول الله صلى الله عليه وسلم ففيه وجهان . أحدهما التثبيت على ما كان عليه من أنه لا يحسب الله غافلا

Kurtubî'ye göre bu ayet, müşriklerin Hz. İbrahim'in dinine muhalefetlerine ve azabın geciktirilmesine şaşıran Peygamber için bir tesellidir; azabın gecikmesi Allah'ın onların fiillerine razı olduğu anlamına gelmez, bunun asilere belli bir süre mühlet vermek olan ilahi bir kanun (sünnet) olduğunu bildirir. Ayrıca 'gözlerin dikilip kalması' (şuhûsu'l-basar) ifadesi, o günün dehşetinden gözlerin kırpılmadan sabit kalmasını; 'muhtian' ifadesi de bazı görüşlere göre koşarak acele etmeyi, bazı görüşlere göre ise zillet ve huşu içinde gözünü kırpmadan bakmayı ifade eder.

وهذا تسلية للنبي صلى الله عليه وسلم بعد أن أعجبه من أفعال المشركين ومخالفتهم دين إبراهيم أي اصبر كما صبر إبراهيم وأعلم المشركين أن تأخير العذاب ليس للرضا بأفعالهم بل سنة الله إمهال العصاة مدة

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kıyamet gününün dehşetinin şiddetinden bahsetmekte ve ardından insanların kabirlerinden kalkıp mahşer yerine toplanmak üzere aceleyle koşuşturmalarının keyfiyetini anlatmaktadır. 'مهطعين' kelimesi 'مسرعين' (koşarak acele edenler) anlamında açıklanmıştır.

ثم ذكر تعالى كيفية قيامهم من قبورهم وعجلتهم إلى قيام المحشر فقال ( مهطعين ) أي مسرعين

Beydâvî'ye göre 'Allah'ı zalimlerin yaptıklarından habersiz sanma' hitabı Peygamber'e yöneliktir ve maksat, Allah'ın onların hallerine tam vâkıf olduğunu ve cezalandırmayı geciktirmesinin gaflet değil erteleme olduğunu vurgulamaktır. Ayrıca bu ifade mazlum için bir teselli, zalim için bir tehdit olarak da yorumlanmıştır. Kıyamet günü dehşeti tasvir edilirken 'gözlerin dikilip kalması', 'başların yukarı kalkması', 'göz kırpmadan bakılması' ve 'kalplerin boş olması' ifadeleri o günün korkunçluğundan kaynaklanan şaşkınlık ve dehşet hali olarak açıklanmıştır.

والمراد به تثبيته على ما هو عليه من أنه تعالى مطلع على أحوالهم وأفعالهم لا يخفى عليه خافية، والوعيد بأنه معاقبهم على قليله وكثيره لا محالة، أو لكل من توهم غفلته جهلا بصفاته واغترارا بإمهاله. وقيل إنه تسلية للمظلوم وتهديد للظالم.

Bu müfessire göre ayetteki gözlerin durumuyla ilgili tefsirlerden biri 'zurkan atâşâ' (susuzluktan gözlerin morarması/çakırlaşması) şeklindedir; şiddetli susuzluk göz karartısının rengini değiştirip mavileştirir. Ayrıca metinde, Allah'ın zalimden mazlumun hakkını almaması durumunda ya gafil, ya aciz ya da zulme razı olması gerektiği; bunların hiçbirinin Allah hakkında düşünülemeyeceği belirtilir. Ebu Cehil kıssası da bu bağlamda bir örnek olarak zikredilir.

زرقا عطاشا هكذا رواه ثعلب عن ابن الأعرابي