Bu metinde Taberî, Yusuf'un kardeşlerine söylediği sözü açıklar: Yusuf onlara, babadan olan kardeşlerini (Bünyamin'i) getirmedikleri takdirde kendilerine ölçüp verilecek yiyecek bulunmayacağını ve ülkesine yaklaşmamaları gerektiğini bildirmiştir. Ayrıca 'لا تقربون' fiilinin dilbilimsel yapısına dair kısa bir gramer açıklaması yapılmaktadır.

يقول تعالى ذكره مخبرا عن قيل يوسف لإخوته: بأخيكم من أبيكم، يقول: فليس لكم عندي طعام أكيله لكم، يقول: ولا تقربوا بلادي

Zemahşerî'ye göre bu ifadede iki vecih vardır: birincisi, ifadenin ceza hükmüne dahil olup meczum olması ve öncesindeki sözün mahalline atfedilmesidir; sanki 'bana onu getirmezseniz mahrum kalırsınız ve yaklaşmayın' denilmiş gibidir. İkinci vecih ise bu ifadenin nehiy anlamında olmasıdır.

أحدهما : أن يكون داخلا في حكم الجزاء مجزوما ، عطفا على محل قوله : كأنه قيل : فإن لم تأتوني به تحرموا ولا تقربوا ، وأن يكون بمعنى النهي

Bu metne göre Yusuf, kardeşlerinden o kardeşlerini (Bünyamin'i) getirmelerini isterken hem teşvik (rağbet) hem de korkutma (terhib) unsurlarını birlikte kullanmıştır. Onların yiyeceğe son derece muhtaç olmaları ve bunu ancak Yusuf'un yanından temin edebilmeleri, eğer huzuruna gelmekten men edilirlerse bunun kendileri için en büyük korkutma ve tehdit anlamına geleceğini göstermektedir.

لما طلب منهم إحضار ذلك الأخ جمع بين الترغيب والترهيب . أما الترغيب : فهو قوله : وذلك لأنهم كانوا في نهاية الحاجة إلى تحصيل الطعام ، وما كان يمكنهم تحصيله إلا من عنده ، فإذا منعهم من الحضور عنده كان ذلك نهاية الترهيب والتخويف

Kurtubî'ye göre Yusuf, kardeşlerine kendisine artık yaklaşamayacaklarını ve tekrar geri dönemeyeceklerini söylememiş, sadece onları geri gelmeye teşvik etmiştir. Bu geri dönüşü sağlamak için onlardan bir rehine talep etmiş, kardeşler de Şem'ûn'u (Şimon) yanında rehin olarak bırakmışlardır. Şem'ûn'un seçilme sebebi, kuyu olayı gününde sözü en güzel ve görüşü en isabetli olan kişi olmasıdır.

قال السدي : وطلب منهم رهينة حتى يرجعوا فارتهن شمعون عنده قال الكلبي : إنما اختار شمعون منهم لأنه كان يوم الجب أجملهم قولا وأحسنهم رأيا

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Yusuf'un kardeşlerine söylediği bir uyarıdır: eğer kardeşlerini (Bünyamin'i) ikinci gelişlerinde yanlarında getirmezlerse, kendilerine artık zahire (erzak) verilmeyecektir.

أي إن لم تقدموا به معكم في المرة الثانية فليس لكم عندي ميرة

Beydâvî'ye göre Yûsuf, kardeşlerini erzaklarını hazırlayıp donattıktan sonra baba tarafından kardeşleri olan Bünyamin'i getirmelerini şart koşmuş, aksi halde onlara ölçek vermeyeceğini ve yanına yaklaşmalarına izin vermeyeceğini bildirmiştir. Kardeşler ise babalarından onu istemek için çok çalışacaklarını ve bu işte gevşeklik göstermeyeceklerini söylemişlerdir. Metinde ayrıca Yûsuf'un onlara kimliklerini sorduğu, kaç kişi oldukları, kardeşlerinin nerede olduğu ve doğruluklarını ispatlamaları için birini rehin bırakıp Bünyamin'i getirmelerini istediğine dair bir rivayet nakledilmiştir.

فإن لم تأتوني به فلا كيل لكم عندي ولا تقربون أي ولا تقربوني ولا تدخلوا دياري، وهو إما نهي أو نفي معطوف على الجزاء. قالوا سنراود عنه أباه سنجتهد في طلبه من أبيه. وإنا لفاعلون ذلك لا نتوانى فيه.