Taberî'ye göre Yûsuf, kardeşlerine bir yük hayvanı (bir deve yükü) daha vereceğini, kimseyi hakkından mahrum etmeyeceğini ve kendisinin o ülkede misafirlerine en iyi ikramda bulunan kişi olduğunu söylemektedir. Bu sözle Yûsuf, eğer kardeşlerini (özellikle Bünyamin'i) yanına getirirlerse onlara ikramını artıracağını ve ilave bir deve yükü daha vereceğini ifade etmektedir.

أجعل لكم بعيرا آخر، أو كما قال أي لا أبخس الناس شيئا، : أي خير لكم من غيري، فإنكم إن أتيتم به أكرمت منزلتكم وأحسنت إليكم، وازددتم به بعيرا مع عدتكم

Zemahşerî'ye göre Yûsuf, kardeşlerinin yol azığını ve ihtiyaç duydukları erzakı hazırlatıp bineklerini kendileri için getirdikleri zahire ile yükletmiştir. Bu ifadenin öncesinde geçen kıssada Yûsuf'un kardeşlerini tanıyıp onlarla İbranice konuştuğu, onlara kimliklerini sorup casus olabilecekleri şüphesiyle sorguladığı, kardeş sayılarını ve babalarının durumunu öğrendiği, sonunda içlerinden birini rehin bırakıp diğer kardeşlerini getirmelerini şart koştuğu anlatılır. Bu süreçte Şem'ûn kura ile seçilip rehin olarak bırakılmış, Yûsuf da onları güzel bir şekilde ağırlamıştır.

روي أنه لما رآهم وكلموه بالعبرانية قال لهم : أخبروني من أنتم وما شأنكم ؟ فإني أنكركم . قالوا : نحن قوم من أهل الشام رعاة ، أصابنا الجهد فجئنا نمتار

Râzî bu ayette Yûsuf'un kardeşlerine yiyecek yükleri (cihaz) verdikten sonra kardeşi Bünyamin'i getirmelerini istemesinin sebebini araştırır ve müfessirlerin zikrettiği üç farklı vecih arasında en makul olanını 'yükleme adedi' üzerinden gelen ilk vechi (Yûsuf'un herkese eşit bir deve yükü vermesi ve kardeşlerin babalarından ve küçük kardeşten bahsetmesi) görür. Bu yüzden Yûsuf'un onlara babalarının sevgisini ve kardeşi görmeyi arzuladığını söylediği aktarılır.

الوجه الأول : وهو أحسنها إن عادة يوسف عليه السلام مع الكل أن يعطيه حمل بعير لا أزيد عليه ولا أنقص ، وإخوة يوسف الذين ذهبوا إليه كانوا عشرة ، فأعطاهم عشرة أحمال

Kurtubî'nin naklettiğine göre Yusuf, kardeşlerine ölçeği tam vereceğini, hiçbir eksiltme yapmayacağını ve kardeşleri Bünyamin'i getirdikleri takdirde ona bir deve yükü fazladan vereceğini söylemiş, getirmedikleri halde ise onlara zahire satmayacağını ihtar etmiştir. Ayrıca 'hayru'l-münzilîn' ifadesi için iki görüş nakledilmiş: biri Mücahid'in görüşü olup 'misafirlerini en güzel ağırlayan' anlamındadır, diğeri ise 'kendisine güvenle inilen/varılan kimselerin en hayırlısı' anlamıdır.

أحدهما أنه خير المضيفين لأنه أحسن ضيافتهم قاله مجاهد الثاني وهو محتمل أي خير من نزلتم عليه من المأمونين

İbn Kesîr'e göre Hz. Yusuf, kardeşlerinin ölçeklerini tam doldurup yüklerini yükledikten sonra, anlattıkları kardeşlerini (Bünyamin'i) getirmelerini istemiştir; bunu, sözlerinin doğruluğunu anlamak amacıyla söylemiştir. Bu talep hem onları tekrar dönmeye teşvik eden bir unsur hem de ardından gelecek bir tehdit/uyarıyla birleşen bir yaklaşım olarak sunulmuştur.

قال ائتوني بأخيكم هذا الذي ذكرتم لأعلم صدقكم فيما ذكرتم يرغبهم في الرجوع إليه ثم رهبهم فقال

Beydâvî'ye göre Yûsuf, kardeşlerini erzakla donattıktan sonra onlardan babalarından olan kardeşlerini (Bünyamin) getirmelerini istemiş, aksi halde ölçek vermeyeceğini ve yanına yaklaşmalarına izin vermeyeceğini bildirmiştir. Kardeşler de babalarından bunu ısrarla isteyeceklerine söz vermişlerdir. Metinde ayrıca Yûsuf'un onlara kim olduklarını sorduğu, on iki kardeş olduklarını, birinin çölde helak olduğunu, en küçüklerinin ise babalarının yanında kaldığını anlattıkları bir rivayet nakledilmektedir.

قال ائتوني بأخ لكم من أبيكم روي: أنهم لما دخلوا عليه قال: من أنتم وما أمركم لعلكم عيون؟ قالوا: معاذ الله إنما نحن بنو أب واحد وهو شيخ كبير صديق نبي من الأنبياء اسمه يعقوب