Taberî'ye göre âyette elçilerin kavimlerine getirdiği mesaj, Allah'tan başka hiçbir şeye ibadet edilmemesi, O'na ortak koşulmaması ve ibadetin sadece O'na has kılınmasıdır. Bu kavimlerin putlara taptığı belirtilir ve Hz. Peygamber'e de aynı şekilde insanları Allah'ın azabına karşı uyaran bir nezîr, itaat ve ihlasa karşılık büyük mükafatı haber veren bir beşîr olarak gönderildiği söylenir.

يقول: لا تشركوا مع الله شيئا في عبادتكم إياه، ولكن أخلصوا له العبادة، وأفردوا له الألوهة، إنه لا إله غيره

Zemahşerî bu ayette geçen "أن" harfinin farklı gramer ihtimallerini ele alır: mefûlün leh olarak 'tapmayasınız diye' anlamında olabileceği, veya 'lâ تعبدوا' cümlesinin bir söz (kavl) anlamı taşıdığından tefsiriyye olabileceği, ya da tahfif edilmiş 'enne' olup aslının 'bi-ennehu' şeklinde olduğu belirtilir. Ayrıca 'şâe' fiilinin mahzuf bir mefûlü olduğunu, cümlenin asıl anlamının Hûd'un kavmini şirkin sonucu ve büyük azapla uyarmasının hatırlatılması olduğunu, bunun öncekilere ve sonrakilere gönderilen benzer uyarılarla ilişkili olduğunu açıklar.

مفعول له على معنى : لئلا تعبدوا . أو تكون ( أن ) مفسرة ؛ لأن في تفصيل الآيات معنى القول ، كأنه قيل قال لا تعبدوا إلا الله

Kurtubî bu ayette geçen ifadenin kimin sözü olduğu konusunu tartışır; bazı görüşlere göre bu, elçinin (Hûd'un) sözüdür ve cümle bir ara söz (kelâm-ı mu'teriz) niteliğindedir, bazı görüşlere göre ise başından sonuna kadar Allah'ın sözüdür ve Allah'ın kendisinden başkasına ibadet edilmemesi konusunda insanları uyardığı anlamına gelir. Kelimenin okunuşundaki (fetha/kesre) farklılıklara göre de cümlenin yapısı ve anlamı değişmektedir.

هذا من قول المرسل فهو كلام معترض ثم قال هود : قال الكسائي والفراء : أي بألا أي أحكمت ثم فصلت بألا تعبدوا إلا الله

İbn Kesîr'e göre bu ifade, muhkem ve mufassal olan Kur'an'ın, Allah'a tek başına, hiçbir ortak koşulmaksızın ibadet edilmesi amacıyla indirildiğini bildirmektedir.

أي نزل هذا القرآن المحكم المفصل لعبادة الله وحده لا شريك له كقوله تعالى

Bu müfessire göre âyetteki '(sadece Allah'a) ibadet edin' emri, aslında Allah'ın zâtı, sıfatları ve birliği hakkında önceden bilgi sahibi olmayı gerektirir; çünkü mabudunu bilmeyen kişi ona ibadetten fayda göremez. Dolayısıyla ibadet emri, önce Allah'ı tanımayı (marifet) elde etmeye yönelik bir emir olarak anlaşılmalıdır. Bu husus âyette geçen tevhid ve şirkten kaçınma emrinin temelini oluşturur.

فكان الأمر بعبادة الله أمرا بتحصيل المعرفة أولا

Beydâvî'ye göre 'ألا تعبدوا إلا الله' ifadesi tevhide çağrıdır ve bunun ardından gelen istiğfar ve tövbe emri, kişiyi hak yoluna döndürme amacı taşır. Bu tövbe ve tevhid karşılığında Allah, kulunu belirli bir süreye kadar güzel bir hayatla nimetlendirecek ve her fazilet sahibine dünya ve ahirette karşılığını verecektir. Yüz çevirenler için ise kıyamet gününün büyük azabı söz konusudur.

فإن المعرض عن طريق الحق لا بد له من الرجوع