Zemahşerî, ayette geçen ihtilafın Kur'an hakkındaki 'bazıları haktır bazıları batıldır' türü bir ihtilaf olmadığını, bunun aksine bir topluluğun ona iman edip diğer bir topluluğun küfretmesi türünden bir ihtilaf olduğunu belirtir. Ayrıca 'önceden geçmiş söz'ün kıyamet vaadi olduğunu, husumetlerin o günde çözüleceğini ve bu vaad olmasaydı ihtilafların dünyada hemen hükme bağlanacağını açıklar.

فرق عظيم بين قوله : آمن به قوم وكفر به قوم ، كما اختلف في القرآن فقال بعضهم : هو حق ، وقال بعضهم : هو باطل . والكلمة السابقة : هي العدة بالقيامة ، وأن الخصومات تفصل في ذلك اليوم ، ولولا ذلك لقضى بينهم في الدنيا

Bu müfessire göre ayetteki ifade, peygamberin kavminden olan kâfirlerin bu Kur'an hakkında şüphe ve tereddüt içinde olduklarını anlatmaktadır. Râzî burada ayetin kısa bir anlam açıklamasını yapmakta ve akabinde gelecek ifadeye geçiş yapmaktadır.

يعني أن كفار قومك لفي شك من هذا القرآن مريب

Kurtubî'ye göre bu ayet, Kur'an konusunda önceki ümmetlerin de kendi kitapları hakkında şüphe içinde olduklarını hatırlatarak Peygamber'i teselli etmektedir; kavminin Kitab hakkındaki ihtilafına üzülmemesi gerektiği, çünkü ondan öncekilerin de kendi kitaplarında ihtilaf ettikleri belirtilir. 'Miras verilenler' ifadesiyle kimin kastedildiği konusunda farklı görüşler nakledilmiş, kimileri Yahudi ve Hristiyanları, kimileri de Mekke müşriklerini kastettiğini söylemiştir.

أي آمن به قوم وكذب به قوم والكناية ترجع إلى الكتاب وهو تسلية للنبي صلى الله عليه وسلم أي لا يحزنك اختلاف قومك في كتابك فقد اختلف من قبلهم في كتابهم

İbn Kesîr'e göre bu ayette Allah, önceki ve sonraki tüm ümmetleri bir araya toplayacağını ve onları amellerine göre cezalandıracağını bildirmiştir; iyilik yapana iyilikle, kötülük yapana kötülükle karşılık verilecektir. Peygamberlerin yalanlanması ve eziyet görmesi konusunda ise, yalanlayanların bu tekzibi kesin bir kanaate dayanarak değil, şüphe içinde ve söyledikleri şeyi tahkik etmeden yaptıkları belirtilmiştir.

وما كان تكذيبهم له عن بصيرة منهم لما قالوا بل كانوا شاكين فيما قالوا غير محققين لشيء كانوا فيه هكذا وجهه ابن جرير وهو محتمل والله أعلم

Beydâvî'ye göre Musa'ya verilen kitap (Tevrat) hakkında ihtilaf edilmesi, kavminden bazılarının ona iman edip bazılarının inkâr etmesi şeklinde gerçekleşmiştir; bu durum Kureyş'in Kur'an hakkındaki ihtilafına benzetilmiştir. Allah'ın önceden verdiği söz (kıyamete kadar mühlet tanıma) olmasaydı, hak ile batılın hemen ayırt edilmesi için aralarında hüküm verilirdi. Ayrıca müminler ve kâfirler dahil tüm ihtilaf edenlerin amellerinin karşılığının kendilerine tastamam verileceği bildirilmektedir.

ولولا كلمة سبقت من ربك يعني كلمة الإنظار إلى يوم القيامة. لقضي بينهم بإنزال ما يستحقه المبطل ليتميز به عن المحق.

Taberî'ye göre, kendilerine kitap verilen Yahudilerden bâtıl üzere olan grup, kitaplarındaki hüküm konusunda şüphe içindedir; onların bu konuda söyledikleri kesin bilgiye dayanmayıp sadece zanna dayanmaktadır. Ayrıca Hz. Muhammed'e, Musa kavminin ona yaptığı gibi kendi kavminin de kendisini yalanlamasının üzülmemesi gerektiği, bunun önceki ümmetlerin sünnetlerinden olduğu belirtilir.

وإنما قالوه ظنا