Taberî'ye göre bu ayette Hz. Peygamber'e hem mü'minlerden olması hem de yüzünü/nefsini dine hanif olarak, dosdoğru bir şekilde yöneltmesi emredilmektedir. 'Aḳim' emri, dini İslam üzerine dosdoğru tutmak, ondan hiç sapmadan yahudiliğe, hristiyanlığa ya da putperestliğe meyletmemek anlamındadır.

ويعني بقوله: أقم نفسك على دين الإسلام حنيفا مستقيما عليه غير معوج عنه إلى يهودية ولا نصرانية ولا عبادة وثن.

Zemahşerî, 'وأن أقم' ifadesinin 'أن أكون'e atfedilmesinde bir işkal bulunduğunu, çünkü 'أن'in ya masdariyye (فعل ile masdar te'vilinde) ya da mübeyyine (kavl anlamı taşıyan) olabileceğini, ancak burada emir cümlesinin sıla olarak sıdk-kizb ihtimali taşıması gerektiği kuralına uymadığını tartışır. Buna cevap olarak Sîbeveyh'in 'أن'in emir ve nehiy ile vasledilebileceğini caiz gördüğünü, çünkü amacın onu masdar anlamındaki bir şeyle birleştirmek olduğunu ve emir-nehyin de masdara delalet ettiğini belirtir. Ayrıca 'حنيفا' kelimesinin 'الذين'den veya 'الوجه'den hal olduğunu ifade eder.

قلت : قد سوغ سيبويه أن توصل ( أن ) بالأمر والنهي ، وشبه ذلك بقزلهم أنت الذي تفعل ، على الخطاب ؛ لأن الغرض وصلها بما تكون معه في معنى المصدر . والأمر والنهي دالان على المصدر دلالة غيرهما من الأفعال

Bu müfessire göre 'vechini dine yöneltme' ifadesi, aklın bütünüyle dine yönelmesinin bir kinayesidir. Bir şeye tam olarak bakmak isteyen kişi yüzünü ona sabitleyip hiçbir yöne çevirmediği gibi, burada da akıl bütünüyle dine yöneltilmiş ve ondan başka her şeyden yüz çevrilmiştir. 'Hanîfâ' kelimesi de dine tam bir yönelişi ve ondan başkasına tam bir yüz çevirişi ifade eder; bunun özeti tam ihlas ve başkasına iltifatı terk etmektir.

إقامة الوجه كناية عن توجيه العقل بالكلية إلى طلب الدين ، لأن من يريد أن ينظر إلى شيء نظرا بالاستقصاء ، فإنه يقيم وجهه في مقابلته بحيث لا يصرفه عنه لا بالقليل ولا بالكثير

Kurtubî'ye göre 'أقم وجهك' emri, İbn Abbas'tan nakille kişinin 'amelini' doğrultması anlamına gelir; bir başka görüşe göre ise 'nefsini/kendini' doğrultmak kastedilmiştir, yani emrolunduğu din üzerinde yönelişini istikamet üzere kılmasıdır. 'حنيفا' kelimesi ise bu dine sımsıkı bağlanıp diğer tüm dinlerden yüz çevirmek anlamındadır.

وأقم وجهك قال بن عباس : عملك وقيل : نفسك أي استقم بإقبالك على ما أمرت به من الدين ( حنيفا ) أي قويما به مائلا عن كل دين

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ifade, Allah'a ibadeti O'na has kılarak tevhid üzere yapmayı; 'hanîf' kelimesi ise şirkten uzaklaşmayı ifade eder.

أي أخلص العبادة لله وحده حنيفا أي منحرفا عن الشرك

Bu müfessire göre ayet, Mekkeliler'e hitaben Hz. Peygamber'in dininin özünü akla ve vahye dayanarak açıklamasını içerir; buyruk, kendisinin yaratılan ve tapılan şeylere değil, insanları yaratıp öldüren Allah'a ibadet ettiğini bildirmesidir. Ayrıca 'teveffâ' fiilinin özellikle zikredilmesi bir tehdit anlamı taşır ve 'ikame-i vech li'd-dîn' ifadesi hem dinde istikamet/farzları eda etme hem de namazda kıbleye yönelmeyi ifade edebilir.

وإنما خص التوفي بالذكر للتهديد. وأمرت أن أكون من المؤمنين بما دل عليه العقل ونطق به الوحي