Taberî, {الر} harflerinin tefsirinde müfessirlerin ihtilaf ettiğini nakleder: Kimileri 'Ene(A)llahu era' (Ben Allah'ım, görürüm) dediğini, kimileri bunun Rahman isminden parçalanmış harfler olduğunu söylediğini aktarır. Ayrıca 'تلك آيات الكتاب' ifadesindeki 'tilke' kelimesinin Tevrat ve İncil'e mi yoksa Kur'an'a mı işaret ettiği hususunda da görüş ayrılığı bulunduğunu belirtir. Taberî kendi tercihini, bu ifadenin Kur'an'a işaret ettiği yönünde ortaya koyar; çünkü öncesinde Tevrat ve İncil'den bahis geçmemiştir.

وإنما قلنا هذا التأويل أولى في ذلك بالصواب، لأنه لم يجئ للتوراة والإنجيل قبل ذكر ولا تلاوة بعده فيوجه إليه الخبر، فإذا كان ذلك كذلك، فتأويل الكلام: والرحمن هذه آيات القرآن الحكيم

Zemahşerî'ye göre âyetteki 'uhkimet' ifadesi kitabın fesattan/bâtıldan korunmuş, sağlam kılınmış olmasını anlatır; 'summe fussilet' ise onun tevhid delilleri, hükümler, öğütler ve kıssalar halinde ayrı ayrı bölümlere, sûrelere ve âyetlere taksim edilmiş, ayrıca parça parça indirilmiş olmasını ifade eder. 'Summe' edatı burada zaman bakımından bir gecikmeyi değil, hâl/durum bakımından bir tertibi gösterir; nitekim 'önce sağlam kılındı, sonra en güzel şekilde tafsil edildi' denilebileceği gibi kullanılmıştır.

وعن قتادة : أحكمت من الباطل { فصلت } كما تفصل القلائد بالفرائد ، من دلائل التوحيد ، والأحكام ، والمواعظ ، والقصص . أو جعلت فصولا ، سورة سورة ، وآية آية . وفرقت في التنزيل ولم تنزل جملة واحدة

Râzî bu ayette geçen 'muhkem' kavramını birkaç açıdan izah eder: sûredeki kıssaların Tevrat ve İncil'deki kıssalarla uyuşmasının Hz. Peygamber'in bu kitapları bilmemesine rağmen gerçekleşmesi vahyin delilidir. Ayrıca kitabın içerdiği tevhid, adalet, nübüvvet ve âhiret gibi konuların nesih kabul etmemesi, ayetler arasında çelişki bulunmaması, ifadelerin belâgat yönünden eşsizliği ve nazarî-amelî tüm dini ilimleri en üstün şekilde barındırması da 'ihkâm' vasfının gerekçeleridir.

وثالثها : أن ألفاظ هذه الآيات بلغت في الفصاحة والجزالة إلى حيث لا تقبل المعارضة ، وهذا أيضا مشعر بالقوة والإحكام

İbn Kesîr, ayette geçen 'el-Kitab'ın açık ve apaçık olan Kur'an'ı ifade ettiğini, muhkem ve mübin olmasının kapalı şeyleri açıklayıp beyan etmesi anlamına geldiğini belirtir. Mücahid ve Katade'nin bunu Tevrat ve İncil olarak yorumlamasını nakletmiş, ancak bu görüşü zayıf ve isabetsiz bulmuştur. Katade'den nakledilen Kur'an'dan önceki kitaplar şeklindeki başka bir görüşün ise anlaşılır bir dayanağı olmadığını ifade etmiştir.

وهذا القول لا أعرف وجهه ولا معناه وقوله أى هذه آيات الكتاب وهو القرآن المبين أي الواضح الجلي الذي يفصح عن الأشياء المبهمة ويفسرها ويبينها

Beydâvî'ye göre bu ayette müşriklerin şaşırdığı şey Allah'ın kendi içlerinden sıradan bir adama vahiy göndermesidir; oysa onlar büyüklerinden birinin peygamber olmasını beklerlerdi. Bu, onların akılsızlıklarından, olayları sadece dünyevi ölçülerle değerlendirmelerinden ve vahiy ile peygamberliğin hakikatini bilmemelerinden kaynaklanmaktadır. 'Kadem-i sıdk' ifadesi müminler için Allah katında yüksek bir mertebe ve öncelik anlamına gelir; bu mertebeye ancak söz ve niyet doğruluğuyla ulaşılabileceği belirtilir.

قيل كانوا يقولون العجب أن الله تعالى لم يجد رسولا يرسله إلى الناس إلا يتيم أبي طالب، وهو من فرط حماقتهم وقصور نظرهم على الأمور العاجلة وجهلهم بحقيقة الوحي والنبوة.