Taberî'ye göre münafıkların 'pisliklerine pislik eklenmesi', inen sûrenin Allah'tan olduğu konusunda şüphe göstermeleri ve onu tasdik etmemeleri sonucu ortaya çıkan yeni bir şüphe ve nifak artışıdır. Bu artış, önceki küfür ve şaşkınlıklarına eklenen yeni bir kötülük/pislik olarak yorumlanmıştır. Mü'minlerin imanına yapılan ziyade ise bunun karşıtı olarak daha önce açıklandığı şekilde anlaşılmıştır.

فإن السورة التي أنزلت زادتهم رجسا إلى رجسهم؛ وذلك أنهم شكوا في أنها من عند الله، فلم يؤمنوا بها ولم يصدقوا، فكان ذلك زيادة شك حادثة في تنزيل الله لزمهم الإيمان به عليهم

Zemahşerî'ye göre münafıkların kalplerinin katılaşması, mü'minlerin Kur'an'la iman kazanmasına paralel bir şekilde, Allah'ın vahiy yenilemesiyle onların da küfür ve nifaklarını yenilemesinden kaynaklanır; bu sebeple küfürleri artar, sağlamlaşır ve cezaları katlanır. Ayrıca 'min zikrillah' ile 'an zikrillah' okuyuşları arasında anlam farkı bulunur: 'min' ile zikir sebebiyle katılaşma, 'an' ile ise zikri kabulden yüz çevirme ve ona karşı sertleşme kastedilir.

إذا قلت : قسا قلبه من ذكر الله ، فالمعنى ما ذكرت ، من أن القسوة من أجل الذكر وبسببه ، وإذا قلت : عن ذكر الله ، فالمعنى : غلظ عن قبول الذكر وجفا عنه

Bu müfessire göre yeni bir sûre indiğinde münafıkların kalbindeki küfür ve ona bağlı kötü ahlâk (haset, düşmanlık, hile arayışı) daha da artmaktadır; çünkü onlar taklide sarılıp delile teslim olmayı reddettiklerinden Allah onların küfrünü ziyadeleştirmiştir. Ayrıca bu artış hem daha önceki sûreleri yalanlamalarına yeni bir yalanlama eklenmesi hem de öncekinden daha kötü bir hal olan küfür üzerinde ölmeleri şeklinde iki yönlü yorumlanmıştır. Râzî bu ayeti aynı zamanda Allah'ın kâfirlerden imanı murad etmediğine ve küfrün Allah'tan olduğuna dair kelamcı ekolünün (Ehl-i Sünnet) delili olarak da tartışır, Mu'tezile'nin bu konuda tevil yollarını ise zayıf bulur.

وحاصل الكلام في الآية : أن القوم لما أصروا على التقليد وعدم الانقياد للدليل زادهم الله كفرا ، وهو المراد من قوله : يعني المنافقين والمراد من الرجس إما العقائد الباطلة أو الأخلاق المذمومة

Kurtubî'ye göre bu ayetteki ifade, münafıkların şüphelerine şüphe, küfürlerine küfür eklendiğini anlatır; Mukatil bu ifadeyi günahlarına günah eklenmesi şeklinde açıklamış olup, her iki yorumun anlamı birbirine yakındır. Ayrıca Tevbe suresi 126. ayetteki benzer ifadenin de şüphe, tereddüt ve nifak anlamına geldiği belirtilir.

أي شكا إلى شكهم وكفرا إلى كفرهم وقال مقاتل : إثما إلى إثمهم والمعنى متقارب

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ziyade, kâfirlerin küfür ve şüphelerine küfür ve şüphe olarak eklenen bir kötülüktür; yani ceza işlenen amelin cinsindendir. Bu, önceki müfessirlerin de söylediği bir görüş olup Kur'an'daki benzer ayetlerle desteklenmektedir.

وهذا الذي قاله عبد الرحمن رحمه الله حسن وهو الجزاء من جنس العمل وكذلك قاله الأولون وهو نظير قوله تعالى أيضا

Beydâvî'ye göre münafıklar yeni bir sure indiğinde inkâr ve alay amacıyla 'bu sizden kimin imanını artırdı' diye sorarlar. Mü'minler için ise sûre, üzerinde tefekkür etmekten hâsıl olan ilim ziyadesiyle ve o sûreye ve içindekilere iman etmenin önceki imanlarına eklenmesiyle imanlarını artırır ve onlar bununla müjdelenip sevinirler; kalplerinde hastalık (küfür) olanlar için ise sûre, önceki küfürlerine eklenen yeni bir küfür olarak pisliklerini artırır ve onlar bu hal üzerinde ölürler.

فأما الذين آمنوا فزادتهم إيمانا بزيادة العلم الحاصل من تدبر السورة وانضمام الإيمان بها وبما فيها إلى إيمانهم. وهم يستبشرون بنزولها لأنه سبب لزيادة كمالهم وارتفاع درجاتهم.