Bu müfessire göre Allah, Peygamber'i göndermek suretiyle yeryüzünü ıslah ettikten sonra, artık orada bozgunculuk yapılmasını yasaklamıştır; bu bozgunculuk Allah'a şirk koşmak ve O'na isyan etmektir. Dua ve amelin sadece Allah'a ihlasla yapılması, O'nun azabından korkarak ve mükafatını umarak yapılması gerektiği belirtilir; başka bir amaçla yapılan dua ise sonuçta yalanlamak anlamına gelir. Ayrıca yasaklanan fesad, insanlardan ölçü ve tartıda hile yapmak gibi peygamber gönderilmeden önce işlenen günahları da kapsar.

لا تشركوا بالله في الأرض ولا تعصوه فيها، وذلك هو الفساد فيها

Zemahşerî'ye göre 'min ellezîne yuhsinûne' ifadesi, iki gencin Yusuf'u rüya yorumunda mahir kimselerden, ya da alim kimselerden, ya da hapishane halkına iyilik eden kimselerden biri olarak görmelerine dayanır. Bu üç ihtimalden hangisi olursa olsun, gençlerin ondan yorum istemesi bu vasfına dayanmaktadır ve rivayetlerde Yusuf'un hapishanedekilere gösterdiği ilgi ve şefkat de bu bağlamda zikredilir.

أو من العلماء ، لأنهما سمعاه يذكر للناس ما علما به أنه عالم . أو من المحسنين إلى أهل السجن . فأحسن إلينا بأن تفرج عنا الغمة بتأويل ما رأينا إن كانت لك يد في تأويل الرؤيا

Kurtubî'ye göre bu ayetteki yasak, ıslahtan sonra gelen her türlü fesadı -az olsun çok olsun- kapsamaktadır ve bu görüş kavillerin sahih olanına göre umumidir. Dahhâk bunu suyu kirletmek ve verimli ağaçları haksız yere kesmekle sınırlarken, Kuşeyrî ise burada asıl kastın şirk, kan dökme ve yeryüzünde fesat çıkarmaktan nehiy olduğunu belirtir. Kurtubî, Dahhâk'ın görüşünün genel olmadığını, bunun yalnızca mü'mine zarar veren durumlar için geçerli olduğunu, müşriklere zarar veren fiillerin ise Peygamber'in Bedir kuyusunun suyunu bozması ve kâfirlerin ağaçlarını kesmesi örneğinde görüldüğü gibi cайiz olduğunu ekler.

قلت : وأما ما ذكره الضحاك فليس على عمومه وإنما ذلك إذا كان فيه ضرر على المؤمن وأما ما يعود ضرره على المشركين فذلك جائز فإن النبي صلى الله عليه وسلم قد عور ماء قليب بدر وقطع شجر الكافرين

İbn Kesîr'e göre bu ayet, işler düzgün giderken yeryüzünde fesat çıkarmayı yasaklamaktadır; çünkü ıslahtan sonra meydana gelen bozgunculuk kullar için en zararlı durumdur. Bunun yerine Allah'a ibadet, dua, yalvarma ve boyun eğme emredilmiştir; korku O'nun azabından, ümit ise O'nun büyük mükafatındandır. Ayrıca Allah'ın rahmetinin, emirlerine uyup yasaklarından kaçınan muhsinlere yakın olduğu belirtilmiştir.

ينهى تعالى عن الإفساد في الأرض وما اضره بعد الإصلاح فإنه إذا كانت الأمور ما شية على السداد ثم وقع الإفساد بعد ذلك كان أضر ما يكون على العباد فنهى تعالى عن ذلك وأمر بعبادته ودعائه والتضرع إليه والتذلل لديه

Beydâvî'ye göre 'tazarru ve gizlilikle dua edin' ifadesi, gizli duanın ihlasın delili olduğunu gösterir; 'aşırı gidenleri sevmez' ifadesi ise duada ve diğer hususlarda emredilenin ötesine geçenleri, yani peygamberlik mertebesi veya göğe çıkma gibi kendisine yakışmayan şeyleri isteyenleri kasteder. Yeryüzünü ıslah ettikten sonra fesat çıkarmak, peygamberlerin gönderilmesi ve hükümlerin konulmasıyla sağlanan düzeni küfür ve isyanla bozmak anlamına gelir. Duanın hem korku hem ümit ile yapılması gerektiği belirtilir: korku, kişinin ümitlerinin kısıtlı ve hak etmediğinin bilinciyle; ümit ise Allah'ın lütuf ve rahmetinin bolluğuyla ilgilidir; 'Allah'ın rahmeti muhsinlere yakındır' ifadesi ümidi tercih eden ve icabete vesile olan şeye dikkat çeken bir vurgudur.

ادعوا ربكم تضرعا وخفية أي ذوي تضرع وخفية فإن الإخفاء دليل الإخلاص. إنه لا يحب المعتدين المجاوزين ما أمروا به في الدعاء وغيره، نبه به على أن الداعي ينبغي أن لا يطلب ما لا يليق به كرتبة الأنبياء عليهم الصلاة والسلام، والصعود إلى السماء.

Bu müfessire göre dua ile ibadet arasında anlam farkı vardır ve ikisi ayrı şeylerdir; bu nedenle ayette ikisinin birlikte zikredilmesi uygun görülmüştür. Ayrıca korku ve umut kavramları bağlamında, kulluğun üç türü sıralanmış ve bunlardan en üstün derecenin sadece Allah'ın uluhiyeti gereği ibadet etmek olduğu belirtilmiştir.

لأن الدعاء مغاير للعبادة في المعنى