Bu metinde Râzî, âyette geçen kelimelerin (وهو gibi) ilâhî varlık, kudret ve ilmi gösteren delillerden olduğunu belirtir; ayrıca 'istiva alel arş' ifadesinin gerçek anlamda arş üzerine yerleşme olarak anlaşılamayacağını, çünkü bunun Allah'ın sonlu (mütenâhi) olmasını gerektireceğini akli delillerle temellendirir. Kitabın indirilmesinin hem Peygamber'e hem de insanlara büyük bir nimet olduğunu, çünkü tevhid sırlarını, melekût âlemini ve kaza-kader ilişkilerini açığa çıkardığını ifade eder. Ayrıca yıldızların ve göklerin 'müsahhar' kılınmasının, onların cansız (cemadat) olup Allah'ın kudreti ve iradesiyle emre boyun eğdirildiğini gösterdiğini savunur.

أولها : أنه لو كان مستقرا على العرش لكان من الجانب الذي يلي العرش متناهيا وإلا لزم كون العرش داخلا في ذاته وهو محال ، وكل ما كان متناهيا فإن العقل يقضي بأنه لا يمنع أن يصير أزيد منه أو أنقص منه بذرة والعلم بهذا الجواز ضروري

Kurtubî, Allah'ın gökleri ve yeri altı günde yaratmasının, O'nun tek bir lahzada yaratabilecek kadirliği olmasına rağmen kullara işlerinde acele etmeyip yavaşlık ve sağlamlığı öğretmek amacıyla olduğunu belirtir. Ayrıca 'gündüz'ün güneşin doğuşundan batışına kadar olan süre olduğunu, güneş yoksa gündüzün de olmayacağını nakleder. Halk ve Emr arasındaki farkı da ele alarak, Halk'ın yaratılmışları, Emr'in ise Allah'ın mahluk olmayan kelamını ifade ettiğini, bunları birleştirenin (yani Kur'an'ın mahluk olduğunu söyleyenin) küfre girdiğini aktarır.

وذكر هذه المدة ولو أراد خلقها في لحظة لفعل إذ هو القادر على أن يقول لها كوني فتكون ولكنه أراد أن يعلم العباد الرفق والتثبت في الأ

İbn Kesîr bu ayette Allah'ın birbirine zıt ve farklı şeyleri (karanlık-aydınlık, gece-gündüz, güneş-ay) yaratmasının O'nun kudretinin ve azametinin kemâline delalet ettiğini belirtir. Karanlığın aydınlığı, aydınlığın karanlığı süratle takip ettiğini, birinin gidip diğerinin hızla geldiğini, bunun hem zamanda hem mekanda cereyan eden bir düzen olduğunu açıklar. Ayrıca güneş ve ayın secde etmesinin, onların Allah'a boyun eğmiş, tedbir ve tasarrufu O'na ait mahluklar olduğuna işaret ettiğini, çünkü bunların Allah'tan başka tapınılan şeyler olduğunu vurgular.

أي يذهب ظلام هذا بضياء هذا وضياء هذا بظلام هذا وكل منها يطلب الآخر طلبا حثيثا أي سريعا لا يتأخر عنه بل إذا ذهب هذا جاء هذا وعكسه

Beydâvî'ye göre 'altı gün' ifadesi güneşin doğup batmasıyla ölçülen alışılmış günler anlamında değil, altı vakit veya altı gün miktarınca bir süreyi ifade eder; çünkü o esnada güneş henüz yaratılmamıştı. Varlıkların bir defada yaratılmaya güç yeterken kademeli yaratılması, seçme (ihtiyar) gücüne delil ve işlerde acele etmemeye yönelik bir uyarı olarak sunulur. İstivâ ise Allah'ın Arş üzerindeki sıfatı olup keyfiyetsiz kabul edilmesi gerektiği, oturma veya yerleşme anlamından tenzih edildiği belirtilir. Ayetin bütünsel anlamı, kâfirlerin edindiği rablere karşı yaratma ve tasarrufun tek başına Allah'a ait olduğunu göstermeye yöneliktir.

وعن أصحابنا أن الاستواء على العرش صفة لله بلا كيف، والمعنى: أن له تعالى استواء على العرش على الوجه الذي عناه منزها عن الاستقرار والتمكن

Bu müfessire göre Allah gökleri ve yeri yaratma işine pazar günü başlamış, cuma günü tamamlamış ve yaratılışın yedinci gününde arşa istiva etmiştir. Ayrıca gece ile gündüzün birbirini örtmesi, gecenin karanlığıyla gündüzü, gündüzün aydınlığıyla geceyi bürümesi ve gecenin gündüzü hızla takip etmesi şeklinde açıklanmıştır. İstiva kavramının anlamı ve bu konudaki ihtilaflar ise daha önce ayrıntılı biçimde ele alındığı için burada tekrar edilmemiştir.

يقول: يطلب الليل النهار، {حثيثا} يعني سريعا

Bu müfessire göre gökleri ve yeri yaratan Allah, her şeyi kendi iradesine göre tasarruf edendir. Metinde ayrıca Furkan kelimesinin hak ile batılı ayırması ya da Kur'an'ın parça parça indirilmesi anlamına geldiği belirtilir. Yaratılışın altı günde gerçekleşmesi konusunda ise bu sayının bir hikmet gereği belirlendiği, ancak bu hikmetin insanlarca tam kavranamayacağı ifade edilir.

لا نشك أنه داعي حكمة ؛ لعلمنا أنه لا يقدر تقديرا إلا بداعي حكمة