Taberî'ye göre ayetteki 'müstakarr' ve 'müstevda' kelimeleri hakkında müfessirler ihtilaf etmiştir. Bir grup, müstakarrın rahimde bulunan, müstevdanın ise erkeklerin sulbünde/bellerinde bulunan (henüz yaratılmamış) olduğunu söylemiştir; diğer bir grup ise bunun tersini, müstakarrın kabirde/yeryüzünde, müstevdanın sulbte olduğunu ileri sürmüştür. Taberî, kıraat farklılıklarını da (fetha/kesre ile 'femüstekar') değerlendirerek, fetha ile okunan kıraati tercih ettiğini belirtmiştir çünkü bu, 'müstevda' kelimesiyle anlam bütünlüğü açısından daha uygun düşmektedir.

وأولى القراءتين بالصواب عندي وإن كان لكليهما عندي وجه صحيح: {فمستقر} بمعنى: استقره الله في مستقره، ليأتلف المعنى فيه وفي (المستودع) ، في أن كل واحد منهما لم يسم فاعله

Râzî bu ayette geçen 'müstakar' ve 'müstevda' kavramları için çok sayıda görüş nakleder: kıraat farkına göre (kesralı/fetihli okuyuş) anlam değişir; bazılarına göre müstakar babaların sulbünde bulunan nutfe, müstevda ise annelerin rahmindeki cenindir; Hasan'a göre müstakar ölümden sonraki değişmez hal, müstevda ise dünyadaki değişken haldir; Esamm'a göre müstakar dünyaya girmiş nefis, müstevda henüz yaratılmamış olandır; Ebû Müslim el-İsfahânî'ye göre ise müstakar erkek, müstevda dişidir. Râzî tüm bu görüşleri sıralayıp kıraat farkının bu yorumlara nasıl yansıdığını açıklar.

والقول الثالث : وهو قول الحسن المستقر حاله بعد الموت لأنه إن كان سعيدا فقد استقرت تلك السعادة ، وإن كان شقيا فقد استقرت تلك الشقاوة ولا تبديل في أحوال الإنسان بعد الموت وأما قبل الموت فالأحوال متبدلة

Kurtubî, 'müstakar' ve 'müstevda' kelimelerindeki kıraat farklılıklarını (kaf harfinin kesreli/fetihli okunuşu) ve bunların anlam farklarını aktarır. Çoğunluk müfessirlere göre müstakar rahimdeki duruşu, müstevda ise sulbdeki (bel) duruşu ifade eder; İbn Abbas'tan farklı rivayetler de nakledilir (yeryüzünde-sulblarda, yaratılmış-yaratılmamış, Allah katında olma gibi). Hasan el-Basrî ise müstakarı kabir olarak yorumlamıştır.

وأكثر أهل التفسير يقولون : المستقر ما كان في الرحم والمستودع ما كان في الصلب رواه سعيد بن جبير عن بن عباس وقاله النخعي

İbn Kesîr, âyetteki 'müstakar' ve 'müstevda' kavramları hakkında müfessirler arasındaki farklı görüşleri nakleder. En yaygın görüşe göre müstakar rahimlerdeki (henüz doğmamış), müstevda ise sırtlardaki (henüz rahme intikal etmemiş) durumu ifade eder; ayrıca müstakarın dünya hayatı, müstevdanın ise ölüm yeri olduğu şeklinde başka görüşler de nakledilmiştir. İbn Kesîr bu görüşler arasından ilkini (rahimler/sırtlar yorumu) en açık/tercih edilen görüş olarak belirtir.

والقول الأول أظهر والله أعلم

Beydâvî'ye göre yıldızlar, karanın ve denizin karanlıklarında yol bulmak için yaratılmıştır; bu karanlık ifadesi mecazi bir kullanımdır. İnsanın bir tek nefisten (Âdem) yaratılmasıyla ilgili ayette ise 'müstakar' ve 'müstevda' kavramları, insanın sırtlarda/yeryüzünde karar kılması ile rahimlerde emanet olarak bulunması şeklinde açıklanır. Yıldızlarla ilgili ayette 'ya'lemûn' (bilirler), insan yaratılışıyla ilgili ayette ise 'yefkahûn' (derinlemesine anlarlar) denilmesi, ikincisinin daha ince ve anlaşılması zor bir mesele olmasından kaynaklanır.

وسماها ظلمات على الاستعارة