Taberî'ye göre 'her memlekette büyükleri' (عظماءها) ifadesi, Allah'a şirk koşan ve O'na isyan eden büyükleri, yani müşrik ve mücrim önderleri kastetmektedir; bunlar batıl söz ve fiillerle Allah'ın dinine ve peygamberlerine karşı hile kurarlar. Bu hileleri kendilerini kurtaramaz çünkü Allah onları yolundan alıkoymalarının cezasını arkalarından takip etmektedir; ancak onlar Allah'ın kendilerine hazırladığı elem verici azabın farkında olmadan azgınlıklarında devam ederler.

يقول جل ثناؤه: وكما زينا للكافرين ما كانوا يعملون، كذلك جعلنا بكل قرية عظماءها مجرميها، يعني: أهل الشرك بالله والمعصية له، بغرور من القول أو بباطل من الفعل بدين الله وأنبيائه

Zemahşerî'ye göre bu ayet, müşriklerin kendilerini müminlerden üstün görme sebebinin dünyevi zenginlik ve makam olduğunu, oysa dünyada öne çıkmanın kişiyi Allah'a yaklaştırmadığını, aksine uzaklaştırdığını anlatır. Ona göre 'bâdî er-re'y' ifadesi, müminlerin peygambere düşünmeden, ilk anda beliren bir düşünceyle tabi olduklarını iddia etmek anlamındadır. Ayrıca metin bu ayetin, Velîd b. Muğîre ve Ebû Cehil'in peygamberliğe kendilerini daha layık görme iddialarına karşı Hz. Peygamber'e bir teselli ve nusret vaadi olarak indiğini belirtir.

أرادوا : أن اتباعهم لك إنما هو شيء عن لهم بديهة من غير روية ونظر ، وإنما استرذلوا المؤمنين لفقرهم وتأخرهم في الأسباب الدنيوية

Râzî bu metinde, âyetin sonunda geçen tehdit ve şiddetli uyarı ifadesinin, Allah'ın kullarına hile/mekr yapmayı murad ettiği ve onlarda bu mekri yarattığı şeklindeki (Cebriyye/kaderiyeci) yoruma karşı bir delil olduğunu belirtir. Rahîm, Kerîm, Hakîm ve Halîm olan Allah'ın kullarından mekr murad etmesi ve bunu onlarda yaratması, ardından bu fiil üzerine onları şiddetle tehdit edip cezalandırması akılca uygun görülemez. Râzî bu itirazın cevaplarını daha önce defalarca zikrettiğini de hatırlatır.

فكيف يليق بالرحيم الكريم الحكيم الحليم أن يريد منهم المكر ، ويخلق فيهم المكر ، ثم يهددهم عليه ويعاقبهم أشد العقاب عليه ؟

Kurtubî'ye göre ayet, kâfirlerin amellerinin kendilerine süslü gösterilmesi gibi, her kasabada büyükleri/önderleri oranın günahkârları (mücrimleri) kılındığını anlatır. Bu büyükler, insanları peygambere tabi olmaktan alıkoymak için hile ve tuzaklar kurmuşlardır; bu durum, önceki ümmetlerin de peygamberlerine karşı yaptığı bir davranışın tekrarıdır. Kurdukları hilenin vebali kendilerine dönmüştür ve bu, Allah'ın onları elem verici azapla cezalandırmasıdır.

قال مجاهد : كانوا يجلسون على كل عقبة أربعة ينفرون الناس عن اتباع النبي صلى الله عليه وسلم كما فعل من قبلهم من الأمم السالفة بأنبيائهم

İbn Kesîr'e göre bu ayette geçen ifade, bir kentin şer önderlerine/büyüklerine güç ve yetki verilmesini ve onların bu güçle isyan edip günaha dalmalarını, bunun sonucunda helak edilmelerini anlatır. Ayrıca müfessir, kurdukları hile ve saptırmalarının vebalinin de yalnızca kendilerine döneceğini belirtir.

قال سلطنا شرارهم فعصوا فيها فإذا فعلوا ذلك أهلكناهم بالعذاب وقال مجاهد وقتادة عظماؤها

Beydâvî'ye göre ayet, Mekke müşriklerinin büyüklerine yapılanın benzeri şekilde her şehirde büyük günahkarların o şehrin halkına tuzak kurmaları için oraya yerleştirildiğini bildirir. Büyüklerin özellikle zikredilmesi, onların insanları peşlerine takıp hile yapmaya diğerlerinden daha güçlü olmalarındandır. Ayrıca onların kurdukları tuzağın zararının farkında olmadan yine kendilerine döneceği belirtilir.

وتخصيص الأكابر لأنهم أقوى على استتباع الناس والمكر بهم. وما يمكرون إلا بأنفسهم لأن وباله يحيق بهم.