Taberî'ye göre 'فلا تأس' ifadesi 'üzülme' anlamındadır; Allah, Hz. Muhammed'e hitaben, Yahudi ve Hıristiyanlardan İsrailoğulları'nın kendisini yalanlamasına üzülmemesini emretmektedir. Çünkü bu tür yalanlama onların peygamberlerine karşı adet ve huyları olmuştur, dolayısıyla Hz. Muhammed'e karşı yapmaları hiç şaşırtıcı değildir.

يقول تعالى ذكره لنبيه: لا تحزن يا محمد على تكذيب هؤلاء الكفار من اليهود والنصارى من بني إسرائيل لك، فإن مثل ذلك منهم عادة وخلق في أنبيائهم، فكيف فيك؟

Zemahşerî bu ayette geçen ifadenin, müminlerin başına kâfirlerin ne yaptığına dair bir vurgu içerebileceğini belirtir. Metin kısa olup ayetin muhtemel bir yorum boyutuna işaret eder.

أو على المؤمنين وما فعل بهم الكافرون

Bu bölümde Râzî, İbrahim'in soyundan gelenlerin zulüm ve küfür içinde olmaları halinde ilahi ahdin/imametin onlara verilmeyeceğini vurgular; ayrıca kâfirlerin durumuna üzülmemenin gerekçesini, zararlarının kendilerine dönmesi ve onların bu cezayı hak etmiş olmalarına bağlar.

لا تأسف عليهم بسبب زيادة طغيانهم وكفرهم ، فإن ضرر ذلك راجع إليهم لا إليك ولا إلى المؤمنين

Kurtubî'ye göre ayetteki 'la tahzen aleyhim' ifadesi Peygamber (s.a.v.)'e yönelik bir teselli anlamı taşımaktadır; bu, hüzünlenmekten kesin bir nehiy (yasaklama) değildir, çünkü hüzün duygusu insanın elinde olan bir şey değildir ve ona güç yetiremez. Dolayısıyla ifade, hüznü doğuracak sebeplere yönelmekten sakındırma ve teselli mahiyetindedir.

وهذه تسلية للنبي صلى الله عليه وسلم وليس بنهي عن الحزن لأنه لا يقدر عليه ولكنه تسلية ونهي عن التعرض للحزن

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Tevrat ve İncil'in gerçek anlamda ikame edilmesinin ancak onlarda bulunan Hz. Muhammed'in gelişine, sıfatlarına ve ona tabi olma emrine iman etmekle mümkün olduğunu bildirmektedir. Kitap ehlinin bu kitapları hakkıyla ikame etmeleri onları hakka ve dünya-ahiret hayrına götürecektir. Bu ikame, sadece kitapları okumak değil, içindeki Hz. Muhammed'e dair haberleri de tasdik etmeyi gerektirir.

حتى تقيموا التوراة والإنجيل أي حتى تؤمنوا بجميع مابأيديكم من الكتب المنزلة من الله على الأنبياء وتعلموا بما فيها ومما فيها الإيمان بمحمد والأمر باتباعه صلى الله عليه وسلم والإيمان بمبعثه والاقتداء بشريعته

Beydâvî'ye göre Tevrat ve İncil'i 'ayakta tutmak' (ikame), Hz. Muhammed'e iman etmeyi ve onun hükmüne teslim olmayı kapsar; çünkü ilahî kitapların tümü onu tasdik edeni tasdike çağırır ve mucize onun peygamberliğine itaati zorunlu kılar. Bu ikame ile kastedilen, o kitapların temel esaslarını ve neshedilmemiş hükümlerini ayakta tutmaktır. Ayrıca kâfirlerin inkâr ve azgınlıklarının artması Peygamber'i üzmemelidir, çünkü bunun zararı yalnızca onlara döner ve müminlerde Peygamber için onlara ihtiyaç bırakmayacak bir genişlik vardır.

ومن إقامتها الإيمان بمحمد صلى الله عليه وسلم والإذعان لحكمه، فإن الكتب الإلهية بأسرها آمرة بالإيمان بمن صدقه والمعجزة ناطقة بوجوب الطاعة له، والمراد إقامة أصولها وما لم ينسخ من فروعها.