Bu müfessire göre ayet, Allah'ın her şeye kadir olduğunu, dilediğini yaratmak, öldürmek, zengin veya fakir kılmak, aziz veya zelil kılmak gibi hiçbir işin O'nu aciz bırakamayacağını bildirmektedir. Bu kudret, ölümden sonra diriltmeyi ve şirk koşanları cezalandırmayı da kapsayan tam ve sınırsız bir kudrettir.

يخلق ما يشاء، ويميت من يشاء، ويغني من أراد، ويفقر من يشاء ويعز من يشاء، ويذل من يشاء، لا يتعذر عليه شيء أراده، لأنه ذو القدرة التامة التي لا يعجزه معها شيء

Zemahşerî, ayette geçen 'yaratma' fiilinin, hayat ve ölümü mümkün kılan (isnad edilen) özelliğin var edilmesi ve yok edilmesi anlamına geldiğini belirtir. Hayat, kendisiyle duyumsamanın (veya bilme ve güç yetirmenin) mümkün olduğu şey; ölüm ise bunun yokluğudur. 'Sizi denemek için' ifadesindeki 'belvâ' kelimesinin, insanların kendi seçimleriyle ortaya çıkan fiillerini Allah'ın bilmesi anlamında, sınayanın fiilinden istiare yoluyla kullanıldığını açıklar.

والحياة : ما يصح بوجوده الإحساس . وقيل : ما يوجب كون الشيء حيا ، وهو الذي يصح منه أن يعلم ويقدر . والموت عدم ذلك فيه ، ومعنى خلق الموت والحياة : إيجاد ذلك المصحح وإعدامه . والمعنى : خلق موتكم وحياتكم أيها المكلفون { ليبلوكم } وسمى علم الواقع منهم باختيارهم ( بلوى ) وهي الخبرة استعارة من فعل المختبر

Bu metne göre Allah'ın her şeye kadir olması, mülkün mutlak sahibi olmasının gereğidir; kulun muradı gerçekleşip Allah'ın muradının gerçekleşmemesi acz ve zaaf ifade ederdi. Ayrıca 'kadîr' lafzı mübalağa ifade ettiğinden, hiçbir engelin O'nu herhangi bir şeyi yaratmaktan alıkoyamayacağı, kimseye karşı vacip bir şeyin bulunmadığı ve hiçbir fiilin O'na çirkin sayılamayacağı sonucuna varılır. Râzî ayrıca bu ayetin bazı açılardan büyük bir tehdit, bazı açılardan ise büyük bir müjde içerdiğini belirtir; zira kulun aczi ile Allah'ın kudretinin karşıtlığı, kadir olan Melik'in aciz kulu helakten kurtarmasını gerektirir.

لما كان قديرا على كل الأشياء وجب أن لا يمنعه ألبتة مانع عن إيجاد شيء من مقدوراته ، وهذا يقتضي أن لا يجب لأحد عليه شيء وإلا لكان ذلك الوجوب مانعا له من الترك وأن لا يقبح منه شيء وإلا لكان ذلك القبح مانعا له من الفعل ، فلا يكون كاملا في القدرة ، فلا يكون قديرا والله أعلم

Bu parça, Kurtubî tefsirinden birbirinden kopuk ayet başlıkları ve çok kısa notlardan oluşan bir fihrist/dizin görünümündedir; müstakil bir ayet yorumu içermemektedir. Metinde geçen kısa ifadeler, Allah'ın hiçbir şeyin O'nu aciz bırakamayacağı, sevap-ikab, in'am-intikam gibi temaların farklı ayetlere (Hûd 5, Şûrâ 10, Mülk 2) atıfla sıralandığı görülmektedir. Dolayısıyla bu metinden tek bir ayet hakkında tutarlı bir görüş çıkarmak mümkün olmamaktadır.

أي هو الله لا يعجزه شيء

İbn Kesîr, ayetin Allah'ın dilediği şeye kadir olduğunu, dostlarına iyilik ve düşmanlarından intikam alma gücüne sahip olduğunu ve kıyamet günü mahlukatı yeniden yaratacağını ifade ettiğini belirtir. Bu, öncesindeki teşvik/rağbet makamının karşısında bir korkutma (terhib) makamı olarak açıklanır. Ayrıca 'ألا إنهم يثنون' ifadesiyle ilgili olarak İbn Abbas'tan nakledilen bir rivayete de yer verilir.

أي وهو القادر على ما يشاء من إحسانه إلى أوليائه وانتقامه من أعدائه وإعادة الخلائق يوم القيامة وهذا مقام الترهيب كما أن الأول مقام ترغيب

Beydâvî'ye göre bu ayette 'sadık'lardan kasıt dünyadaki doğruluktur, zira fayda veren doğruluk teklif (mükellefiyet) halinde iken yapılandır. Ayrıca âyette 'göklerin ve yerin mülkü Allah'ındır' ifadesiyle Hristiyanların Mesih ve annesi hakkındaki iddialarının yalan ve bozuk olduğuna dikkat çekilmektedir. 'Men fîhinne' yerine 'mâ fîhinne' denilmesi ise akıl sahibi olmayanlara tabi kılınarak onların rububiyet makamından ne kadar uzak ve kusurlu olduklarını, ubudiyet mertebesinden düştüklerini bildirmek ve onları tahkir etmek içindir.

إعلاما بأنهم في غاية القصور عن معنى الربوبية والنزول عن رتبة العبودية، وإهانة لهم