Taberî'ye göre âyet, kendilerini iman ettiklerini iddia eden ama tağuta hükmettiren münafıkları anlatır; eğer Allah onlara nefislerini öldürmelerini veya yurtlarından çıkmalarını emretseydi, bunu ancak çok az kişi yapardı. 'Kalîlen'in mansub okunuşu istisna, merfû okunuşu ise atıf veya takdiri tekrar anlamıyla açıklanır. Sırat-ı müstakîm ise Allah'ın kullarına seçtiği eğriliksiz din olan İslam yoludur.

وأولى الأقوال في ذلك بالصواب أن يقال: رفع القليل بالمعنى الذي دل عليه قوله: وذلك أن معنى الكلام: ولو أنا كتبنا عليهم أن اقتلوا أنفسكم أو اخرجوا من دياركم ما فعله إلا قليل منهم.

Zemahşerî'ye göre bu ayette geçen fiilin öznesi birkaç ihtimale açıktır: müşrikler kendilerine süslenmiş olan öldürme fiilini işlemiş olabilirler, ya da şeytanlar veya putlara hizmet eden sadinler bu süslemeyi, helake sürüklemeyi, karıştırıp bulandırmayı yahut bunların tamamını yapmış olabilirler. Bu son ihtimal, zamirin işaret ismi gibi (tüm bu eylemlere birden) işaret ettiği kabul edilirse geçerlidir.

لما فعل المشركون ما زين لهم من القتل . أو لما فعل الشياطين أو السدنة التزيين أو الإرداء أو اللبس أو جميع ذلك ، إن جعلت الضمير جاريا مجرى اسم الإشارة

Bu müfessire göre âyetteki 'ولو أنا كتبنا عليهم' ifadesindeki zamirin merciinde iki görüş vardır: İbn Abbas ve Mücahid'e göre bu münafıklara racidir; yani Allah münafıklara nefislerini öldürmeyi veya yurtlarından çıkmayı farz kılsaydı, bunu ancak riya ve gösteriş için pek azı yapardı ve nifakları ortaya çıkardı. İkinci görüşe göre ise ifade geneldir ve hem mümini hem münafığı kapsar, ancak sonraki 'قليل' kelimesindeki zamir sadece münafıklara özgüdür; bu durumda âyetin başı umumi, sonu ise hususi olabilir.

الأول : وهو قول ابن عباس ومجاهد انه عائد إلى المنافقين ، وذلك لأنه تعالى كتب على بني إسرائيل أن يقتلوا أنفسهم ، وكتب على المهاجرين أن يخرجوا من ديارهم ، فقال تعالى : ولو أنا كتبنا القتل والخروج عن الوطن على هؤلاء المنافقين ما فعله الا قليل رياء وسمعة

Kurtubî bu ayette geçen '(eğer emrolunsalar) yapacaklardık' sözünü söyleyenin kim olduğuna dair farklı rivayetleri nakleder; Malik ve Mekkî'ye göre Ebu Bekir, Nakkaş'a göre Ömer, Ebu'l-Leys es-Semerkandî'ye göre ise Ammar b. Yasir, İbn Mesud ve Sabit b. Kays olduğu belirtilir. Ardından ayetteki 'قليلا' kelimesinin i'rab ve anlam yönünden tartışmasına girer, ref' okuyuşunun nahivciler nezdinde daha uygun olduğunu belirtir. Son olarak 'لو' edatının bir şeyin gerçekleşmemesinin başka bir şeyin gerçekleşmemesine bağlı olduğunu gösterdiğini, Allah'ın bu emri bize rahmet olarak yazmadığını, çünkü hafif işlerde bile kusur ettiğimiz halde ağır olan bu emri yerine getiremeyeceğimizi açıklar.

قال إبن وهب قال مالك : القائل ذلك هو أبو بكر الصديق رضي الله عنه وهكذا ذكر مكي أنه أبو بكر وذكر النقاش أنه عمر بن الخطاب رضي الله عنه

Bu müfessire göre ayet, sahâbeden bazılarının 'eğer bize emredilse yapardık' şeklindeki sözleri üzerine inmiştir; Hz. Peygamber bunu işitince ümmetinden bazı kimselerin kalplerinde imanın sabit dağlardan daha köklü olduğunu belirtmiştir. Ayrıca Sa'd b. Ubade (İbn Ümmü Abd) ve Abdullah b. Revaha gibi az sayıda kişinin bu emri gerçekten yerine getirecek kimseler olarak Peygamber tarafından işaret edildiği nakledilmiştir.

لما نزلت الآية قال رجل لو أمرنا لفعلنا والحمد لله الذي عافانا فبلغ ذلك النبي صلى الله عليه وسلم فقال إن من أمتي لرجالا الإيمان أثبت في قلوبهم من الجبال الرواسي

Beydâvî bu ayette 'kendinizi öldürün' emrini, cihadda öldürülmeye maruz kalmak veya İsrailoğullarının buzağıya tapmaktan tövbe ettirilirken yaptığı gibi birbirlerini öldürmek olarak açıklar; 'yurtlarınızdan çıkın' ifadesini de aynı şekilde onların yurtlarından çıkarılmasına benzetir. Bu emri yerine getirenlerin sadece ihlas sahibi az sayıda kişi olduğunu, bunun da çoğunluğun imanının eksikliğine ve zayıflığına işaret ettiğini belirtir. Ayrıca ayetin, Hatîb b. Ebî Belte'a ile Zübeyr arasındaki sulama anlaşmazlığı rivayetiyle de ilişkilendirildiğini nakleder.

أنفسكم تعرضوا بها للقتل في الجهاد، أو اقتلوها كما قتل بنو إسرائيل