Zemahşerî bu ayette geçen 'inandılar sonra küfrettiler' ifadesinin, münafıkların önce diliyle şehadet kelimesini söyleyip Müslüman gibi davranmalarını, ardından gerçek küfürlerinin sonradan söz ve tutumlarıyla ortaya çıkmasını anlattığını belirtir. Bu açığa çıkış, onların 'eğer Muhammed'in dediği doğruysa biz merkepleriz' sözü ve Tebük Gazvesi'nde söyledikleri 'bu adam Kisra ve Kayser'in saraylarının fethedileceğini mi umuyor, heyhat' gibi sözlerle gerçekleşmiştir.

آمنوا ، أي : نطقوا بكلمة الشهادة وفعلوا كما يفعل من يدخل في الإسلام ، ثم كفروا : ثم ظهر كفرهم بعد ذلك وتبين بما أطلع عليه من قولهم : إن كان ما يقوله محمد حقا فنحن حمير

Râzî bu metinde, birden fazla iman-küfür değişiminden söz eden ayeti üç ayrı görüşle açıklar: birincisi münafıkların şeytanlarının yanında alay amacıyla küfür sözü söylemeleri, ikincisi Yahudilerin tarih boyunca farklı peygamberlere iman edip sonra küfretmeleri, üçüncüsü ise münafıkların hem Müslümanlarla karşılaştıklarında iman izhar etmeleri hem de şeytanlarıyla (kendi liderleriyle) buluştuklarında küfürlerini açığa vurmalarıdır. Ayrıca ayetteki 'artan küfür' ifadesinin, onların Müslümanlara karşı hile ve tuzak arayışındaki gayret ve çabaları anlamına geldiğini aktarır.

الثالث : قال آخرون : المراد المنافقون ، فالإيمان الأول إطهارهم الإسلام ، وكفرهم بعد ذلك هو نفاقهم وكون باطنهم على خلاف ظاهرهم ، والإيمان الثاني هو أنهم كلما لقوا جمعا من المسلمين قالوا إنا مؤمنون

Kurtubî'ye göre ayette geçen 'sebîl' cennete götüren yol anlamındadır; bir görüşe göre de Allah'ın kâfirlere, dostlarına özel kıldığı tevfiki bahşetmeyeceği kastedilmektedir. Ayrıca bu ayet, Allah'ın kâfirleri hayır yoluna iletmediğini beyan ederek kaderiyye (kader inkârcıları) mezhebine reddiye teşkil eder; kulun hidayeti ancak Allah'ın dilemesiyle elde ettiği, sapıklığın da yine O'nun iradesiyle gerçekleştiği anlaşılır. Ayet aynı zamanda mürtedlerin hükmünü de içermektedir ve bu konu Bakara suresinde daha önce ele alınmıştır.

وفي هذه الآية رد على أهل القدر فإن الله تعالى بين أنه لا يهدي الكافرين طريق خير ليعلم العبد أنه إنما ينال الهدى بالله تعالى ويحرم الهدى بإرادة الله تعالى أيضا وتضمنت الآية أيضا حكم المرتدين

Bu metin parçası, İbn Kesîr'in ayetle ilgili görüşünü aktarmadan önce sadece bir rivayet zincirinin (senedin) başlangıcını içermektedir; ibn Ebî Hâtim'den nakledilen bu rivayet zinciri Ahmed b. Abde, Hafs b. Cümey', Simâk ve İkrime yoluyla İbn Abbas'a dayanmaktadır. Metin kesildiği için İbn Abbas'ın ayet hakkındaki görüşünün içeriği bu alıntıda yer almamaktadır.

قال ابن أبي حاتم حدثنا أبي حدثنا أحمد بن عبدة حدثنا حفص بن جميع عن سماك عن عكرمة عن ابن عباس في قوله تعالى

Beydâvî'ye göre bu ayet, Musa'ya iman edip buzağıya tapınca küfre giren, sonra tekrar iman edip İsa'yı inkâr eden, ardından Muhammed'e karşı küfürlerini artıran Yahudileri, ya da tekrar tekrar dinden dönüp küfürde ısrar eden ve sapkınlıkta devam eden bir topluluğu anlatmaktadır. Allah'ın onları bağışlamayacağı ve doğru yola iletmeyeceği ifadesi, onların küfürden tövbe edip imanda sabit kalmalarının pek uzak bir ihtimal olduğunu belirtmek içindir; çünkü kalpleri küfürle mühürlenmiş, basiretleri hakka karşı kör olmuştur. Bu, eğer imanlarını halis kılsalar bile kabul edilmeyeceği ve bağışlanmayacakları anlamına gelmez.

لم يكن الله ليغفر لهم ولا ليهديهم سبيلا إذ يستبعد منهم أن يتوبوا عن الكفر ويثبتوا على الإيمان، فإن قلوبهم ضربت بالكفر وبصائرهم عميت عن الحق لا أنهم لو أخلصوا الإيمان لم يقبل منهم ولم يغفر لهم

Taberî'ye göre ayet, kitap ehlinden Tevrat hükmünü kabul edip sonra reddedenleri, sonra bunlardan Îsâ ve İncil'i kabul edip sonra onu da reddedenleri, sonra Muhammed ve Furkan'ı yalanlayanları kastetmektedir; böylece küfürlerine küfür katmışlardır. Allah'ın onları affetmeyeceği ve doğru yola iletmeyeceği, aksine kâfirliklerini herkesin gözü önünde ifşa edeceği belirtilir.

وأولى هذه الأقوال بتأويل الآية قول من قال: عني بذلك أهل