Zemahşerî bu ifadeyi, indirilen kitabın önceki semavi kitapları tasdik eden bir konumda olduğu şeklinde açıklar; bunu 'size ve bize indirilene inandık' ayetinin doğrulanması olarak yorumlar. Ayrıca ikinci bir görüş olarak, senden önceki peygamberlere kitaplar indirdiğimiz gibi sana da bu kitabı indirdik anlamının kastedilmiş olabileceğini nakleder.

أنزلناه مصدقا لسائر الكتب السماوية ، تحقيقا لقوله : آمنا بالذي أنزل إلينا وأنزل إليكم

Bu müfessire göre 'إنا أنزلنا إليك الكتاب بالحق' ifadesindeki 'bima erâke' Hz. Peygamber'in bilgisiyle ilgilidir; buradaki 'rey' göz görüşü değil, Allah'ın kendisine bildirdiği kesin bilgi (ilim) anlamındadır ve bu bilgi görme kuvvetinde ve açıklığında olduğu için 'rüyet' diye adlandırılmıştır. Ayrıca bu ayet, Hz. Peygamber'in ancak vahiy ve nassa göre hüküm verdiğini, dolayısıyla ümmetin de kıyasla değil nassa tabi olması gerektiğini gösterir; ancak kıyasın delil olduğu sabit olunca kıyasla amel de gerçekte nassla amel sayılır.

وسمي ذلك العلم بالرؤية لأن العلم اليقيني المبرأ عن جهات الريب يكون جاريا مجرى الرؤية في القوة والظهور

Kurtubî bu ayette Hz. Peygamber'in insanlar arasında Allah'ın kendisine gösterdiği şekilde hükmedeceğini, bunun vahiy yoluyla veya vahyin usulüne uygun bir içtihat yoluyla olabileceğini belirtir. Ayrıca ayetteki 'hasîm' kelimesinin failden gelen bir isim olduğunu, dolayısıyla haksız kişiyi savunmanın ve onun adına münakaşa etmenin caiz olmadığını açıklar. Hitap zahirde Peygamber'e olsa da asıl kastedilenin bazı Müslümanların hainleri savunma girişimleri olduğunu, bunun da Peygamber'in aralarında hakem konumunda olmasından anlaşıldığını belirtir.

وهذا أصل في القياس وهو يدل على أن النبي صلى الله عليه وسلم إذا رأى شيئا أصاب لأن الله تعالى أراه ذلك وقد ضمن الله تعالى لأنبيائه العصمة فأما أحدنا إذا رأى شيئا يظنه فلا قطع فيما رآه

Taberî'ye göre bu ayet, Allah'ın Peygamber'e indirdiği Kitap (Kur'an) ile insanlar arasında hüküm vermesini emretmekte ve haine, hıyanet edene karşı savunucu olmamasını bildirmektedir. Bu görüş, Tu'me b. Ubeyriḳ kıssasına dayandırılır: Tu'me bir zırh çalıp bunu bir Yahudi'nin veya masum bir Ensar kişisinin üzerine atmış, kavmi de onu savunmak için Peygamber'e gelip aracılık talep etmiş, bunun üzerine bu ayetler inmiştir.

ولا تكن لمن خان مسلما أو معاهدا في نفسه أو ماله، خصيما تخاصم عنه

İbn Kesîr'e göre âyetteki 'hak' ifadesi, Allah'tan gelen hükmü belirtmekte ve hem haber hem de talep açısından hakikati içermektedir. Usûl âlimlerinden bazıları bu âyeti ve Hz. Peygamber'in kendi içtihadıyla hüküm verebileceğine dair sahih hadisleri delil göstermiştir. Nitekim Peygamber, kendisinin de bir beşer olduğunu, işittiğine göre hükmettiğini ve tarafların birbirinden daha güçlü delil sunabileceğini ifade etmiştir.

وقال تعالى أي هو حق من الله وهو يتضمن الحق في خبره وطلبه

Beydâvî'ye göre bu ayet, Ta'me b. Ubeyrık'ın Kâtâde b. Nu'mân'a ait zırhı çalıp bir Yahudiye atması ve Peygamber'in (s.a.v.) onun savunusunu yapmaya yönelmesi olayı üzerine inmiştir. Ayet, hükmün Allah'ın bildirdiğine göre verilmesini emretmekte ve hainlerin savunucusu olunmamasını, ayrıca bu yönelişten dolayı istiğfar edilmesini öğretmektedir.

فهم رسول الله صلى الله عليه وسلم أن يفعل