Taberî, âyette geçen fazl ve hidayetin Allah'ın elinde olduğunu, bunu dilediği kuluna verdiğini, kimsenin bunu esirgenmekle haksızlığa uğramış sayılmayacağını belirtiyor. Ardından âyetin bağlamı hakkında müfessirler arasındaki ihtilafı naklediyor: kimileri bu ifadeyi Yahudilerin birbirlerine söylediği sözün ortasına Allah'ın araya girdiği bir haber (i'tirâz) olarak görürken, kimileri tüm pasajı Peygamber'e Yahudilere söylemesi emredilen bir hitap olarak yorumluyor. Bu farklı okumalara göre 'hüdâ' ve 'en yü'tâ ehadün' ifadelerinin kime ve neye râci olduğu değişmektedir.

يقول: يعطي فضله ذلك من يشاء من خلقه، ليس ذلك إلى أحد سواه يقول: يؤتي فضله ذلك من يشاء من خلقه، لا يستحق الذم ممن حرمه الله إياه، لأنه لم يمنعه حقا كان له قبله ولا ظلمه في صرفه عنه إلى غيره، ولكنه علم من هو له أهل، فأودعه إياه، وجعله عنده.

Râzî bu ayeti tefsirin en zor (müşkil) ayetlerinden sayar ve ayetin ya Allah'ın kelamından ya da Yahudilerin sözünün tetimmesi olabileceğini belirtir. Her iki ihtimali de detaylandırarak, kırâat farklılıklarına (İbn Kesîr'in istifham okuyuşu gibi) ve farklı i'rab/takdir ihtimallerine göre çeşitli yorumlar sunar; Yahudilerin kendi dinlerine tabi olanlardan başkasına imanlarını açıklamamaları şeklindeki tevili ise zayıf bularak eleştirir.

واعلم أن هذه الآية من المشكلات الصعبة ، فنقول هذا إما أن يكون من جملة كلام الله تعالى أو يكون من جملة كلام اليهود ، ومن تتمة قولهم ولا تؤمنوا إلا لمن تبع دينكم ، وقد ذهب إلى كل واحد من هذين الاحتمالين قوم من المفسرين

Kurtubî bu ayette geçen 'إلا لمن تبع دينكم' ve 'أن يؤتى أحد مثل ما أوتيتم' ifadelerinin farklı okunuş ve i'rab ihtimallerini aktarır; bazı görüşlere göre bu Yahudi âlimlerinin kendi aralarında söylediği bir söz, bazı görüşlere göre ise Allah'ın müminlere hitabıdır ki bu durumda anlam 'ancak sizin dininize tabi olana güvenin, size verilenin bir başkasına verildiğine inanmayın' şeklindedir. Ayrıca 'أو يحاجوكم' ifadesinin 'حتى' veya 'إلى أن' anlamında olabileceği, kelamın Yahudilerin sözü ile Hz. Peygambere hitabın birleşmesinden oluştuğu belirtilir. Sonuçta hidayetin ve fazlın Allah'ın elinde olduğu, kimseye verilmeyeceğini iddia etmenin inkarcılık olduğu vurgulanır.

ويحتمل أن تكون الآية كلها خطابا للمؤمنين من الله تعالى على جهة التثبيت لقلوبهم والتشحيذ لبصائرهم لئلا يشكوا عند تلبيس اليهود وتزويرهم في دينهم والمعنى لا تصدقوا يا معشر المؤمنين إلا من تبع دينكم ولا تصدقوا أن يؤتى أحد مثل ما أوتيتم من الفضل والدين

Beydâvî'ye göre bu ayette Yahudilerin kendi din adamlarının, halka veya birbirlerine 'imanınızı ve elinizdeki bilgiyi sadece kendi dininizden olanlara açın, başkalarına göstermeyin' şeklinde talimat verdiği anlatılır; bunun sebebi ya Müslümanların sebatını artırmamak ya da müşrikleri İslam'a davet etmemektir. 'Kul innel-hüdâ hüdellah' ifadesi ise bu tuzağın bir fayda sağlamayacağını, hidayetin ancak Allah'ın elinde olduğunu bildiren bir itiraz/cevap cümlesidir. Devamındaki ayetler de onların bu iddialarını açık delille reddeder.

أو لا تظهروا إيمانكم وجه النهار لمن كان على دينكم فإن رجوعهم أرجي وأهم. قل إن الهدى هدى الله هو يهدي من يشاء إلى الإيمان ويثبته عليه.

Bu metinde Zemahşerî, Allah'ın dilemesinin ancak buna layık olanlara verilmesi şeklinde tecelli ettiğini belirtir ve Hadîd sûresinin faziletine dair Hz. Peygamber'den nakledilen bir hadisi aktarır. Bu hadise göre bu sûreyi okuyan kişi Allah'a ve resullerine iman edenlerden yazılır. Ardından Mücadele sûresinin Medenî olduğu ve 22 ayet olup Münafikûn sûresinden sonra indiği belirtilir.

من قرأ سورة الحديد كتب من الذين آمنوا بالله ورسله

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Yahudilerin birbirlerine, ellerindeki (Muhammed'in vasfına dair) bilgiyi Müslümanlara açıklamamalarını, aksi halde Müslümanların bunu öğrenip kendilerine karşı delil olarak kullanacaklarını söylediklerini anlatır. Ayrıca Allah'ın müminlerin kalplerini indirdiği ayetler ve kesin delillerle hidayete erdirdiği, dilediğine hidayet dilediğine dalalet verdiği ve tüm işlerin O'nun tasarrufunda olduğu vurgulanır.

أو يحاجوكم به عند ربكم أي يتخذونه حجة عليكم بما في أيديكم فتقوم به عليكم الدلالة وترتكب الحجة في الدنيا والآخرة