Taberî, 'la'allehum yetûbûn/yerci'ûn' ifadesini Allah'ın kullarına, işledikleri günahlardan ve küfürden dönüp tövbe etmeleri, O'nun itaatine ve tevhidine geri dönmeleri için verdiği bir dünyevi azap/uyarı olarak açıklar. Farklı ayetlerdeki aynı kalıbı benzer şekilde 'tövbe etsinler, günahlarını terk etsinler' anlamında yorumlar. Ayrıca 'ليذيقهم' kelimesinin kıraat farklılıklarına (ي/ن ile okunuşu) da yer verir.

يقول: ليرجعوا إلى طاعة ربهم، وينيبوا إليها، ويتوبوا من معاصيه

Zemahşerî, Yusuf'un kardeşlerine sermayelerini yüklerine geri koyduran ayeti yorumlarken bunun amacının onları geri dönmeye teşvik etmek olduğunu belirtir; bu konuda birden fazla ihtimal sıralar: babalarının yanında dönüşte verecek malı olmayabileceğinden çekinmesi, babasından ve kardeşlerinden bedel almayı hoş görmemesi, ya da dindarlıklarının onları malı geri vermeye sevk edeceğini bilmesi. Ayrıca 'la'allehum yerci'ûn' ifadesinin küfürden dönüş (tövbe) anlamına gelebileceğini de aktarır.

لعل معرفتهم بذلك تدعوهم إلى الرجوع إلينا ، وكانت بضاعتهم النعال والأدم . وقيل : تخوف أن لا يكون عند أبيه من المتاع ما يرجعون به . وقيل : لم ير من الكرم أن يأخذ من أبيه وإخوته ثمنا

Bu müfessire göre ayetteki 'dönerler umulur ki' ifadesi birkaç şekilde yorumlanabilir: Ehl-i kitap büyükleri birbirlerine, müminlerle münafıklık edip görünüşte uyum sağlamalarını, ama kendi dinlerinde sabit kalmalarını söylemişlerdir; amaçları müminlerin zayıflayıp kendi dinlerine dönmesini sağlamaktır. Bir başka ihtimalde ise Esamm'a göre bazıları birbirine, Peygamber'in getirdiklerinin bir kısmını doğrulayıp bir kısmını yalanlamalarını, böylece halkın onları inatçı değil adil sanıp sözlerini kabul etmelerini tavsiye etmiştir. Ayrıca 'lealle' (umulur ki) ifadesinin Allah hakkında kullanılmasının hikmeti de tartışılmış, bunun beklenti içinde olanların yaptığı gibi bir davranış temsili olduğu belirtilmiştir.

الوجه الثاني : يحتمل أن يكون معنى الآية أن رؤساء اليهود والنصارى قال بعضهم لبعض نافقوا وأظهروا الوفاق للمؤمنين ، ولكن بشرط أن تثبتوا على دينكم إذا خلوتم بإخوانكم من أهل الكتاب

Kurtubî'ye göre bu ayette Allah'ın ayetleri tekrar tekrar açıklaması ve çeşitlendirmesi, müşriklerin belki dönüş yapmaları umuduyla yapılmıştır; benzer şekilde 'liyüzîkahüm ba'da'llezî amilû' ifadesinde cezanın tamamının değil bir kısmının dünyada tattırılması kastedilmektedir, çünkü asıl karşılığın büyük bölümü ahirettedir. Ayrıca kıraat farklılıklarına (ya harfi ile 'liyüzîkahüm' okuyuşu, nun ile 'nüzîkahüm' okuyuşu) işaret edilerek bu okuyuşların İbn Abbas, Sülemî, İbn Muhaysın, Kunbul ve Yakub'a ait olduğu belirtilmiştir.

وقال : بعض الذي عملوا لأن معظم الجزاء في الآخرة والقراءة ليذيقهم بالياء وقرأ بن عباس بالنون وهي قراءة السلمي وبن محيصن وقنبل ويعقوب على التعظيم

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Ehl-i Kitap'tan (Yahudilerden) bir grubun uyguladığı bir hile taktiğini anlatmaktadır: sabahleyin Müslüman olduklarını söyleyip Müslümanlarla namaz kılıyor, günün sonunda ise küfre dönüyorlardı. Bu davranışın amacı, cahil kimseleri kandırmak ve onların dinden dönüşünün, İslam dininde bir eksiklik veya kusur gördüklerine dair bir işaret olduğunu düşündürmekti.

وهو أنهم اشتوروا بينهم أن يظهروا الإيمان أول النهار ويصلوا مع المسلمين صلاة الصبح فإذا جاء آخر النهار ارتدوا إلى دينهم ليقول الجهلة من الناس إنما ردهم إلى دينهم إطلاعهم على نقيصة وعيب في دين المسلمين

Beydâvî'ye göre bu ayette, Ehl-i Kitaptan bir grubun kendi taraftarlarına, Müslümanlara inen şeye günün başında iman edip görünüşte imanı izhar etmelerini, günün sonunda ise bundan dönerek küfretmelerini emrettiği anlatılır. Bunun amacı, Müslümanların bu sahte dönüşü görüp 'onlar bizden daha bilgilidirler, bir kusur gördüler de döndüler' diyerek kendi dinlerinden şüpheye düşmelerini sağlamaktır. Bu tuzağı kuranların Kâ'b b. Eşref ve Mâlik b. Sayf olduğu, kıblenin değişmesi olayıyla ilgili olarak planı uyguladıkları belirtilir; ayrıca Hayber hahamlarından on iki kişinin benzer bir plan yaptığı da bir başka görüş olarak nakledilir.

والمراد بالطائفة كعب بن الأشرف ومالك بن الصيف قالا لأصحابهما لما حولت القبلة: آمنوا بما أنزل عليهم من الصلاة إلى الكعبة وصلوا إليها أول النهار ثم وصلوا إلى الصخرة آخره لعلهم يقولون هم أعلم منا وقد رجعوا فيرجعون