Taberî'ye göre bu ifade, kitap ehline yönelik bir kınamadır: Onlar Muhammed'in peygamberliğine ilişkin nitelikleri kendi kitaplarında (Tevrat ve İncil'de) yazılı bulup buna şahit oldukları halde, onu inkâr etmekte ve ona iman etmemektedirler. 'Allah'ın ayetleri'nden kastedilenin Muhammed olduğu, kitap ehlinin onun hak olduğuna şahitlik ettikleri ve bunu kendi nezdlerinde yazılı buldukları belirtilir.

تشهدون أن نعت محمد نبي الله صلى الله عليه وسلم في كتابكم، ثم تكفرون به وتنكرونه، ولا تؤمنون به وأنتم تجدونه مكتوبا عندكم في التوراة والإنجيل النبي الأمي الذي يؤمن بالله وكلماته

Bu metne göre ayette geçen ifade, muhatapların bu gerçeğin doğruluğunu bildikleri ve onu kesin olarak tahakkuk ettirdikleri anlamına gelmektedir. İbn Kesîr, ilgili ifadeyi 'bilme' ve 'gerçekliğini tespit etme' kavramlarıyla açıklamaktadır.

أي تعلمون صدقها وتتحققون حقها

Beydâvî'ye göre bu ayetlerde Ehl-i Kitab'a hitaben, Allah'ın ayetlerini inkar etmelerinin ve hakkı batılla karıştırmalarının sebebi sorulmaktadır. Bu inkâr, Tevrat ve İncil'in Hz. Muhammed'in peygamberliğine delalet etmesine ve onun vasfını bu kitaplarda tanımalarına rağmen gerçekleşmektedir. Hakkın batılla karıştırılması ise tahrif yoluyla veya batılı hak suretinde göstermekle ya da ikisi arasında ayrım yapmakta kusur göstermekle olmaktadır; gizledikleri hak ise Hz. Muhammed'in peygamberliği ve vasfıdır.

يا أهل الكتاب لم تلبسون الحق بالباطل بالتحريف وإبراز الباطل في صورته، أو بالتقصير في التمييز بينهما. وقرئ «تلبسون» بالتشديد و «تلبسون» بفتح الباء أي تلبسون الحق مع الباطل كقوله عليه السلام «كلابس ثوبي زور»