Taberî'ye göre bu ayet, müminleri Yahudiler ve münafıklardan olan müttefiklerini 'bıtâne' (sırdaş/candan dost) edinmekten men eder. Rivayetlere göre bazı Müslümanlar cahiliye dönemindeki akrabalık ve ittifak bağları sebebiyle bu kimselerle sıkı ilişkilerini sürdürüyor, onlara sırlarını açıyorlardı; ayet bunu yasaklamış ve bu kişilerin Müslümanlara kötülük ve fesat (habâl) istediklerini, dinde sıkıntı (anet) çekmelerini arzuladıklarını bildirmiştir.

كان رجال من المسلمين يواصلون رجالا من اليهود لما كان بينهم من الجوار والحلف في الجاهلية، فأنزل الله عز وجل فيهم، فنهاهم عن مباطنتهم تخوف الفتنة عليهم منهم

Bu metinde Râzî, Âl-i İmrân 118. ayetle bağlantılı olarak münafık ve kâfirlerin müminlere karşı içlerinde gizledikleri kin ve düşmanlığın dillerinde açığa çıkandan daha şiddetli olduğunu açıklar. Ayrıca hasedin nedenlerini (üstünlük kaybı, tekebbür, başkasını kullanma isteği) sıralayarak müşriklerin Hz. Peygamber'e karşı hasedinin bu türden kaynaklandığını belirtir. 'Bitane' kelimesinin müminler dışındakilerden sırdaş edinmeyi yasakladığını, ayetteki ifadelerin (la ye'lunekum habalen, veddu ma anittum, el-bağdau) dilbilimsel tahlillerle birbirinden farkını izah eder.

فمنع المؤمنين أن يتخذوا بطانة من غير المؤمنين فيكون ذلك نهيا عن جميع الكفار وقال تعالى : نكرة في سياق النفي فيفيد العموم

Kurtubî'ye göre bu ayet, 'la yeluneküm habala' ifadesiyle Ehl-i Kitab'ın ve münafıkların Müslümanlara zarar vermekte hiçbir çaba eksik bırakmayacaklarını, açıkça savaşmasalar da hile ve fesatta gevşeklik göstermeyeceklerini ifade eder. Ayet ayrıca gayrimüslimlerin sır ve idarî işlerde müşavir/kâtip edinilmesinin yasak olduğuna, düşman şahitliğinin kabul edilmeyeceğine dair delil olarak okunur. Hz. Ömer'in Ebû Musa el-Eşarî'ye zımmiyi kâtip edinmesinden dolayı çıkışması bu yasağın uygulamadaki örneği olarak zikredilir.

ومعنى لا يألونكم خبالا لا يقصرون فيما فيه الفساد عليكم وهو في موضع الصفة ل بطانة من دونكم يقال : لا آلو جهدا أي لا أقصر وألوت ألوا قصرت

Beydâvî'ye göre ayette geçen 'bitâne' kelimesi, kişinin sırlarını güvenerek paylaştığı sırdaş kimseyi ifade eder ve elbisenin iç astarına benzetilmiştir. Müminlerden başkasını (kâfirleri) sırdaş edinmenin yasaklandığı belirtilir; çünkü bu kimseler müminlere zarar vermekten geri durmazlar, onların sıkıntıya düşmesini isterler ve ağızlarından taşan buğzları, kalplerinde gizledikleri düşmanlığın daha büyüğüne işaret eder. Ayetteki dört cümlenin, iman edenlerin ihlasla Allah'a bağlanması ve kâfirlerle düşmanlık kurulmasının gerekliliğini gerekçelendirmek üzere geldiği ifade edilir.

وليجة، وهو الذي يعرفه الرجل أسراره ثقة به، شبه ببطانة الثوب كما شبه بالشعار قال عليه الصلاة والسلام: «الأنصار شعار والناس دثار»

Zemahşerî, münafıkların kalplerinde müminlerden duydukları korkunun, Allah'tan duydukları korkudan daha şiddetli olduğunu belirtir. Bu ifade onların nifakına delalet eder; zira dışarıda Allah korkusu gösterirken içlerinde müminlerden daha çok korkarlar. Ayrıca bir başka ihtimal olarak, Yahudilerin de kalplerinde müminlerden Allah'tan korktuklarından daha fazla korktuklarını, çünkü onların güç ve cesaret sahibi bir topluluk olup içten korku taşısalar da dışa karşı cesaret gösterdiklerini aktarır.

معناه أن رهبتهم في السر منكم أشد من رهبتهم من الله التي يظهرونها لكم

İbn Kesîr'e göre 'batane' (sırdaş/içli-dışlı olunan kimseler), kişinin özel işlerine, iç dünyasına vâkıf olan yakın kimselerdir. Müslümanların, din bakımından kendilerinden olmayanları bu tür yakın sırdaşlar edinmesi yasaklanmıştır; çünkü zimmet ehli gibi kimselerin, müslümanların iç işlerine vâkıf olup bunları düşman safındakilere sızdırma korkusu vardır.

وبطانة الرجل هم خاصة أهله الذين يطلعون على داخلة أمره