Taberî'ye göre bu ayet, eğer Allah ile birlikte başka ilahlar bulunsaydı, her ilahın kendi yarattığı şeye tek başına sahip çıkacağını ve birbirlerine üstün gelmeye çalışacaklarını, güçlünün zayıfa galip geleceğini, zayıfın ise ilah olmaya elverişli olmadığını ifade eder. Bu durum çok tanrılı bir düzenin imkansızlığını gösteren güçlü ve özlü bir delildir. Ayet aynı zamanda Allah'ın çocuğu, ortağı veya kızları/eşi olduğu iddialarından tenzih edilmesini de içerir.

يقول: إذا لاعتزل كل إله منهم {بما خلق} من شيء، فانفرد به، ولتغالبوا، فلعلا بعضهم على بعض، وغلب القوي منهم الضعيف؛ لأن القوي لا يرضى أن يعلوه ضعيف، والضعيف لا يصلح أن يكون إلها

Bu müfessire göre ayet, birden fazla ilaha inanan müşrikin durumunu tasvir eden bir temsildir; böyle biri hangi ilaha kulluk edeceğini, hangisinin rububiyetine güveneceğini bilemez ve kalbi dağılmıştır. Buna karşılık tek bir ilaha inanan kişi ise kendisine ne yüklendiğini ve neyin Allah'ı razı/gazaplı kıldığını bilerek sabit bir konumda durur. Râzî bu temsilin, putperestlerin farklı grupları (yıldızlara, feleki ruhlara veya geçmiş âlim/zahitlerin heykellerine tapanlar) arasındaki çekişme ve ihtilafla da örtüştüğünü göstererek şirki çirkin, tevhidi ise güzel gösteren mükemmel bir mesel olduğunu belirtir.

فيبقى ذلك المشرك متحيرا ضالا ، لا يدري أي هؤلاء الآلهة يعبد وعلى ربوبية أيهم يعتمد ، وممن يطلب رزقه ، وممن يلتمس رفقه ، فهمه شفاع ، وقلبه أوزاع . أما من لم يثبت إلا إلها واحدا فهو قائم بما كلفه عارف بما أرضاه وما أسخطه

İbn Kesîr'e göre eğer birden fazla ilah olsaydı, her biri kendi yarattığına münferiden hükmederdi ve bu durumda varlık düzeni bozulurdu. Oysa gözlemlenen gerçek, âlemin (üst ve alt tabakalarıyla) birbirine bağlı, uyumlu ve kemal derecesinde düzenli olduğudur. Bu düzenlilik, Allah'ın zalimlerin iddia ettiği çocuk veya ortak isnadından münezzeh ve yüce olduğunun delilidir.

لو قدر تعدد الآلهة لا نفرد كل منهم بما خلق فما كان ينتظم الوجود والمشاهد أن الوجود منتظم متسق كل من العالم العلوي والسفلي مرتبط بعضه ببعض في غاية الكمال

Zemahşerî bu ayette ortaklara bölünmüş kölenin durumunu, birbiriyle çekişen ortakların hizmetinde kalan bir kimsenin şaşkınlığı ve dağınıklığı olarak tasvir eder; kime kulluk edeceğini, kime dayanacağını bilemeyen bu kişinin aksine tek bir sahibe teslim olan kimsenin görevini bilen, onu razı ve gazaplandıranı tanıyan, huzurlu ve mükafat umut eden biri olduğunu belirtir. Ayrıca 'selem' kelimesinin farklı okunuşlarını (feth, kesir gibi) ve bunların 'sahiplik yönünden halis/tam kendine ait olma' anlamına geldiğini dil tahlili ile açıklar. Ayette erkek zikredilmesinin, kadın ve çocuğun bu tür durumlardan gafil kalabileceği, erkeğin ise mutluluk ya da bedbahtlığının farkına daha uyanık olacağı gerekçesiyle olduğunu ifade eder.

وإنما جعله رجلا ليكون أفطن لما شقي به أو سعد ، فإن المرأة والصبي قد يغفلان عن ذلك

Kurtubî'ye göre ayetteki 'min' harfi zaid (fazladan) kabul edilir ve anlam şöyledir: Allah, iddia edildiği gibi çocuk edinmemiştir, yarattıklarında O'nunla beraber bir ilah da bulunmamıştır. Eğer beraberinde ilahlar olsaydı her ilah kendi yarattığına münhasır kalır, güçlü olan zayıfı yenmeye çalışırdı, nitekim krallar arasındaki âdet böyledir; mağlup olan zayıf ise ilahlığa layık olamazdı. Şirki reddeden bu delil aynı zamanda çocuk edinmeyi de reddeder, çünkü evlat babayla mülk konusunda ortak gibi çekişir.

وكان الضعيف المغلوب لايستحق الإلهية

Beydâvî'ye göre bu ayet, eğer Allah'tan başka ilahlar olsaydı her ilahın yarattığı üzerinde bağımsız hüküm süreceğini ve birbirlerine üstünlük taslayacaklarını, bunun da dünya krallarının çatışması gibi bir mücadeleye yol açacağını, oysa böyle bir şeyin gerçekleşmediğini göstererek tevhid delilini ortaya koyar. Ayrıca 'âlimü'l-gayb ve'ş-şehâde' ifadesi, gaybı ve görüneni bilmenin sadece Allah'a has olduğu konusunda müşriklerin de mutabık kalmasına dayanarak şirkin reddine ikinci bir delil sunar.

لو كان معه آلهة كما تقولون لذهب كل منهم بما خلقه واستبد به