Bu müfessire göre metinde geçen 'yakîn' ifadesi, Allah'ın Peygamberini kendisiyle gönderdiği din, yani İslam olarak açıklanmaktadır. Buna göre Allah'tan başka hiçbir şeye ibadet edilmemesi gerekir, çünkü O'ndan başka ilah yoktur.

اليقين، وهو الدين الذي ابتعث الله به نبيه صلى الله عليه وسلم، وذلك الإسلام، ولا يعبد شيء سوى الله لأنه لا إله غيره.

Bu bölümde Râzî, ayetin muhataplarına yöneltilen delillendirmenin (ihticac) had safhaya ulaştığını, buna rağmen onların yalanlamaya devam ettiklerini, bunun bir tehdit ve vaîd niteliği taşıdığını belirtir. Ayrıca farklı kıraatlere (atîtühüm/ütîtühüm, lillâh/Allah lam ile veya lamsız) değinerek bunların anlamda bir fark oluşturmadığını açıklar.

لا فرق في المعنى ، لأن قولك من ربه ، ولمن هو ؟ في معنى واحد

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, kâfirlerin söylediklerinin aksine, sadık/doğru sözü ifade etmektedir. Bu doğru söz, kâfirlerin Allah'a ortak koşmaları ve öldükten sonra dirilişi (ba's) inkâr etmeleri gibi batıl iddialarına karşıt bir konumdadır.

أي بالقول الصدق لاما تقوله الكفار من إثبات الشريك ونفي البعث

İbn Kesîr'e göre bu ifade, Allah'tan başka ilah olmadığının bildirilmesi anlamına gelmektedir; Allah bu hakikat üzerine sahih, açık ve kesin delilleri ortaya koymuştur.

وهو الإعلام بأنه لا إله إلا الله وأقمنا الأدلة الصحيحة الواضحة القاطعة على ذلك

Beydâvî'ye göre bu ayetler tevhid delilini akli bir burhanla ortaya koyar: eğer Allah ile birlikte başka ilahlar olsaydı, her biri yarattığına tek başına hükmeder, aralarında üstünlük çekişmesi ve savaş çıkardı; oysa bu durum icma ve istikra ile ve tüm mümkünlerin tek bir vacibe dayandığına dair burhanla batıldır. Ayrıca 'Allah çocuk edinmedi' ifadesi O'nun herhangi bir şeye benzemekten münezzeh olduğunu, 'gaybı ve şehadeti bilen' ifadesi de bu vasfın yalnız O'na has olması nedeniyle şirkin nefyine ayrı bir delil teşkil ettiğini gösterir.

واللازم باطل بالإجماع والاستقراء وقيام البرهان على استناد جميع الممكنات إلى واجب واحد