Taberî'ye göre 'kapı açıldığında' ifadesi hakkında müfessirler ihtilaf etmiştir; bir grup bunu Bedir savaşı gününde müşriklere savaş kapısının açılıp öldürülmeleri olarak yorumlarken, İbn Abbas'tan gelen sahih rivayete dayanarak Mücahid'in görüşü tercih edilmiştir: bu ayet, Peygamber'in (s.a.v) müşrik Kureyş'e beddua etmesi ve Sümâme b. Esâl'in olayı sebebiyle onlara isabet eden kıtlık/açlık kıssasıyla ilgilidir. Bu azap kapısı açıldığında müşrikler, Allah'ın ayetlerini yalanlamalarından dolayı pişmanlık duyan, üzgün kimseler olacaklardır; ancak o an pişmanlık ve üzüntünün kendilerine faydası olmayacaktır.

وهذا القول الذي قاله مجاهد: أولى بتأويل الآية، لصحة الخبر الذي ذكرناه قبل عن ابن عباس، أن هذه الآية نزلت على رسول الله صلى الله عليه وسلم في قصة المجاعة التي أصابت قريشا بدعاء رسول الله صلى الله عليه وسلم عليهم، وأمر ثمامة بن أثال

Râzî, ayette geçen 'kapı açılması' ifadesini iki farklı şekilde yorumlar: Birinci görüşe göre bu, öldürülmekten ve esir alınmaktan daha şiddetli olan açlık kapısının onlara açılmasıdır. İkinci görüşe göre ise bu, cehennem ateşiyle azaplandırılmaları anındaki halleridir ve o zaman ümitsizliğe düşerler.

ففيه وجهان : أحدهما : حتى إذا فتحنا عليهم باب الجوع الذي هو أشد من القتل والأسر والثاني : إذا عذبوا بنار جهنم فحينئذ يبلسون

Kurtubî bu ifadenin, kişilerin çareyi kesmiş, şaşkın ve ne yapacağını bilemez bir halde olduğunu; her türlü hayır ve kurtuluştan ümidini kesen kimse gibi olduklarını anlattığını belirtir.

أي يائسون متحيرون لا يدرون ما يصنعون كالآيس من الفرج ومن كل خير

İbn Kesîr'e göre bu ayet, Allah'ın emrinin ve kıyametin ansızın geldiği, kâfirlerin hesaba katmadıkları azabın onları yakaladığı anı anlatır; o vakit her hayırdan ümitsizliğe düşüp her rahattan umutlarını keserler. Ardından Allah, kullarına verdiği işitme, görme ve kalp (akıl/anlayış) nimetlerini zikreder ki bunlarla insanlar kâinattaki delilleri görüp Allah'ın birliğine ve dilediğini yapan fail olduğuna istidlal ederler.

فعند ذلك أبلسوا من كل خير وأيسوا من كل راحة وانقطعت آمالهم ورجاؤهم ثم ذكر تعالى نعمه على عباده بأن جعل لهم السمع والأبصار والأفئدة وهي العقول والفهوم التي يذكرون بها الأشياء

Beydâvî'ye göre ayetteki azap, Bedir günü müşriklerin öldürülmesini ifade eder; buna rağmen boyun eğmemişler, isyan ve kibirlerinde ısrar etmişlerdir. 'Şiddetli azap kapısı' ise açlıktır ki bu, öldürülmekten ve esir alınmaktan daha ağırdır; bu şiddetli sıkıntı karşısında ise tam bir çaresizlik ve her hayırdan ümit kesme haline düşmüşlerdir.

ولقد أخذناهم بالعذاب يعني القتل يوم بدر. فما استكانوا لربهم بل أقاموا على عتوهم واستكبارهم، واستكان استفعل من الكون لأن المفتقر انتقل من كون إلى كون أو افتعل من السكون أشبعت فتحته.