Taberî'ye göre Allah'ın yeryüzünde sabit dağlar (revâsî) yaratmasının hikmeti, yerin insanlarla sarsılıp çalkalanmasını önlemek ve insanların üzerinde sabit durabilmelerini sağlamaktır. Ayrıca dağlar arasında geniş yollar (ficcâc) kılınmıştır ki insanlar bunlarla yeryüzünde gidip gelerek hak yola iletilip onu tanıyıp iman etsinler. Zamirlerin (he ve elif) 'yer'e mi yoksa 'dağlar'a mı ait olduğu tartışmasında Taberî, zamirin 'yer'e ait olması görüşünü tercih etmiştir çünkü bu durumda hem ova hem dağ kapsama girer ve tahsis edici bir delil yoktur.

وإنما اخترنا القول الآخر في ذلك وجعلنا الهاء والألف من ذكر الأرض، لأنها إذا كانت من ذكرها داخل في ذلك السهل والجبل، وذلك أن ذلك كله من الأرض، وقد جعل الله لخلقه في ذلك كله فجاجا سبلا. ولا دلالة تدل على أنه عنى بذلك فجاج بعض الأرض التي جعلها لهم سبلا دون بعض، فالعموم بها أولى

Zemahşerî'ye göre ayette geçen 'lev' (لو) edatı temenniye/beklentiye ilişkin bir cevabın hazfedildiği imtinaiyye 'lev'idir; cevap takdiren 'lerâeyte emran fezî'an' (korkunç bir hal görürdün) şeklindedir. Bu hitap ya bizzat Hz. Peygamber'e -kendisine düşmanlarından çektirilenlere karşılık onları o zillet ve hüzün hali içinde görme temennisiyle- ya da herhangi bir muhataba genel olarak yöneltilmiş olabilir, nitekim 'filan kişi lain biridir, ona ikramda bulunsan seni hor görür' derken belirli bir kişiyi kastetmeksizin konuşmak gibi bir kullanımdır.

وأن تكون لو الامتناعية قد حذف جوابها ، وهو : لرأيت أمرا فظيعا . أو : لرأيت أسوأ حال ترى . ويجوز : أن يخاطب به كل أحد ، كما تقول : فلان لئيم ، إن أكرمته أهانك ، وإن أحسنت إليه أساء إليك

Kurtubî bu ayette dağların yeryüzünü sarsmaması, yeryüzünün istikrar bulması için yaratıldığını belirtir; 'meyd' kelimesinin hareket ve sallanma anlamına geldiğini açıklar. Ayrıca 'ficâc' (geniş yollar) ifadesini yorumlayarak bunun insanların yeryüzünde yol bulup gidebilmeleri için Allah'ın açtığı geçitler olduğunu, Taberî'nin de bu görüşü tercih ettiğini nakleder. Bir başka görüşe göre ise bu yollar, insanların bu alametleri düşünüp ibret alarak dinlerine hidayet bulmaları içindir.

وقال البصريون : المعنى كراهية أن تميد والميد التحرك والدوران يقال : ماد رأسه أي دار

İbn Kesîr, dağların yeryüzünde bir denge unsuru olarak yaratıldığını, yerin sarsılıp insanları alt üst etmemesi için sağlam kazıklar gibi konulduğunu belirtir. Ayrıca dağlarda geçitler bulunduğunu, bu geçitlerin bir bölgeden başka bir bölgeye ulaşmayı sağlayan yollar olduğunu açıklar. 'Amîk' kelimesinin 'uzak, derin' anlamına geldiğini çeşitli müfessirlerin görüşüne dayandırır.

وقوله ( عميق ) أي بعيد قاله مجاهد وعطاء والسدي وقتادة ومقاتل ابن حبان والثوري وغير واحد

Beydâvî'ye göre yeryüzündeki dağlar, yerin insanlarla birlikte sallanıp sarsılmasını önlemek için sabit kılınmıştır. Dağlar arasındaki geniş yollar (fecâc) ise insanların menfaatlerine ulaşabilmeleri için yaratılmıştır. Gökyüzü de çökmekten, bozulmaktan veya şeytanların kulak hırsızlığından korunmuş bir tavan gibidir; ancak insanlar bu ayetlerin -yaratıcının varlığına, birliğine, kudretine ve hikmetine delalet eden delillerin- üzerinde düşünmekten yüz çevirmektedirler.

وجعلنا في الأرض رواسي ثابتات من رسا الشيء إذا ثبت. أن تميد بهم كراهة أن تميل بهم وتضطرب، وقيل لأن لا تميد فحذف لا لأمن الإلباس.

Râzî bu ayette 'fîhâ' zamirinin ne'ye râci olduğu konusunda iki görüş nakleder: birincisine göre dağlara râcidir yani dağların içine geniş yollar konulmuştur, ikincisine göre yeryüzüne râcidir yani yeryüzünde geniş yollar (fecâc) yaratılmıştır. Ayrıca 'yehtedûn' ifadesinin beldelere ulaşmaya mı yoksa Allah'ın birliğine istidlâl yoluyla ulaşmaya mı işaret ettiği hususunda da farklı görüşler zikredilir; üçüncü bir görüşe göre bu iki anlam ortak bir kökte birleştiğinden lafız her ikisini de kapsayabilir.

الثاني : / أنها عائدة إلى الأرض ، أي وجعلنا في الأرض فجاجا وهي المسالك والطرق وهو قول الكلبي