Verilen metin parçası çok kısa ve kopuk olduğundan, Zemahşerî'nin bu ayet hakkındaki görüşünü tespit etmek mümkün olmuyor. Sadece ayet numarası referansı (Tâhâ: 18) ve bir bağlaç harfi (و) görünmektedir, herhangi bir tefsir açıklaması bulunmamaktadır.

( طه : 18 ) ، و

Bu metne göre Musa'nın 'yeşşü aleyhâ ğanemî' ifadesi, asasıyla ağaç dallarına vurup yaprak düşürerek koyunlarını beslediğini anlatır. Allah'ın asa hakkındaki sorusuna Musa önce kendi menfaatini (dayanma), sonra sürüsünün menfaatini zikrederek cevap vermiş, bu da kişinin önce kendi nefsiyle sonra başkalarıyla ilgilenmesine bir örnek olarak sunulmuştur. Ayrıca 'mearib uhrâ' ifadesiyle Musa'nın asada bilmediği başka büyük faydalar bulunduğuna işaret edildiği, bunun da Allah'ın kendisiyle konuşması gibi büyük bir hadiseye vesile olduğu belirtilmiştir.

واعلم أن غنمه رعيته فبدأ بمصالح نفسه في قوله : { قال هى } ثم بمصالح رعيته في قوله : فكذلك في القيامة يبدأ بنفسه فيقول : نفسي نفسي

Kurtubî'ye göre 'ehuşşu' fiili, Musa'nın asası ile ağaç yapraklarına vurup dökme, koyunlarına yem sağlama anlamındadır; ayrıca farklı kıraatlerde bu kelime 'ehussu' şeklinde okunmuş olup bu da koyunları sevk etmek için zecretme (bağırıp sürme) anlamına gelir. Bu bağlamda müfessir asanın Musa için sayılan çok sayıdaki faydasını (dayanma, gölgelik yapma, haşerattan korunma, kuyudan su çekme, sürüyü kurt ve yırtıcılardan koruma vb.) İbn Abbas'tan nakledilen rivayetle ayrıntılı biçimde aktarır. Devamında asanın peygamberler için sünnet olduğu, müminin alameti sayıldığı ve şeriatta pek çok yerde (kıble edinme, hutbe verirken dayanma gibi) kullanıldığına dair genel bir değerlendirme sunar.

قيل : هما لغتان بمعنى واحد وقيل : معناهما مختلف فالهش بالاعجام خبط الشجر والهس بغير إعجام زجر الغنم ذكره الماوردي وكذلك ذكر الزمخشري وعن عكرمة : ( وأهس ) بالسين أي أنحى عليها زاجرا لها والهس زجر الغنم

İbn Kesîr, âyette geçen 'başka faydalar' ifadesinin genel bir şey olduğunu belirtir; bazı müfessirlerin bu değneğe geceleyin ışık verme, koyunları koruma, dikilince ağaca dönüşme gibi olağanüstü özellikler atfetmesinin zayıf olduğunu, çünkü böyle olsaydı Musa'nın onun yılana dönüşmesinden korkup kaçmasının anlaşılmaz kalacağını söyler. Bu türden rivayetleri İsrâiliyyât olarak değerlendirir ve reddeder.

والظاهر أنها لم تكن كذلك ولو كانت كذلك لما أستنكر موسى عليه الصلاة والسلام صيرورتها ثعبانا فما كان يفر منها هاربا ولكن كل ذلك من الأخبار الإسرائيلية

Beydâvî'ye göre Allah'ın Musa'ya elindekini sorması, ona değneğinde göreceği harikaları hissettirmek için bir uyarı ve dikkat çekmedir. Musa bu soruyu değneğin gerçek mahiyetini ve bilinen faydalarını anlatma isteği olarak anlamış, bu yüzden asasının kendisine dayanma, koyunlarına yaprak silkeleme ve başka birçok işte kullanma gibi bilinen faydalarını saymıştır. Bunun ardından Allah'ın bu asada olağanüstü mucizeler yaratacağı, bunların asanın kendi özelliklerinden olmayıp Musa için Allah'ın yarattığı harikalar olduğu belirtilir.

وكأنه صلى الله عليه وسلم فهم أن المقصود من السؤال أن يذكر حقيقتها وما يرى من منافعها، حتى إذا رآها بعد ذلك على خلاف تلك الحقيقة ووجد منها خصائص أخرى خارقة للعادة

Taberî, Musa'nın 'asamı koyunlarıma yaprak silkelemek için kullanırım' sözünü, asayı kuru ağaçlara vurup yapraklarını düşürerek koyunlarını otlatması şeklinde açıklar. Ayrıca 'mearib' kelimesinin 'me'rabe'nin çoğulu olduğunu, 'ihtiyaçlarım' anlamına geldiğini ve Arapçada bu kelimenin üç farklı okunuşla (ra harfinin ötre, üstün, esre ile) rivayet edildiğini belirtir.

أضرب بها الشجر للغنم، فيقع الورق