Taberî, ayetteki 'bi-yeminike' ifadesindeki 'ba' harfinin 'tilke' kelimesine bağlı olduğunu, Arapların 'tilke' ve 'hazihi' kelimelerini 'elledhî' gibi sıla ile kullandığını dilbilimsel örnekle açıklar. Ardından Allah'ın Musa'ya elindekini sormasının, onun elindekinin asa olduğunu bilmediği anlamına gelmediğini; bunun asayı yılana çevirmeden önce ona dikkatini çekmek ve onun sadece dayandığı, koyunlarına salladığı bir değnek olduğunu tespit ettirmek amacıyla söylendiğini belirtir. Bu soru, Allah'ın kudretinin büyüklüğünü ve dilediğini yapabileceğini Musa'ya ve Firavun'a karşı bir mucize olarak göstermek içindir.

ولعل قائلا أن يقول: وما وجه استخبار الله موسى عما في يده؟ ألم يكن عالما بأن الذي في يده عصا؟ قيل له: إن ذلك على غير الذي ذهبت إليه، وإنما قال ذلك عز ذكره له إذا أراد أن يحولها حية تسعى، وهي خشبة، فنبهه عليها، وقرره بأنها خشبة يتوكأ عليها، ويهش بها على غنمه

Bu müfessire göre Allah'ın Musa'ya 'sağ elindeki nedir' sorusu, asa ve elin işaret edilmesiyle bunları mucize ve kerâmet mertebesine yükseltmiştir. Râzî buradan hareketle, cansız bir cismin tek bir bakışla canlıya dönüşmesi gibi, kulun kalbinin de ilahi nazarla isyan ölümünden itaat saadetine ve marifet nuruna dönüşebileceğini işaret eder. Asanın yılana dönüşüp sihirbazların sihrini yutması gibi, kalbin de ilahi imdat ile nefs-i emmarenin sihrini yutabileceğini belirtir.

فأي عجب لو انقلب قلبه من موت العصيان إلى سعادة الطاعة ونور المعرفة . وثانيها : أن بالنظر الواحد صار الجماد ثعبانا يبتلع سحر السحرة ، فأي عجب لو صار القلب بمدد النظر الإلهي بحيث يبتلع سحر النفس الأمارة بالسوء

Kurtubî, Musa'nın asasını anlatırken kullandığı üslubun (asaya izafe etmesi, dayanma, yaprak silkeleme ve diğer faydaları zikretmesi) belâgat açısından bir incelik taşıdığını, Musa'nın asasının faydalarından en büyük ve en yaygın olanları zikredip gerisini icmal ile geçiştirdiğini aktarır. Bu bağlamda Hz. Peygamber'in deniz suyu ve haccın küçük çocuklara verdiği sevap hakkındaki hadislerini benzer bir üslup örneği olarak zikreder.

فذكر موسى من منافع عصاه عظمها وجمهورها وأجمل سائر ذلك

İbn Kesîr, Allah'ın Musa'ya elindeki asayı sorması hakkında iki görüş nakleder: Birincisi bunun Musa'yı yatıştırmak ve alıştırmak (ünsiyet vermek) amacıyla söylendiği; ikincisi ise bunun bir tespit/onaylatma (takrir) yoluyla söylendiği, yani 'sağındaki bu tanıdığın asa değil mi, şimdi ona ne yapacağımızı göreceksin' anlamında olduğudur.

قال بعض المفسرين إنما قال له ذلك على سبيل الإيناس له وقيل إنما قال له ذلك على وجه التقرير أي أما هذه التي في يمينك عصاك التي تعرفها فسترى ما نصنع بها الآن

Beydâvî'ye göre Allah'ın 'elindeki nedir' sorusu, Musa'ya asasında göreceği harikaları hissettirmeye yönelik bir uyarı içerir. Musa ise soruyu asanın gerçek mahiyetinin ve alışılmış faydalarının sorulduğu şeklinde anlamış, bu yüzden asayı dayanma, koyunlara yaprak silkeleme ve başka ihtiyaçlarda kullanma gibi bilinen özellikleriyle tanıtmıştır. Bu cevabın amacı, ileride asanın yılana dönüşmesi gibi olağanüstü hallerle karşılaşınca, bunun asanın kendi doğal özelliği olmadığını, Allah'ın onda yarattığı mucizevi bir hal olduğunu ayırt edebilmesidir.

وكأنه صلى الله عليه وسلم فهم أن المقصود من السؤال أن يذكر حقيقتها وما يرى من منافعها، حتى إذا رآها بعد ذلك على خلاف تلك الحقيقة ووجد منها خصائص أخرى خارقة للعادة