Taberî, 'la tera fîhâ 'ivecen ve lâ emten' ifadesindeki 'ivec'in Arap dilinde bilinen kullanımıyla 'meyil, sapma' anlamına geldiğini, 'emet'in ise 'kıvrılma, gevşeklik' anlamına geldiğini tercih eder. Bu yeryüzünün kıyamet günü düzleşeceğini, ne yolu şaşırtacak vadi/engel bırakan bir sapma ne de yükseklik-alçaklık kalacağını, tamamen düz ve dümdüz olacağını ifade eder. Diğer görüşler (vadi-tepe, yarık-höyük, iz vb.) de nakledilmiş ancak dil kullanımına dayanarak 'meyil' ve 'yükseklik-alçaklık' anlamı tercih edilmiştir.

قال أبو جعفر: وأولى الأقوال في ذلك بالصواب قول من قال: عنى بالعوج: الميل، وذلك أن ذلك هو المعروف في كلام العرب

Bu müfessire göre yerin 'bâriz' olması, içindeki ölüleri dışarı çıkarıp kabirlerdekini ortaya dökmesi anlamındadır; 'batn/cevf' kelimesi hazfedilmiş olup asıl kastedilen budur. Ayrıca 'ıvec' (kesreli) ile 'avec' (üstünlü) arasındaki fark üzerinden yerin o gün tam düzlük ve pürüzsüzlük hâlinde bulunacağı, hiçbir eğrilik-çıkıklık kalmayacağı belirtilir; bu da yerin gerçek bir küre şeklinde olacağına delalet eder.

أن المراد من كونها بارزة أنها أبرزت ما في بطنها وقذفت الموتى المقبورين فيها فهي بارزة الجوف والبطن فحذف ذكر الجوف

Bu metinde Kurtubî, ayetteki 'ıvecen' ve 'emten' kelimelerinin anlamını dilbilimci ve sahâbe görüşlerine dayanarak açıklar. İbnü'l-A'râbî'ye göre 'ıvec' yollardaki eğrilik, 'emt' ise küçük tepeciklerdir (nibâk); Ebû Amr da benzer şekilde 'emt'i küçük tepeler olarak tanımlar. İbn Abbas'a göre ise 'ıvecen' meyil/eğrilik, 'emt' bir kayış izi gibi ince bir iz anlamına gelir; ondan nakledilen diğer bir görüşte 'ıvecen' vadi (çukurluk) demektir. Sonuçta bu ayetin tasvir ettiği arazi, ne alçalan ne yükselen, tamamen düz bir yer olarak açıklanır.

قال بن الأعرابي : العوج التعوج في الفجاج والأمت النبك وقال أبو عمرو : الأمت النباك وهي التلال الصغار واحدها نبك أي هي أرض مستوية لا انخفاض فيها ولا ارتفاع

İbn Kesîr'e göre bu ayet, kıyamet gününde dağların yerinden gideceğini ve yeryüzünün düz, pürüzsüz bir düzlük haline geleceğini bildirmektedir. Yeryüzünde ne bir vadi ne de bir tümsek, ne alçak ne yüksek bir yer kalmayacaktır. Bu görüş İbn Abbas, İkrime, Mücahid, Hasan el-Basrî, Dahhâk, Katâde ve başka selef alimlerinin de aktardığı bir yorumdur.

يذكر تعالى أنه تذهب الجبال وتتساوى المهاد وتبقى الأرض قاعا صفصفا أي سطحا مستويا لا عوج فيه ولا أمتا أي لا وادي ولا جبل

Beydâvî'ye göre bu ayetler, dağların kıyamet günü nasıl yok olacağı sorusuna cevap verir: dağlar önce kum gibi ufalanacak, sonra rüzgarlar onları savuracak ve yerleri boş, dümdüz bir arazi haline gelecektir. 'Onları terk eder' ifadesi dağların yerlerini veya zikredilmeden anlaşılan yeryüzünü kastedebilir, çünkü dağların zikri yeryüzüne delalet eder. Ayrıca 'ıvec' ve 'emt' kelimeleri arasındaki fark açıklanır; ilki mana bakımından eğrilik, ikincisi ise gözle görülmeyecek küçük bir çıkıntıdır ve bu ancak hendesi (geometrik) ölçümle anlaşılır.

فيذرها فيذر مقارها، أو الأرض وإضمارها من غير ذكر لدلالة الجبال عليها كقوله: ما ترك على ظهرها من دابة. قاعا خاليا صفصفا مستويا كأن أجزاءها على صف واحد.