Taberî, ayetteki 'رغبا ورهبا' ifadesini, kulların Allah'a rahmet ve fazlından umarak (rağben) ve azabından korkarak (rehben) ibadet ettikleri şeklinde açıklar. Ayrıca 'evvah' kelimesinin kökeninin 'te'evvüh' yani hüzün ve korku ile yalvarıp yakarma anlamına geldiğini, bunun İbrahim'in babasına duası bağlamında rikkat, tevazu, iman ve zikir gibi çeşitli sebeplerle ortaya çıktığını, ancak tüm bu görüşlerin birbirine yakın ve aynı manaya dönük olduğunu belirtir.

وأصله من التأوه وهو التضرع والمسألة بالحزن والإشفاق، كما روى عبد الله بن شداد عن النبي صلى الله عليه وسلم

Bu müfessire göre âyette geçen 'davâ' kelimesi için birden fazla anlam ihtimali vardır: buna göre cennet ehlinin ibadeti Allah'ı tesbih ve tahmid etmekten ibarettir ve bu bir teklif değil, Allah'ı zikirle sevinç duyma şeklindedir; ayrıca 'davâ' kelimesi hasmın hasmına karşı yaptığı iddia anlamında da olabilir, yani cennet ehli dünyada ve ahirette Allah'ı tüm noksanlıklardan tenzih edip O'nun ilahlığını ikrar ederler. Ayrıca İbrahim'in kavminden ayrılma (i'tizal) ifadesi, hem mekan olarak hem de yol/tarik olarak onlardan uzaklaşmayı, kendisine fayda ve zarar verebilen, kendisini yaratıp nimet veren Rabbine ibadetle meşgul olmayı ifade eder; çünkü putlara ibadet helak yoludur ve onlardan kaçınmak vaciptir.

الاعتزال للشيء هو التباعد عنه والمراد أني أفارقكم في المكان وأفارقكم في طريقتكم أيضا وأبعد عنكم وأتشاغل بعبادة ربي الذي ينفع ويضر والذي خلقني وأنعم علي فإنكم بعبادة الأصنام سالكون طريقة الهلاك

Kurtubî'ye göre âyetteki 'uzlet' Kehf sûresinde açıklanan ayrılış anlamına gelir. Peygamberin bu duayı, kavminden ayrılıp yalnız kalınca ıssızlık ve yalnızlık hissetmemek için Allah'tan kendisine güç ve destek olacak bir aile ve evlat bahşetmesini istemek amacıyla yaptığı nakledilir.

قيل : أراد بهذا الدعاء أن يهب الله تعالى له أهلا وولدا يتقوى بهم حتى لا يستوحش بالاعتزال عن قومه

Bu müfessire göre ayette geçen ifade, konuşan kişinin kavminden ve onların Allah'tan başka taptıkları ilahlardan uzaklaşıp teberri ettiğini, bunun karşılığında ise yalnızca kendi Rabbine, hiçbir ortağı olmaksızın ibadet edeceğini bildirmektedir.

أي أجتنبكم وأتبرأ منكم ومن آلهتكم التي تعبدونها من دون الله أي وأعبد ربي وحده لاشريك له

Beydâvî'ye göre İbrahim'in babasına söylediği 'selamün aleyk' sözü bir vedalaşma ve ayrılık ifadesidir, kötülüğe iyilikle karşılık vermedir; yani ona kötülük dokundurmayacağını ve incitici söz söylemeyeceğini bildirmektedir. Kâfir için istiğfar etmenin hakikati, onun tövbe ve imana muvaffak olması için dua etmektir. İbrahim'in 'umulur ki' (asa) ifadesiyle söze başlaması tevazu ve nefsi küçümseme anlamı taşır; ayrıca icabet ve mükafatın vacip olmayıp bir lütuf olduğuna, işin sonucunun akıbetine bağlı olup bunun da gayb olduğuna işaret eder.

قال سلام عليك توديع ومتاركة ومقابلة للسيئة بالحسنة، أي لا أصيبك بمكروه ولا أقول لك بعد ما يؤذيك ولكن: سأستغفر لك ربي لعله يوفقك للتوبة والإيمان، فإن حقيقة الاستغفار للكافر إستدعاء التوفيق لما يوجب مغفرته

Zemahşerî'ye göre bu metin, İbrahim'in ana-babası için istiğfar etmesinin akli bakımdan caiz olduğunu, bunun imkânsızlığının ancak vahiyle (tevkif ile) bilinebileceğini belirtir. Ayrıca 'ebeveyn' ifadesiyle kastedilenin Âdem ve Havva olabileceği ya da İslam şartına bağlı olduğu görüşleri de zikredilmiştir. Duanın burada ibadet anlamına geldiği, çünkü duanın ibadetin bir parçası ve vasıtası olduğu ifade edilir.

هو من مجوزات العقل لا يعلم امتناع جوازه إلا بالتوقيف