Taberî'ye göre Allah, mahlukatı yaratırken bunlardan hiçbirini diğerinin yaratılışına şahit kılmamış, tüm yaratmayı hiçbir yardımcı ve destekçi olmaksızın tek başına gerçekleştirmiştir. Buna göre müşrikler kendileri gibi yaratılmış olan varlıkları Allah'tan başka veli edinmişler ve kendilerine nimet veren, onları ve taptıkları putları yaratan Allah'a ibadeti terk etmişlerdir. Ayrıca Allah'ın, hakka iletmeyip aksine saptıran (iblis ve zürriyeti gibi) varlıkları kendisine yardımcı ve destekçi edinmediği belirtilir.

بل تفردت بخلق جميع ذلك بغير معين ولا ظهير، يقول: فكيف اتخذوا عدوهم أولياء من دوني، وهم خلق من خلق أمثالهم

Zemahşerî'ye göre ayet, müşriklerin Allah'a ortak koştukları putların/meleklerin ne göklerin ve yerin yaratılışına ne de birbirlerinin yaratılışına şahit tutulmadığını, dolayısıyla ibadette ortak sayılmaya da hak kazanamadıklarını belirtir. Yaratılışta bir 'yardımcı/destek' (aded) olmadıkları vurgulanarak, ibadette ortak edinilmelerinin de asılsız olduğu sonucuna bağlanır. Ayrıca 'مضلين' (saptırıcılar) ifadesinin zamir yerine konularak onların saptırıcılık vasfıyla kınandığı belirtilir.

فوضع المضلين موضع الضمير ذما لهم بالإضلال ، فإذا لم يكونوا عضدا لي في الخلق ، فما لكم تتخذونهم شركاء لي في العبادة ؟

Râzî, ayetteki zamirin merci konusunda iki görüş nakleder: Çoğunluğa göre zamir, müşriklerin ilah edindikleri putlara döner; yani Allah onları ne göklerin yaratılışına şahit tutmuş ne de birbirlerinin yaratılışına şahit kılmıştır. Kendisine daha yakın gördüğü ikinci görüşe göre ise zamir, Peygamber'e 'fakirleri meclisinden kovmazsan sana inanmayız' diyen kafirlere döner ve bu ayet onların, Allah'ın alemi tedbirinde ortağı olmadıklarını belirtir.

وثانيها : وهو أقرب عندي أن الضمير عائد إلى الكفار الذين قالوا للرسول صلى الله عليه وسلم إن لم تطرد من مجلسك هؤلاء الفقراء لم نؤمن بك

Kurtubî'ye göre âyetteki zamir öncelikle İblis ve zürriyetine racidir; Allah gökleri ve yeri yaratırken onlara danışmamış, hatta kendi yaratılışlarında bile onları şahit tutmamıştır. Bununla birlikte müşrikler, müneccimler, tabiatçılar ve cinlere tapanlar gibi İblis'e bağlı olan diğer sapkın grupları da kapsayacak şekilde âyetin bu topluluklara reddiye niteliğinde okunabileceği belirtilmiştir. 'Adud' (yardımcı) kelimesi ise sapıtanların Allah'a yardımcı edinilmediğini, bu ifadenin mecazi bir anlatım olduğunu ve Allah'ın hiç kimsenin yardımına muhtaç olmadığını göstermektedir.

قال بن عطية وأقول : إن الغرض المقصود أولا بالآية هم إبليس وذريته وبهذا الوجه يتجه الرد على الطوائف المذكورة وعلى الكهان والعرب والمعظمين للجن حين يقولون : أعوذ بعزيز هذا الوادي

Verilen metin son derece kısa ve kesik olduğu için İbn Kesîr'in bu ayet hakkındaki görüşü metinden anlaşılamamaktadır. Metinde sadece 'kāle mâlik(un) a'vânâ' ifadesi ve ardından 'el-âyât' kelimesi yer almakta, bir açıklama veya yorum bulunmamaktadır.

قال مالك أعوانا

Beydâvî'ye göre bu ayet, Allah'ın gökleri ve yeri yaratırken ne İblis ve zürriyetini ne de yaratılışlarına şahit tutmadığını, dolayısıyla onlardan hiçbirinin bu yaratma işinde bir yardımcı/destek olarak kullanılmadığını belirtir. 'Sapıtıcılar' ifadesinin zamir yerine konulması, onları kınamak ve onlarla desteklenmeyi uzak bir ihtimal göstermek amacı taşır. Bir başka görüşe göre zamir müşriklere işaret eder; anlam ise Allah'ın onları yaratılışa şahit kılmadığı ve kendilerine özel bir bilgi vermediği, bu yüzden Hz. Peygamber'in onların desteğine güvenerek dine yardımcı edinmemesi gerektiğidir.

فوضع المضلين موضع الضمير ذما لهم واستبعادا للاعتضاد بهم