Taberî'ye göre ayette misafirlerin İbrahim'e 'selâm' demesi, ona esenlik dileyerek selam vermeleri anlamındadır; İbrahim de kendilerine 'selâm' diyerek karşılık vermiştir. Kıraat farkına göre bu 'selâm' (elifli) veya 'silm' (elifsiz) şeklinde okunur; birincisi İbrahim'in onlara selam verdiği, ikincisi ise onların 'biz size selamet (barış) diliyoruz' dediği anlamına gelir. İbrahim'in misafirlerden korkması ve 'إنا منكم خائفون' ifadesinin izahı ise daha önce ayrıntılı olarak açıklandığından burada tekrar edilmemiştir.

واختلفت القراء في قراءة ذلك، فقرأته عامة قراء المدينة والبصرة قال: {سلام} بالألف بمعنى قال: إبراهيم لهم سلام عليكم وقرأ ذلك عامة قراء الكوفة (سلم) بغير ألف، بمعنى قال: أنتم سلم

Zemahşerî'ye göre 'ضيف' kelimesindeki nasb hâli, ya İbrahim'in onlara ikramı manasıyla açıklanırsa 'المكرمين' ile mansub olur, ya da 'ضيف' kelimesinin fiil anlamı taşımasıyla ya da gizli bir 'اذكر' fiiliyle mansub olur. 'سلام' kelimesi ise mansub 'سلاما' okunduğunda fiilin yerini tutan bir masdardır; merfû okunduğunda ise mübtedadır ve haberi hazfedilmiştir, bu da selamın devamlılığına ve İbrahim'in Allah'ın edebini alarak onları daha güzel bir selamla karşılamak istediğine işaret eder. Ayrıca çeşitli kıraat farklılıkları (سلاما/سلام, سلم) da zikredilmiştir.

وأما { سلام } معدول به إلى الرفع على الابتداء . وخبره محذوف ، معناه : عليكم سلام ، للدلالة على ثبات السلام ، كأنه قصد أن يحييهم بأحسن مما حيوه به ، أخذا بأدب الله تعالى

Bu müfessire göre meleklerin selamına İbrahim'in 'havf/korku' ile karşılık vermesinin sebebi, misafirlerin yemekten çekinmeleri (yememeleri) olabileceği gibi, izinsiz ve vakitsiz bir şekilde içeri girmiş olmaları da olabilir. Ayrıca metinde 'إذ' lafzının tekrar kullanımının, girişin duvarı aşma (تسور) sonrasında gerçekleştiğine delalet ettiği ve Ferrâ'nın bu tür tekrarların anlamca birleşebileceğine dair açıklaması nakledilmiştir.

فقال إبراهيم : أي خائفون ، وكان خوفه لامتناعهم من الأكل . وقيل : لأنهم دخلوا عليه بغير إذن وبغير وقت

Kurtubî'ye göre âyette geçen 'الضيف' kelimesi hem tekil hem çoğul, hem müzekker hem müennes için kullanılabilen bir isimdir (masdar gibi), bu yüzden haber çoğul olarak gelmiştir. Ayrıca 'سلاما' kelimesi 'selam veriyoruz' değil, İbrahim'in onlardan korktuğunu ve ürktüğünü ifade eder; bu durum meleklerin yemek yememesini görmesinden sonra ortaya çıkmıştır. Bir görüşe göre de İbrahim onların selamını tanımamış olabilir çünkü kendi memleketinde selam âdeti yoktu.

وإنما قال هذا بعد أن قرب العجل ورآهم لا يأكلون على ما تقدم في هود وقيل : أنكر السلام ولم يكن في بلادهم رسم السلام

İbn Kesîr'e göre bu ifade İbrahim'in içine düşen korkuyu anlatmaktadır; bu korkunun sebebi, misafirlerine ikram olarak sunduğu semiz ve kızarmış buzağıya (dayfe) ellerinin uzanmadığını, yani yemekten yemediklerini görmesidir.

أي خائفون وقد ذكر سبب خوفه منهم لما رأى أيديهم لا تصل إلى ما قربه إليهم من الضيافة وهو العجل السمين الحنيذ

Beydâvî'ye göre melekler İbrahim'in yanına habersiz ve vakitsiz girdikleri, ayrıca yemekten çekindikleri için İbrahim onlardan korkmuş (vecel), bu korku kötü bir şeyin gerçekleşeceğini sanmaktan kaynaklanan nefsî bir sıkıntıdır. Melekler ise kendisine korkmamasını söyleyip bilgin bir oğulla (İshak) müjde vermişlerdir; bu müjde, korkuyu ortadan kaldırmanın gerekçesi olarak sunulmuştur.

قال إنا منكم وجلون خائفون وذلك لأنهم دخلوا بغير إذن وبغير وقت، ولأنهم امتنعوا من الأكل والوجل اضطراب النفس لتوقع ما تكره.