Taberî'ye göre Allah, Âdem'i topraktan yaratmasını kendi eliyle yapmıştır; bu, Âdem'e verilen değeri, ona gösterilen saygıyı ve şerefi ifade eder. Melekler Allah'ın kendilerine verdiği ahdi koruyarak Âdem'e secde etmişler, sadece İblis kibir, haset ve isyanı yüzünden secdeden kaçınmıştır. Metin ayrıca İbn İshak'tan nakille Âdem'in ruh üflenmeden önce kırk yıl şekillenmiş halde bırakıldığına, ruh başına ulaştığında aksırıp Allah'a hamd ettiğine dair bir rivayete de yer verir.

وخلق الله آدم من آدمة الأرض، من طين لازب من حمأ مسنون، بيديه تكرمة له وتعظيما لأمره وتشريفا له على سائر خلقه. قال ابن إسحاق: فيقال والله أعلم: خلق الله آدم ثم وضعه ينظر إليه أربعين عاما قبل أن ينفخ فيه الروح حتى عاد صلصالا كالفخار، ولم تمسه نار.

Zemahşerî burada meleklerin 'aynı beşer mi?' türü bir soru sormalarının, onların önceden 'beşer' kavramını hiç bilmedikleri anlamına gelmediğini açıklar. Ona göre Allah meleklere yaratacağı mahlûkun sıfatlarını (özelliklerini) önceden bildirmiş olmalıdır; ancak Kur'an bu haberi naklederken sadece ismi zikretmekle yetinmiş, ayrıntıları kaydetmemiştir.

قلت : وجهه أن يكون قد قال لهم : إني خالق خلقا من صفته كيت وكيت ، ولكنه حين حكاه اقتصر على الاسم

Bu metin, insanın 'aceleden yaratılmış' olarak nitelendirilmesine dair bir bağlam sunmakta ve bunu Hicr suresi 28. ayetle ilişkilendirmektedir; ancak verilen parça çok kısa olup yalnızca bir başlık/madde numarası (Yedincisi) ile ayet referansını içermektedir.

السابع : أنه مخلوق من عجل ، قال تعالى :

Bu müfessire göre ayet, Allah'ın meleklere insanı (Âdem'i) kuru çamurdan yaratacağını bildirmesini ve onun yaratılışı tamamlanıp 'ruhundan üflenince' meleklerin ona secde etmelerini emretmesini anlatır. Beydâvî 'sevveytühû' ifadesini yaratılışın düzenlenip ruh üflemeye hazır hale getirilmesi, 'nefahtü fîhi' ifadesini ise ruhun etkisinin bedenin boşluklarında (organ boşluklarında) yayılıp cesede hayat vermesi şeklinde açıklar; ruhun bedene ilk bağlanışının kalpten yayılan latif bir buhar aracılığıyla gerçekleştiğini, bunun damarların boşluklarından bedenin derinliklerine sirayet ettiğini belirtir.

ونفخت فيه من روحي حتى جرى آثاره في تجاويف أعضائه فحيي، وأصل النفخ إجراء الريح في تجويف جسم آخر

İbn Kesîr, güneşin battığı yerin 'حمئة' (kara balçıklı) mi yoksa 'حامية' (sıcak) mi olduğu konusundaki kıraat farkını ele alır; İbn Cerîr'in görüşünü nakleder ki her iki kıraat de meşhur olup hangisiyle okunursa okunsun doğrudur. Ayrıca kendi değerlendirmesiyle bu iki anlam arasında bir çatışma olmadığını, güneşin battığı yerin hem güneşin ısısına yakınlığından sıcak, hem de suyu ve kara balçığı sebebiyle 'حمئة' olabileceğini belirtir.

وقال ابن جرير والصواب أنهما قراءتان مشهورتان وأيهما قرأ القارئ فهو مصيب