Taberî'ye göre bu ayette 'putlar' kastedilmektedir; putlar insanlardan çoğunu hidayet yolundan uzaklaştırıp saptırmış, onları putlara tapıp Allah'ı inkâr etmeye sürüklemiştir. Kendisine tabi olup imanda ve ibadette ihlas gösterenler onun yolundan gidenlerdir; kendisine karşı gelip şirke sapanlar ise Allah'ın affı ve rahmetine muhtaçtır, Allah dilediğini bağışlar.

يقول: أزلن كثيرا من الناس عن طريق الهدى وسبيل الحق حتى عبدوهن، وكفروا بك

Zemahşerî, İbrahim'in putlara tapanların kendisinden uzak durması için Allah'a sığınmasını ele alır; putların 'saptırıcı' olarak nitelenmesi, insanların onlar sebebiyle sapması dolayısıyla mecazi bir isnaddır, sanki putlar bizzat saptırmış gibi ifade edilmiştir. Ayrıca kimin İbrahim'e tabi olup onun dini üzere hanif ve müslüman olarak yaşarsa, geçmiş günahlarının bağışlanacağı belirtilir.

وإنما جعلن مضلات ؛ لأن الناس ضلوا بسببهن ، فكأنهن أضللنهم ، كما تقول : فتنتهم الدنيا وغرتهم ، أي افتتنوا بها واغتروا بسببها

Kurtubî'ye göre putlara saptırma fiilinin nispet edilmesi mecazi bir ifadedir; çünkü putlar cansız nesnelerdir ve tevhid konusunda gerçek anlamda fiil işleyemezler, insanları asıl saptıran şey onlara duyulan bağlılıktır. 'Gafûrun rahîm' ifadesi ise ölmeden önce şirkten tövbe edenler için geçerlidir; İbrahim bunu Allah'ın şirkin bağışlanmayacağını bildirmesinden önce söylemiş olabilir. Mukatil b. Hayyan'a göre ise bu ifade şirk dışındaki günahlardan tövbe edenler için söylenmiştir.

لما كانت سببا للإضلال أضاف الفعل إليهن مجازا فإن الأصنام جمادات لا تفعل في التوحيد

Bu müfessire göre metin, Hz. Ebu Bekir'in konumunun Hz. İsa aleyhisselam'ın durumuna benzetildiğini nakletmektedir; devamında Hz. İsa'nın sözü ve Allah Teâlâ'nın kavli zikredilerek ilgili ayetle bağlantı kurulmaktadır.

وإن مثلك يا أبا بكر كمثل عيسى عليه السلام قال الآية وقول عيسى عليه السلام وقوله تعالى

Beydâvî, 'bu şehri emin kıl' ile 'bu şehri emniyetli bir belde kıl' ifadeleri arasında fark olduğunu belirtir; birincisi korkunun kaldırılıp şehrin emin hale getirilmesini, ikincisi ise onun güvenli beldelerden biri kılınmasını istemektir. 'Beni ve oğullarımı putlara tapmaktan uzak tut' ifadesinin peygamberlerin masumiyetinin Allah'ın koruması ve desteğiyle olduğuna delil olduğunu, ancak bunun zâhirine göre torunlara ve tüm zürriyete şamil olmadığını aktarır. Ayrıca putların insanları saptırmasının, sebep olma itibarıyla onlara isnad edildiğini ve 'benden olan' ifadesinin dinde kendisinden ayrılmayan kimse anlamına geldiğini açıklar.

والفرق بينه وبين قوله: اجعل هذا بلدا آمنا أن المسؤول في الأول إزالة الخوف عنه وتصييره آمنا، وفي الثاني جعله من البلاد الآمنة.

Bu müfessire göre putlara isnad edilen 'idlâl' (saptırma) fiili, putların bilfiil fâil olmasından değil, onlara ibadet edilmesinin sapkınlığa sebep olmasındandır. Metinde bu durum, ayetin ilkinde zarar-fayda ilişkisinin putlardan nefyedilip, ikincisinde ise ibadetin sebep oluşu bağlamında onlara izafe edilmesiyle açıklanır. Ayrıca 'أضللن' ifadesinin bütün fırkalarca mecaz olduğu, çünkü cansız nesnelerin fiilen bir şey yapamayacağı belirtilir.

واتفق كل الفرق على أن قوله : { أضللن } مجاز لأنها جمادات ، والجماد لا يفعل شيئا ألبتة